پاورپوینت کامل مضاف و مضاف الیه (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مضاف و مضاف الیه (صرف و نحو) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مضاف و مضاف الیه (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مضاف و مضاف الیه (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مضاف و مضاف الیه (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: مضاف (مقالات مرتبط).

مضاف و مضاف الیه از اصطلاحات ادبیات عرب‌ دو اسمی هستند که میان آن‌ها رابط اضافه برقرار است.
اسمِ نخست را مُضاف و اسمِ دوم را مضاف الیه می‌نامند.
این دو در حکمِ یک ترکیب اسمی واحد به شمار می‌آیند.
مضاف بر حسب موقعیّت خود در جمله، معرب است.
مضاف الیه در هر حال، مجرور به اضافه است.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – یَدَا (سوره مسد/سوره۱۱۱، آیه۱)
۳.۲ – الْمُقِیمِی (سوره حج/سوره۲۲، آیه۳۵)
۳.۳ – الْکَعْبَهِ (سوره مائده/سوره۵، آیه۹۵)
۳.۴ – بَعْضُ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۱۰)
۳.۵ – مَکْرُ (سوره سبأ/سوره۳۴، آیه۳۳)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

مضاف و مضاف الیه از اصطلاحات ادبیات عرب‌‌اند، اضافه، نسبت میان دو اسم است. به اوّلى مضاف و به دومى مضاف الیه مى‌گویند و هر دو یک کلمه به شمار مى‌آیند: مُعَلِّمُ الْمَدْرَسَهِ، غُلامُ زَیْدٍ، إِنَّهُ حَسَنُ الْخُلُقِ.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۱۷۲.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۹۶.

[۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۹۲.

[۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۶.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

مضاف و مضاف الیه به لحاظ صرفی و نحوی دارای ویژگی‌های زیر است:

• مضاف، اسم (صفت یا ظرف)، و بر حسب موقعیّت خود در جمله، معرب است.

[۵] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۹۲.

• مضاف این‌گونه مى‌آید:

• بدون «أَلْ»: بِلادُنَا تاجُ الْفَخارِ.

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۹۸.

[۷] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۹۲.

• بدون تنوین: بِلادی جَنَّهٌ، جَنَّهُ اللَّهِ.

[۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۱۷۲.

[۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۹۸.

[۱۰] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۹۲.

[۱۱] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۶.

• بدون «نون» تثنیه: سَنَتا التَّعْلیمِ – سَنَتی التَّعْلیمِ.

[۱۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۱۷۲.

[۱۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۹۸.

[۱۴] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۹۲.

[۱۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۶.

• بدون «نون» جمع: حارِسوا الْوَطَنِ – حارِسیه.

[۱۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱،