پاورپوینت کامل نَصْب‌ (مفردات‌قرآن)


در حال بارگذاری
22 نوامبر 2025
فایل پاورپوینت
20870
1 بازدید
۱۹۹,۰۰۰ تومان
خرید

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نَصْب‌ (مفردات‌قرآن) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نَصْب‌ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد


بخشی از متن پاورپوینت کامل نَصْب‌ (مفردات‌قرآن) :

منبع: نَصْب‌ (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: نَصَب (لغات‌قرآن)، نَصْب‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، نصب – قرآن (مقالات مرتبط).

نَصْب‌ (به فتح نون و سکون صاد) از واژگان قرآن کریم به معنای رنج دادن، رنج دیدن و برپا داشتن است.
نُصْب‌ (به ضم نون و سکون صاد) و نَصَب‌ (به فتح نون و صاد) به معنای رنج و تعب است‌.
مشتقات نَصْب‌ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

نُصِبَتْ‌ (به ضم نون، کسر صاد و فتح باء) به معنای ثابت گشته و برپا داشته‌اند؛

نَصَباً (به فتح نون و صاد) به معنای به رنج و خستگی افتادیم‌؛

بِنُصْبٍ‌ (به کسر باء، ضم نون و سکون صاد) به معنای رنج می‌رساند؛

فَانْصَبْ‌ (به فتح فاء، سکون نون و فتح صاد) به معنای به رنج بی‌انداز؛

نَصِیبٌ‌ (به فتح نون) به معنای بهره معیّن و ثابت‌؛

ناصِبَهٌ (به کسر صاد) به معنای رنج دهنده و به زحمت افتاده؛

الْاَنْصابُ‌ (به فتح الف و سکون نون) به معنای هر چیز منصوب و برپا داشته؛

النُّصُبِ‌ (به ضم نون و صاد) به معنای حیوانى که روى بت‌ها یا در برابر آن‌ها ذبح مى‌شود، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای نَصْب‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – نُصِبَتْ‌ (آیه ۱۹ سوره غاشیه)
۲.۲ – نَصَباً (آیه ۶۲ سوره کهف)
۲.۳ – بِنُصْبٍ‌ (آیه ۴۱ سوره ص)
۲.۴ – فَانْصَبْ‌ (آیه ۷-۸ سوره شرح)
۲.۵ – نصیب
۲.۵.۱ – نَصِیبٌ‌ (آیه ۷ سوره نساء)
۲.۶ – ناصب‌
۲.۶.۱ – ناصِبَهٌ (آیه ۲-۳ سوره غاشیه)
۲.۷ – انصاب
۲.۷.۱ – الْاَنْصابُ‌ (آیه ۹۰ سوره مائده)
۲.۷.۲ – النُّصُبِ‌ (آیه ۳ سوره مائده)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای نَصْب‌

نَصْب‌

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۶۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۰۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۱۷۱.

(بر وزن فَلْس) به معنای رنج دادن و رنج دیدن و برپا داشتن است.
«نَصَبْتُ‌ الشّی‌ء: اقمته»

[۴] جوهری، ابونصر، منتخب من صحاح الجوهری، ص۵۱۹۰.

آن را برپا داشتم گویند: «نَصَبَهُ‌ الهمّ: اتعبه» و «نصب الشی‌ء: وضعه وضعا ثابتا.»

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۴۱۱.

نُصْب‌ و نَصَب‌: (بر وزن قُفْل و فَرَس) به معنی رنج و تعب است‌.

۲ – کاربردها

به مواردی از نَصْب‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – نُصِبَتْ‌ (آیه ۱۹ سوره غاشیه)

(اَ فَلا یَنْظُرُونَ اِلَی الْاِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ‌ وَ اِلَی الْجِبالِ کَیْفَ‌ نُصِبَتْ‌.)

[۶] غاشیه/سوره۸۸، آیه۱۹.

«آیا نمی‌بینند شتر چطور خلق شده و کوه‌ها چطور ثابت گشته و برپا داشته‌اند.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۵۹.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۷۵.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۴۶.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۲۸.

در آیه‌ مراد ثابت شدن است، مثل‌:

(وَ الْجِبالَ اَرْساها)

، «کوه‌ها را ثابت کرد.»

۲.۲ – نَصَباً (آیه ۶۲ سوره کهف)

(لَقَدْ لَقِینا مِنْ سَفَرِنا هذا نَصَباً.)

[۱۱] کهف/سوره۱۸، آیه۶۲.

«از این سفر به رنج و خستگی افتادیم‌.»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۷۲.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۴۰.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۶۹.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۴۲.

۲.۳ – بِنُصْبٍ‌ (آیه ۴۱ سوره ص)

(اَنِّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ‌ بِنُصْبٍ‌ وَ عَذابٍ‌.)

[۱۶] ص/سوره۳۸، آیه۴۱.

«شیطان به من رنج و عذاب رساند.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۱۷.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۰۸.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۱۱.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۴۵.

در دو آیه اخیر نصب در آیه اوّل بر وزن فَرَس و در دوّم بر وزن قُفْل است.

۲.۴ – فَانْصَبْ‌ (آیه ۷-۸ سوره شرح)

(فَاِذا فَرَغْتَ‌ فَانْصَبْ‌ • وَ اِلی‌ رَبِّکَ فَارْغَبْ‌.)

[۲۱] شرح/سوره۹۴، آیه۷-۸.

«حالا که به تو شرح صدر داده و بلند آوازه‌ات کردیم و بار گران را از تو برداشتیم و با هر دشواری آسانی‌ای هست پس چون از واجب فارغ شدی در عبادت و دعا بکوش و خودت را به رنج‌ انداز و به خدایت رغبت جو.»

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۳۴-۵۳۵.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۱۶.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۶۲.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۷۳.

آیه خطاب به حضرت رسول (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) و نتیجه آیات قبل است است .
در مجمع از امام باقر و صادق (علیهما‌السّلام) نقل شده‌: «فَاِذا فَرَغْتَ‌ مِنَ الصَّلَاهِ الْمَکْتُوبَهِ فَانْصَبْ‌ اِلَی رَبِّکَ فِی الدُّعَاءِ وَ ارْغَبْ اِلَیْهِ فِی الْمَسْاَلَهِ.»

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۶۱.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۷۲.

زمخشری در کشّاف درباره آیه گوید: منظور آن است که آن بزرگوار عبادات را پشت سر هم انجام دهد و اوقات خویش را خالی از عبادت نگذارد و چون از یکی فارغ شد دیگری را شروع کند. آن‌گاه گوید: از جمله بدعت‌ها آن‌که بعضی از رافضیان «فانصِب» را در آیه به کسر صاد خوانده یعنی: علی را بر خلافت منصوب گردان اگر این‌طور خواندن بر رافضی روا باشد صحیح است که ناصبی آن را همین‌طور بخواند و بگوید: یعنی ناصبی بودن را که بغض و عداوت علی است در میان مردم بگذار.

[۲۸] زمخشری، جارالله، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۴، ص۷۷۲.

زمخشری می‌توانست قول بعضی از شیعه را که خودش نقل کرده (اگر چنین قائلی یافته شود) به نحو آبرومندی ردّ

  راهنمای خرید:
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.