پاورپوینت کامل مصلحت در اندیشه سلف (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصلحت در اندیشه سلف (فقه سیاسی) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصلحت در اندیشه سلف (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصلحت در اندیشه سلف (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل مصلحت در اندیشه سلف (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: مصلحت (فقه سیاسی).

مصلحت در اندیشه سلف، سلفی‌گری جریانی فکری است که با تأکید بر فهم سلف صالح، به‌ویژه از طریق آرای احمد بن حنبل و سپس ابن‌تیمیه، شکل گرفت.
در اندیشه سلفی، مصلحت ابزاری برای حفظ نظم سیاسی و جلوگیری از فتنه و آشوب تلقی می‌شود.
ابن‌تیمیه با تکیه بر مصلحت عقلی، قیام علیه حاکم فاسق را به دلیل پیامدهای فسادآمیز آن نامشروع می‌داند.
وی همچنین با استناد به مصلحت شرعی و ادله نقلی، اطاعت از حاکم را در چارچوب التزام به کتاب و سنت توجیه می‌کند.
این رویکرد، مخالفت مسلحانه با حاکمان ستمگر را به‌ منظور حفظ مصلحت عمومی و وحدت جامعه نفی می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – خاستگاه سلفی‌گری و جایگاه ابن‌تیمیه
۲ – کارکرد مصلحت در اندیشه سیاسی سلفی
۳ – استناد ابن تیمیه به آیه قرآن
۴ – روایات نهی از خروج
۵ – برداشت ابن تیمیه از روایات
۶ – پیامدهای معاصر اندیشه سلفی
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – خاستگاه سلفی‌گری و جایگاه ابن‌تیمیه

سلفى‌ها به کسانى اطلاق مى‌شود که معتقدند «احمد بن حنبل» نخستین محدث و فقیهى بود که اندیشه اسلام خالص صحابه را احیا کرد و در این راه رنج مبارزه علمى را بر خود هموار کرد.
مذهب سلفى به طور رسمى توسط ابن تیمیه (۶۶۱-۷۲۸) رواج یافت.
با ظهور ابن تیمیه در سده هفتم نقاط مشترک سلف با نقطه‌نظرهاى وى به صورت شفاف‌تر و برجسته‌تر ارائه شد.
وى تلاش بسیار کرد که آراى خود را به گذشتگان به ویژه آن‌ها که تعبد را به جاى تعقل پذیرا بودند، نسبت دهد.

۲ – کارکرد مصلحت در اندیشه سیاسی سلفی

ابن تیمیه براى اثبات عدم مشروعیت قیام بر علیه خلیفه و سلطان فاسق از مصلحت به دو صورت بهره مى‌گیرد.

۱. مصلحت عقلى: در این بخش ابن تیمیه از قاعده دفع افسد به فاسد سود مى‌برد و قیام بر علیه خلیفه فاسق را که منجر به کشتار و فتنه مى‌شود، مفسده آمیزتر از فساد و ناشى از اطاعت خلیفه فاسق مى‌شمارد؛

[۱] ابن تیمیه، احمد بن عیدالحلیم، منهاج السنه، ج۲، ص۸۷.

۲. مصلحت شرعى: ابن تیمیه به استناد پاره‌اى ادله نقلى اطاعت از خلیفه اعظم فاسق را اجتناب‌ناپذیر مى‌شمارد و در این زمینه به قرآن و سنت استناد مى‌کند.

۳ – استناد ابن تیمیه به آیه قرآن

از آیات قرآن به آیه

(أَطِیعُوا اَللّهَ وَ أَطِیعُوا اَلرَّسُولَ وَ أُولِی اَلْأَمْرِ مِنْکُمْ‌)

[۲] نساء/سوره۴، آیه۵۹.

اشاره مى‌کند که اطاعت ولى امر در آیه به عنوان اطاعت مستقل نیامده است.
عدم تکرار

(أَطِیعُوا)

در مورد

(أُولِی اَلْأَمْرِ)

اشاره به این نکته دارد که اطاعت از ولى امر، در حقیقت همان اطاعت از خدا و رسول است.
اطاعت از اولیاى امور جز در مواردی که منطبق با اطاعت خدا و رسول یعنى شریعت و سنت نیست جایز نخواهد بود.
معناى این سخن آن است که د