پاورپوینت کامل نَفَق‌ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نَفَق‌ (مفردات‌قرآن) دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نَفَق‌ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نَفَق‌ (مفردات‌قرآن) :

منبع: نَفَق‌ (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: نَفَق (لغات‌قرآن)، نَفَق‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، منافق.

نَفَق‌ (به فتح نون و فاء) و نَفاق (به فتح نون) از واژگان قرآن کریم به معنای خروج یا تمام شدن است.
مشتقات نَفَق‌ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

نَفَقاً (به فتح نون و فاء) به معنای نقب، خروج، سوراخ؛

تُنْفِقُوا (به ضم تاء، سکون نون و کسر فاء) به معنای خرج می‌کنید؛

الْاِنْفاقِ‌ (به کسر الف و سکون نون) به معنای خرج کردن، اخراج مال؛

یُنْفِقُونَ‌ (به ضم یاء، سکون نون و کسر فاء) به معنای انفاق می‌کنند؛

نَفَقَهٍ (به فتح نون و فاء) به معنای نفقه (آن‌چه خرج و مصرف می‌شود)؛

نَفَقاتُهُمْ‌ (به فتح نون و فاء) به معنای انفاق‌های آن‌ها؛

الْمُنافِقِینَ‌ (به ضم میم و کسر فاء) به معنای منافقان؛

نافَقُوا (به فتح فاء) به معنای منافقان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای نَفَق‌ و نَفاق
۲ – کاربردها
۲.۱ – نَفَقاً (آیه ۳۵ سوره انعام)
۲.۲ – انفاق
۲.۲.۱ – تُنْفِقُوا (آیه ۲۷۳ سوره بقره)
۲.۲.۲ – الْاِنْفاقِ‌ (آیه ۱۰۰ سوره اسراء)
۲.۲.۳ – یُنْفِقُونَ‌ (آیه ۲۶۲ سوره بقره)
۲.۲.۴ – یُنْفِقُونَ‌ (آیه ۲۶۱ سوره بقره)
۲.۲.۵ – یُنفِقُونَ (آیه ۳ سوره بقره)
۲.۳ – نفقه
۲.۳.۱ – نَفَقَهٍ (آیه ۲۷۰ سوره بقره)
۲.۳.۲ – نَفَقاتُهُمْ‌ (آیه ۵۴ سوره توبه)
۲.۴ – نفاق
۲.۴.۱ – الْمُنافِقِینَ‌ (آیه ۶۷ سوره توبه)
۲.۴.۲ – الْمُنافِقِینَ‌ (آیه ۱۴۵ سوره نساء)
۲.۴.۳ – الْمُنافِقِینَ‌ (آیه ۶۸ سوره توبه)
۲.۴.۴ – نافَقُوا (آیه ۱۱ سوره حشر)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای نَفَق‌ و نَفاق

نَفَق‌ و نَفاق

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۹۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۲۴۱.

به معنی خروج یا تمام شدن است.
در لغت آمده: «نَفَقَتِ‌ الدّابَّه نُفُوقاً: مات و خرج روحها.»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۴۶۱.

راغب می‌گوید: «نَفَقَ‌ الشّی‌ء: مضی و نفد» یعنی شی‌ء رفت و تمام شد.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۹.

در صحاح گوید: «نَفَقَ‌ الزّاد نَفْقاً: نفد» توشه تمام شد.

[۶] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۴، ص۱۵۶۰.

زمخشری از یعقوب نقل کرده: «نفد الشّی‌ء و نفق واحد» یعنی هر دو به یک معنی است.

[۷] زمخشری، جارالله، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۱، ص۴۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از نَفَق‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – نَفَقاً (آیه ۳۵ سوره انعام)

(فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِیَ‌ نَفَقاً فِی الْاَرْضِ اَوْ سُلَّماً فِی السَّماءِ.)

[۸] انعام/سوره۶، آیه۳۵.

«اگر بتوانی نقبی در زمین یا نردبانی بر آسمان بجویی»

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۹۰.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۶۴.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۷۳.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۵۸.

در مجمع ذیل آیه‌ فوق فرموده: اصل نَفَق‌ به معنی خروج است.
نَفَق‌ (بر وزن فَرَس) نقبی (سوراخی) است در زیر زمین که درب دیگری برای خروج دارد:
مراد از نَفَق‌ در آیه همان نَقْب (سوراخ کردن) است.
یربوع خزنده‌ای است شبیه به موش (شاید موش صحرایی یا راسو بوده باشد) این‌ خزنده دو لانه می‌سازد، یکی به نام نافقاء که آن را مخفی می‌دارد؛ دیگری به نام قاصعاء که آشکار است؛ چون دشمن در قاصعاء به آن حمله کند وارد نافقاء شده و از آن خارج می‌شود.
این مطلب در صحاح، قاموس و اقرب الموارد نقل شده است.

[۱۳] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۴، ص۱۵۶۰.

[۱۴] فیروز آبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۲۸۶.

[۱۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۴۶۲.

طبرسی در علّت تسمیه نافقاء فرموده که: یربوع از آن خارج می‌شود.

۲.۲ – انفاق

اِنْفاق به معنای اخراج مال است.
وجه تسمیه اِنْفاق از آن است که شخص مال را به آن وسیله از دستش خارج می‌کند و یا فانی می‌نماید.

۲.۲.۱ – تُنْفِقُوا (آیه ۲۷۳ سوره بقره)

(وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَاِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ‌.)

[۱۶] بقره/سوره۲، آیه۲۷۳.

«آن‌چه از مال در راه خدا خرج می‌کنید، خدا به آن دانا است‌.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۱۲.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۹۹.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۷۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۶۷.

۲.۲.۲ – الْاِنْفاقِ‌ (آیه ۱۰۰ سوره اسراء)

(قُلْ لَوْ اَنْتُمْ تَمْلِکُونَ خَزائِنَ رَحْمَهِ رَبِّی اِذاً لَاَمْسَکْتُمْ خَشْیَهَ الْاِنْفاقِ‌.)

[۲۱] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۰۰.

«بگو: اگر مالک خزائن رحمت پروردگارم بودید، آن‌ وقت از خرج کردن امساک می‌کردید، از ترس آن‌که خرج کنید، تمام شود.»

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۲۹۳.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۱۱.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۲۱۸.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۸۳.

راغب آن را لازم و به معنی تمام شدن دانسته است.

[۲۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۹.

انفاق در اصطلاح شرعی یعنی: خرج مال در راه خدا اعمّ از واجب و مستحبّ و از چیزهایی است که قرآن و روایات درباره آن بسیار تشویق کرده‌اند و آن یکی از اسباب تعدیل ثروت و پرکردن شکاف جامعه‌ها است، بخل و امساک هر قدر مذموم و منهیّ است در مقابل، انفاق مانند آن و بیشتر از آن ممدوح می‌باشد.

۲.۲.۳ – یُنْفِقُونَ‌ (آیه ۲۶۲ سوره بقره)

(الَّذِینَ‌ یُنْفِقُونَ‌ اَمْوالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ لا یُتْبِعُونَ ما اَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا اَذیً لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ‌.)

[۲۷] بقره/سوره۲، آیه۲۶۲.

(کسانى که اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌کنند، سپس به دنبال انفاقى که کرده‌اند، منّت نمى‌گذارند و آزارى نمى‌رسانند، پاداش آن‌ها نزد پروردگارشان محفوظ است.)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۵۹۶.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۸۸.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۳۹.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۴۷.

۲.۲.۴ – یُنْفِقُونَ‌ (آیه ۲۶۱ سوره بقره)

(مَثَلُ الَّذِینَ‌ یُنْفِقُونَ‌ اَمْوالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ کَمَثَلِ حَبَّهٍ اَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِی کُلِّ سُنْبُلَهٍ مِائَهُ حَبَّهٍ وَ اللَّهُ یُضاعِفُ لِمَنْ یَشاءُ.)

[۳۳] بقره/سوره۲، آیه۲۶۱.

(کسانى که اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌کنند، همانند بذرى هستند که هفت خوشه برویاند؛ که در هر خوشه، یک‌صد دانه باشد و خداوند آن را براى هر کس بخواهد، دو یا چند برابر مى‌کند.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباق