پاورپوینت کامل منّت (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منّت (لغات‌قرآن) دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منّت (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل منّت (لغات‌قرآن) :

مرجع: پاورپوینت کامل منّت (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: منّ (مفردات‌قرآن)، منّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، منت.

منّت:

(اَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَیْهِم)

[۱] انعام/سوره۶، آیه۵۳.

[۲] قصص/سوره۲۸، آیه۵.

[۳] صافات/سوره۳۷، آیه۱۱۴.

[۴] حجرات/سوره۴۹، آیه۱۷.

«منّت» در اصل از « مَنّ»

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۷۷۷.

[۶] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۱۹.

به معنای سنگی و وزنه مخصوصی است که با آن وزن می‌شود، سپس به بخشیدن نعمت‌های بزرگ و سنگین اطلاق شده است که اگر جنبه عملی داشته، زیبا و پسندیده است و اگر با لفظ و سخن باشد زشت و بدنما است؛ گر چه منت، در استعمالات روزمره بیشتر به معنای دوم گفته می‌شود و همین موضوع سبب تداعی نامطلوبی به هنگام مطالعه آیاتی همچون آیات مورد بحث می‌گردد، ولی باید توجّه داشت‌ «منّت» در لغت و استعمالات قرآن معنای گسترده‌ای دارد که مفهوم اول (بخشیدن نعمت‌های سنگین) را نیز شامل می‌شود.

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۵، ص۳۲۱.

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۸.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۵۰.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۲۲۴.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر آیات
۱.۱ – آیه۵۳ سوره انعام
۱.۲ – آیه۵ سوره قصص
۱.۳ – آیه۱۱۴ سوره صافات
۱.۴ – آیه۱۷ سوره حجرات
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر آیات

ترجمه و تفاسیر مرتبط با منّت:

۱.۱ – آیه۵۳ سوره انعام

(وَ کَذَلِکَ فَتَنّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لِّیَقولواْ اَ هَؤُلاء مَنَّ اللّهُ عَلَیْهِم مِّن بَیْنِنا اَ لَیْسَ اللّهُ بِاَعْلَمَ بِالشَّاکِرینَ)

[۱۱] انعام/سوره۶، آیه۵۳.

(و این‌گونه بعضی از آن‌ها را با بعض دیگر آزمودیم تا توانگران بگویند: «آیا این گروه فقیران هستند که خداوند از میان ما برگزیده و بر آن‌ها منّت گذارده و نعمت ایمان بخشیده است؟! » بگو: آیا خداوند، شاکران را بهتر نمی‌شناسد؟! )

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳۴.

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: آنان که اهل کفران نعمت و اهل استکبارند درباره فقرای با ایمان می‌گویند: آیا خداوند از میان همه ما مردم بر این تهیدستان بی‌نوا نعمت داد؟ آری سنن اجتماعی که در بین مردم معمول و مجری می‌شود ارزشش به قدر ارزش صاحبان آن سنت است و بر حسب اختلافی که صاحبان این سنن از جهت شرافت و پستی با هم دارند، مختلف می‌شود، هم چنان که میزان ارزش یک عمل در نظر مردم مادی به مقدار وزن اجتماعی صاحب عمل است، بنابراین طریقه و سنتی که در بین مردم فقیر و ذلیل و بردگان اجرا می‌شود چنین طریقه‌ای به نظر اعیان و اشراف و صاحبان عزت خوار و بی مقدار می‌رسد و همچنین عملی را که یک نفر بیچاره انجام دهد و یا سخنی را که یک برده و خدمتکار و یا اسیر بگوید، هر چه هم صحیح باشد خوار و بی‌ارزش خواهد بود و از همین جهت بود که وقتی اغنیا و گردنکشان دیدند که اطراف رسول اللّه (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را یک مشت مردم فقیر و کارگر و برده گرفته و به دینش گرویده و رسول اللَّه (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هم چنین کسانی را مورد عنایات خود قرار داده و به خود نزدیک ساخته است همین معنا را دلیل قطعی بر بی‌مقداری دین وی دانستند و به همین معنا استدلال کردند بر اینکه این دین آن‌ اندازه قابل اعتنا نیست که اشراف و اعیان به آن اعتنا و التفاتی کنند.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۱۴۷.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۰۴.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۰۴.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۷۴.

)

۱.۲ – آیه۵ سوره قصص

وَ نُریدُ اَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفوا فی الْاَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ اَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوَارِثینَ

[۱۷] قصص/سوره۲۸، آیه۵.

(ما اراده کرده‌ایم تا بر مستضعفان زمین نعمت بخشیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۵.

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه من -به طوری که از کلام راغب استفاده می‌شود- در اصل به معنای ثقل و سنگینی بوده و از همین جهت واحد وزن را هم در سابق من می‌گفتند و منت به معنای نعمت سنگین است و فلانی بر فلانی منت نهاد معنایش این است که: او را از نعمت، گرانبار کرد و نیز همو گفته: و این کلمه به دو نحو استعمال می‌شود، یکی منت عملی مانند آیه‌

(وَ نُریدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفوا)

یعنی می‌خواهیم به آنان که در زندگی ضعیف شمرده شدند نع