پاورپوینت کامل منطق خوارج (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منطق خوارج (فقه سیاسی) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منطق خوارج (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل منطق خوارج (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل منطق خوارج (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: خوارج (مقالات مرتبط).

خوارج گروهی بودند که علیه امام علی (علیه‌السلام) شورش کردند و پذیرش حکمیت توسط ایشان را مخالفت با قرآن و شرع دانستند.
آن‌ها معتقد بودند حاکمیت از آن خداست و در امور دینی جز خدا هیچ‌کس حق حکم‌راندن ندارد.
خوارج آیه

(الحکم الا لله)

را به معنای انحصار حکومت در خدا تفسیر کرده و از آن به‌ عنوان ابزار مخالفت با امام بهره بردند.
امام علی (علیه‌السلام) و ابن عباس پاسخ دادند که جامعه برای اداره امور خود نیازمند فرمانروای صالح یا حتی فاجر است.
حل اختلافات امت و جلوگیری از خونریزی بر شعار خوارج تقدم دارد.
منطق خوارج بر انحصار حق الهی در حکومت تأکید می‌کند و هرگونه مشارکت انسانی در حاکمیت دینی را رد می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف خوارج
۲ – اصل دیدگاه خوارج درباره حاکمیت
۳ – تفسیر آیه «الحکم الا لله»
۴ – پاسخ امام علی (ع) به خوارج
۵ – استدلال ابن عباس
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – تعریف خوارج

به گروهى که علیه امام دست به شورش زدند خوارج گفته مى‌شود.

[۱] شهرستانی، محمد بن عبدالکریم، الملل و النحل، ج۱، ص۱۳۱.

اینان با انکار مشروعیت حکمیت در غیر مورد اختلافات خانوادگى زوجین، امام على (علیه‌السلام) را به دلیل تن دادن به حکمیت سخت مورد انتقاد قرار دادند و این عمل را در حد کفر دانستند.
به عقیده خوارج، حاکمیت از آن خداست و در امر دین جز خدا کسى نمى‌تواند حکم براند.

۲ – اصل دیدگاه خوارج درباره حاکمیت

از آن‌جا که امام راضى به تحکیم شد، بنابر تفسیر آنان، حاکمیت حکمین را در امر خلافت که امرى دینى بود، پذیرفت.
این عمل مخالف قرآن است که به صراحت