پاورپوینت کامل مفعول مطلق (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مفعول مطلق (صرف و نحو) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مفعول مطلق (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مفعول مطلق (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مفعول مطلق (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: مفعول مطلق (مقالات مرتبط).

مفعول مطلق از اصطلاحات ادبیات عرب‌ مصدری منصوب است که پس از فعلی از لفظ خود، براى تاکید و بیان نوع یا عدد آن ذکر مى‌شود.
مصدرى که براى بیان نوع و عدد آمده باشد، قابلیت تعدّد دارد.
عامل مفعول مطلق سه نوع است.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – عامل مفعول مطلق
۴ – شواهد قرآنی
۴.۱ – تَکْلِیمًا (سوره نساء/سوره۴، آیه۱۶۴)
۴.۲ – الصَّفْحَ (سوره حجر/سوره۱۵، آیه۸۵)
۴.۳ – عَذَابًا (سوره مائده/سوره۵، آیه۱۱۵)
۴.۴ – جَزَاء (سوره اسراء/سوره۱۷، آیه۶۳)
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – تعریف

مفعول مطلق از اصطلاحات ادبیات عرب‌ مصدرى منصوب است که پس از فعلى از لفظ خود، براى تاکید و بیان نوع یا عدد آن ذکر مى‌شود: قَتَلَ الْحارِسُ اللِّصَّ قَتْلًا؛ اصْبِرْ صَبْرًا جَمیلًا؛ دَقَّتِ السّاعَهُ دَقَّتَیْنِ.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۰۴۱.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۴۲.

[۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۱، ص۱۲۸.

[۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۴۴۷.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

مفعول مطلق به لحاظ صرفی و نحوی دارای ویژگی‌های زیر است:

• مصدرى که براى تاکید آمده باشد، تثنیه و جمع بسته نمى‌شود؛ زیرا بر حقیقتى دلالت مى‌کند که مشترک بین کم و زیاد است و این، تعدّد نمى‌پذیرد.

[۵] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۳۵.

• مصدرى که براى بیان نوع و عدد آمده باشد، قابلیت تعدّد دارد؛ زیرا دلالت بر انواع و افرادى مى‌کند که تحت حقیقتى گرد آمده‌اند و در این صورت، قابلیت تعدّد دارد: حَکَمْتُ حُ