پاورپوینت کامل نَجْم (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نَجْم (مفردات‌قرآن) دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نَجْم (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نَجْم (مفردات‌قرآن) :

منبع: نَجْم (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: نَجْم (لغات‌قرآن)، نَجْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، نجم.

دیگر کاربردها: نجم (ابهام‌زدایی).

نَجْم‌ (به فتح نون و سکون جیم) از واژگان قرآن کریم به معنای طلوع و بروز است.
مشتقات نَجْم‌ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

نَجْم‌ (به فتح نون و سکون جیم) به معنای ستاره، نبات بی‌ساقه؛

النُّجُوم (به ضم نون و جیم) به معنای ستارگان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای نَجْم‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِالنَّجْمِ‌ (آیه ۱۶ سوره نحل)
۲.۲ – النَّجْمُ‌ (آیه ۶ سوره الرحمن)
۲.۳ – النَّجْمِ‌ (آیه ۱ سوره نجم)
۲.۴ – النُّجُومَ‌ (آیه ۵۴ سوره اعراف)
۲.۵ – النُّجُومَ‌ (آیه ۸ سوره مرسلات)
۲.۶ – النُّجُومَ‌ (آیه ۲ سوره تکویر)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – نَجَمَ‌- خطبه ۶ (درباره خوارج)
۴ – تعداد کاربردها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای نَجْم‌

نَجْم‌

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۹۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۷۳.

اصل‌ نجم‌ به معنی طلوع و بروز است.
گویند: «نَجَمَ‌ القرن و النّبات» یعنی شاخ و علف رویید و ظاهر شد، ستاره را از آن جهت نجم گویند که طلوع می‌کند.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۲۹.

راغب اصل آن را کوکب طالع گفته و «نَجَمَ‌ نجوما و نجما» را طلوع و بروز گوید.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۹۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از نَجْم‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – بِالنَّجْمِ‌ (آیه ۱۶ سوره نحل)

(وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ‌ هُمْ یَهْتَدُونَ‌)

[۶] نحل/سوره۱۶، آیه۱۶.

«و با علاماتی و هم با ستارگان هدایت می‌شوند و راه می‌یابند.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۳۲۰.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۱۷.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۳۹.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۴۵.

نَجْم‌ هم مصدر آمده و هم اسم، ولی در قرآن مصدر به کار رفته است ایضا نُجُوم‌ هم مصدر آمده و هم جمع نجم ولی در قرآن مجید فقط جمع به کار رفته است.

۲.۲ – النَّجْمُ‌ (آیه ۶ سوره الرحمن)

(وَ النَّجْمُ‌ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ‌)

[۱۱] الرحمن/سوره۵۵، آیه۶.

(و گیاهان و درختان براى خدا سجده مى‌کنند)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۱.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۶۰.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۹۶.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۶۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۰۰.

مراد از نجم در آیه نبات و علف است مقابل شجر، علت این تسمیه بروز و طلوع آن از زمین است پس نجم نبات بی‌ساقه و شجر نبات با ساقه می‌باشد که با آمدن زمستان از بین نمی‌رود یعنی علف‌ها و درختان خدا را سجده می‌کنند و از اوامرش پیروی می‌نمایند و بعضی آن‌را در آیه ستاره دانسته‌اند ولی بعید است.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۲۹.

۲.۳ – النَّجْمِ‌ (آیه ۱ سوره نجم)

(وَ النَّجْمِ‌ اِذا هَوی‌- ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی‌)

[۱۸] نجم/سوره۵۳، آیه۱-۲.

یعنی: «قسم به ستاره آن‌گاه که فرود می‌اید، رفیق شما گمراه نشده و به خطا نرفته است.»

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۴۱.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۶.

[۲۱] طبرس