پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی :

منبع: پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی

پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی (زنده در ۴۳۲ هـ.ق) از وزرای شیعه‌ مذهب آل‌بویه در ری بود.
او از دانشمندان بزرگ قرن پنجم (هجری قمری) در حوزه‌های فقه، ادب، تاریخ، لغت و جغرافیا به شمار می‌رفت.
وی در سال ۳۷۸ (هجری قمری) از محضر شیخ صدوق بهره برد.
به‌ گفته برخی منابع، در حلقه درسی شیخ طوسی نیز حضور داشته است.
ایشان مدتی وزیر مجدالدوله دیلمی در ری بود و با دانشمندان برجسته شیعه و سنی از جمله صاحب بن عباد و ثعالبی ارتباط نزدیک داشت.
از آثار مهم او می‌توان به نثر الدرر (در ۷ مجلد)، نزهه الأدیب، تاریخ الری، دیوان شعر و الأنس و العرس اشاره کرد.
کتاب‌های او در منابعی همچون معجم الادباء و الوافی بالوفیات مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
وی تا سال ۴۳۲ (هجری قمری) در قید حیات بوده است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – فعالیت‌ها
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی

ابوسعد پاورپوینت کامل منصور بن حسین آبی رازی

[۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۲] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۳۲۲.

[۳] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ص۵۱.

[۵] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۸.

[۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۱۸۵.

[۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۸] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۴، ص۱۶۰.

[۹] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر و عصره اهل العصر، ص۴۵۹.

[۱۰] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۷.

ملقب به وزیر کبیر زین الکفاه ذوالمعالی

[۱۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۱۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۱۰۸.

[۱۳] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۳۲۲.

[۱۴] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۱۵] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۸.

[۱۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۱۷] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۴، ص۱۶۰.

[۱۸] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۷.

فقیه

[۱۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۲۰] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۳۲۲.

[۲۱] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۲۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۲۳] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۷.

امامی مذهب،

[۲۴] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۲۵] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۴، ص۱۶۰.

[۲۶] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۱۰۱.

نحوی،

[۲۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۲۸] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

[۲۹] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۷.

لغوی،

[۳۰] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۳۱] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

ادیب،

[۳۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۳۳] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۳۴] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۴، ص۱۶۰.

[۳۵] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۷.

[۳۶] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۹.

شاعر،

[۳۷] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۳۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ص۵۱.

[۳۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ص۵۱.

[۴۰] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۴۱] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

[۴۲] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۹.

مورخ،

[۴۳] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

جغرافی‌دان بود.
او از وزرای معروف آل‌بویه

[۴۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۱۰۸.

[۴۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۲۱۰.

[۴۶] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۴۷] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۸.

[۴۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

در ری

[۴۹] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۴، ص۱۶۰.

[۵۰] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۱۰۱.

و منسوب به آبه (آوه در حوالی ساوه)

[۵۱] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۵۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ص۵۱.

[۵۳] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۲۵۲.

[۵۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۵۵] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر و عصره اهل العصر، ص۴۵۹.

[۵۶] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۹.

که از حیات فردی وی اطلاع چندانی نداریم.
حُسنِ اخلاق، سلوک، فضایل و کمالاتش که او را یگانه دوران کرده بود.

[۵۷] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر و عصره اهل العصر، ص۴۵۹.

[۵۸] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۷.

اخلاقش سبب شد تا بزرگان شیعه و اهل سنت چون صاحب بن عبّاد (م۳۸۵هـ.ق)

[۵۹] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۳۲۶.

[۶۰] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۶۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ص۵۱.

[۶۲] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۹.

و ثعالبی (م ۴۳۰ هـ.ق) به مدح و ستایش فراوان از او بپردازند.

[۶۳] ثعالبی نیشابوری، ابی منصور عبداللّه لملک، تتمه یتمیه الدهر، ص۱۱۹-۱۲۰.

[۶۴] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

چنان که از روایت جد ابوالفتوح رازی (ابوسعید محمد بن احمد خزاعی) از او پیداست، وی در سال ۴۳۲ (هجری قمری) در قید حیات بوده است.

[۶۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۶۶] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۸.

برادرش ابومنصور محمد نیز از کاتبان بزرگ و از مشاهیر و وزرا بوده است.

[۶۷] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ص۵۱.

[۶۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۲۵۲.

[۶۹] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۹۹.

۲ – اساتید

ابوسعد در سال ۳۷۸ (هجری قمری) از محضر شیخ صدوق (م ۳۸۱ هـ.ق) استفاده کرده است.

[۷۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۷۱] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۷۲] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

به گفته منتجب‌الدین از مجلس شیخ طوسی (م ۴۶۰ هـ.ق) نیز بهره برده است.

[۷۳] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۳۲۲.

[۷۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۵۱.

[۷۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۱۰۸.

[۷۶] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۲۱۰.

[۷۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۸.

[۷۸] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

با توجه به ولادت شیخ طوسی در سال ۳۸۵ (هجری قمری) شاگردی او در محضر شیخ کمی بعید به نظر می‌رسد.

۳ – شاگردان

منصور بن حسین شاگردان و راویانی داشت که از آن میان می‌توان به افرادی همچون؛ ابومحمد عبداللّه لرحمان بن احمد بن حسین خزاعی معروف به مفید نیشابوری (م ۴۸۵ هـ.ق)

[۷۹] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۳۲۲.

[۸۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۲۱۰.

[۸۱] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۸۲] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۸.

[۸۳] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

[۸۴] محمودی، ضیاء‌الدین (محقق)، الاصول السته عشر من الاصول الاولیه، ص۱۰۲.

و برادرش ابوسعید محمد بن احمد خزاعی (در الاربعین عن الاربعین) نیز از او روایت کرده‌اند.

[۸۵] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۵۳.

[۸۶] حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۱، ص۴۹۴.

[۸۷] محم