پاورپوینت کامل نَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل نَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: نَأْی (مفردات‌قرآن)، یَنْأَوْنَ (لغات‌قرآن).

نَأْی (به فتح نون) از واژگان نهج البلاغه به معنای دور شدن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره حق تعالی از این واژه استفاده نموده است.
این ماده دو بار در «نهج البلاغه» به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای نَأْی
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَنأَى – خطبه ۱۹۵ (حق تعالی)
۲.۲ – یَنْأَ – خطبه ۶۴ (حق تعالی)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای نَأْی

نَأْی

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۰۰۵.

به معنای دور شدن آمده است.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۴۰۴.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۳۱.

«نَأی عَنه نَایاََ: بَعُدَ.» «ناء» بعید و دور است.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – فَنأَى – خطبه ۱۹۵ (حق تعالی)

امام علی (علیه‌السلام) درباره حق تعالی فرموده:
«قَرُبَ فَنأَى، وَ عَلا فَدَنا، وَ ظَهَرَ فَبَطَنَ، وَ بَطَنَ فَعَلَنَ، و دانَ وَ لَمْ یُدَنْ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۹۰، خطبه ۱۹۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۱۹۴، خطبه ۱۹۰.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۰۹، خطبه ۱۹۵.

«نزدیک و دور است، بلند مرتبه و به بندگان نزدیک است آشکار و باطن و باطن و آشکار است جزا می‌دهد، جزا داده نمی‌شود.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۸۱، خطب