پاورپوینت کامل اسعد بن محمود عجلی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسعد بن محمود عجلی دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسعد بن محمود عجلی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسعد بن محمود عجلی :

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل اسعد بن محمود عجلی (مقاله‌دوم).

اَبوالفُتوح عٍجلی، منتجب‌الدین اسعد بن محمود بن خلف بن احمد اصفهانی (۵۱۵-۶۰۰ق/۱۱۲۱-۱۲۰۴م)، فقیه و واعظ شافعی بود.

فهرست مندرجات

۱ – شناخت اجمالی
۲ – موقعیت علمی
۳ – مشایخ
۴ – شاگردان
۵ – وفات
۶ – آثار
۷ – فهرست منابع
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – شناخت اجمالی

بعضی ولادت وی را در ۵۱۴ق نیز ضبط کرده‌اند.

[۱] ابن‌خلکان، وفیات، ج۱، ص۲۰۹.

او مردی پارسا و عابد بود و از راه وراقی زندگی را می‌گذراند، ولی با این حال مرجعیت فتوا در اصفهان با او بود.

[۲] منذری، عبدالعظیم‌ بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۲، ص۱۰-۱۱، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۵ق/۱۹۸۴م.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، المختصر المحتاج الیه من تاریخ ابن‌الدبیشی، ج۱، ص۱۴۴، بیروت، ۱۴۰۵ق۱۹۸۵م.

۲ – موقعیت علمی

آراء فقهی او حتی در دیگر نقاط نیز مورد توجه بوده چنان‌که رافعی فقیه نامدار شافعی در زمان حیات ابوالفتوح یا اندکی پس از وفات وی در کتاب خود از او نقل کرده است.

[۴] سبکی، عبدالوهاب بن علی، طبقات الشافعیه، ج۵، ص۵۰، قاهره، ۱۹۶۶م.

[۵] اسنوی، عبدالرحیم بن حسن، طبقات الشافعیه، ج۲، ص۱۹۷، به کوشش عبداللـه جبوری، بغداد ۱۳۹۱ق /۱۹۱۷م.

وی مدتی به وعظ پرداخت، سپس آن را ترک گفت و کتابی در آفات وعظ و نصیحت به واعظان نوشت

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، المختصر المحتاج الیه من تاریخ ابن‌الدبیشی، ج۱، ص۱۴۴، بیروت، ۱۴۰۵ق۱۹۸۵م.

۳ – مشایخ

در ۵۵۷ق به بغداد سفر کرد و در آن‌جا از محمد بن عبدالباقی معروف به ابن بطی حدیث شنید.

[۷] ذهبی، محمد بن احمد، المختصر المحتاج الیه من تاریخ ابن‌الدبیشی، ج۱، ص۱۴۴، بیروت، ۱۴۰۵ق۱۹۸۵م.

همچنین او صحیح بخاری را از غانم بن احمد جلودی ، معرفه علوم الحدیث حاکم نیشابوری را از ابوالقاسم اسماعیل بن محمد بن فضل والمعجم الکبیر و المعجم الصغیر طبرانی را از فاطمه جوزدانی ، در اصفهان فراگرفت.

[۸] ابن نقطه، محمد بن عبدالغنی، التقیید لمعرفه الرواه و السنن والمسانید، ج۱، ص۲۵۷-۲۵۸، حیدرآباد دکن، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۴۰۲، به کوشش بشار عواد معروف و محیی هلال سرحان، بیروت، ۱۴۰۴ق/۱۹۸۴.

از دیگر مشایخ او در حدیث می‌توان ابوالفضل عبدالرحیم بن احمد بغدادی و قاسم بن فضل صیدلانی را نام برد.
وی همچنین از زاهر بن طاهر شحامی ، اسماعیل بن فضل بن اخشید و عبدالعزیز بن محمد آدمی اجازه نقل حدیث گرفت.

[۱۰] منذری، عبدالعظیم‌بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۲، ص۱۱، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۵ق/۱۹۸۴م.

۴ – شاگردان

از شاگردان و راویان او ابوالحسن علی بن محمد بن احمد قشیری مغربی

[۱۱] ابن نقطه، محمد بن عبدالغنی، التقیید لمعرفه الرواه و السنن والمسانید، ج۱، ص۲۵۸،حیدرآباد دکن، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م.

، ابونزار ربیعه بن حسن فقیه

[۱۲] منذری، عبدالعظیم‌ بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۲، ص۱۱، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۵ق/۱۹۸۴م.

ضیاء مقدسی.

[۱۳] ضیاء مقدسی، محمد بن عبدالواحد، مناقب جعفر بن ابی‌طالب، ج۱، ص۲۹، به کوشش محمدحسن آل‌ یاسین، بغداد، ۱۳۸۹ق/۱۹۶۹م.

، نجم‌الدین حنبلی ،

[۱۴] سلامی، محمد بن رافع، تاریخ علماء بغداد، ج۱، ص۱۱۹، به کوشش عباس عزاوی، بغداد، ۱۳۷۵ق/۱۹۳۸م.

عمادالدین عبدالسلام بن محمودحنفی ، شمس‌الدین عمر بن مظفر بن روزبهان ، تاج‌الدین احمد بن محمود بن محمد نعمانی و عطاءالله بن محمد بن خداداد خوزی

[۱۵] جنید شیرازی، ابوالقاسم، شدالازار، ص۵۶، به کوشش محمد قزوینی، تهران، ۱۳۲۸ش.

[۱۶] جنید شیرازی، ابوالقاسم، شدالازار، ص۲۳۵، به کوشش محمد قزوینی، تهران، ۱۳۲۸ش.

[۱۷] جنید شیرازی، ابوالقاسم، شدالازار، ص۶، به کوشش محمد قزوینی، تهران، ۱۳۲۸ش.

[۱۸] جنید شیرازی، ابوالقاسم، شدالازار، ص۳، به کوشش محمد قزوینی، تهران، ۱۳۲۸ش.

[۱۹] جنید شیرازی، ابوالقاسم، شدالازار، ص۳۴۷، به کوشش محمد قزوینی، تهران، ۱۳۲۸ش.

را می‌توان برشمرد.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، المختصر المحتاج الیه من تاریخ ابن‌الدبیشی، ج۱، ص۱۴۴، بیروت، ۱۴۰۵ق۱۹۸۵م.

او به احمد بن ابی‌الخیر