پاورپوینت کامل مصروف (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصروف (لغات‌قرآن) دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصروف (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصروف (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل مصروف (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: صرف (مفردات‌قرآن)، صرف (مفردات‌نهج‌البلاغه)، انصراف.

مَصْروف:

(یَأْتِیهِمْ لَیْسَ مَصْرُوفًا)

[۱] هود/سوره۱۱، آیه۸.

مَصْروف: از مادّه «صرف» اسم مفعول به معنى «گردانیده شده» است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۴۸۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۷۸.

«مَصْرف» اسم مکان از مادّه «صرف» به معنى «گریزگاه» آمده است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۱۹۸.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر مَصْروف
۱.۱ – مَصْروف (آیه ۸ سوره هود)
۱.۱.۱ – مَصْروف در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – مَصْرِف (آیه ۵۳ سوره کهف)
۱.۲.۱ – مَصْرِف در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲.۲ – مصروف در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر مَصْروف

به موردی از کاربرد مَصْروف در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – مَصْروف (آیه ۸ سوره هود)

(وَ لَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّهٍ مَّعْدُودَهٍ لَّیَقُولُنَّ مَا یَحْبِسُهُ أَلاَ یَوْمَ یَأْتِیهِمْ لَیْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَ حَاقَ بِهِم مَّا کَانُواْ بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ)

[۵] هود/سوره۱۱، آیه۸.

(اگر مجازات را تا زمان محدودى از آن‌ها به تأخیر اندازیم، از روى استهزا مى‌گویند: «چه چیز مانع آن شده است؟!» آگاه باشید، آن روز که عذاب به سراغشان آید، از آن‌ها بازگردانده نخواهد شد و آن‌چه را مسخره مى‌کردند، دامانشان را مى‌گیرد.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۲۲.

۱.۱.۱ – مَصْروف در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: این آیه به منزله جواب از گفتار کفار است که گفتند:

(ما یَحْبِسُهُ)

و این سؤال، گفتارى است که در موقعیت استهزاء واقع شده چون در معناى رد آن عذابى است که با آن تهدید شدند و حاصلش این بود که:
اگر این عذابى که خدای تو ما را به آن تهدید مى‌کند حق بود در نازل کردنش درنگ نمى‌کرد و هیچ سببى نیست که خدا به انتظار آن سبب از فرستادن عذاب صرفنظر کند، چون اگر سببى باشد، ایمان آوردن ما است، که ما ابدا ایمان نخواهیم آورد و از کفر خود دست بر نخواهیم‌ داشت، پس درنگ در فرستادن عذاب هیچ وجه صحیحى ندارد و وجه صحیح در تعجیل آن است و این خود کاشف است از اینکه تهدید مذکور از قبیل تهدید کاذب است.
خدای تعالی از این سخن کفار پاسخ داد به این‌که آن عذاب به زودى خواهد آمد و هیچ عاملى نمى‌تواند آن را از این کفار برگرداند، بلکه عذابى که به آن استهزاء مى‌کردند آنان را فرا خواهد گرفت.
با این بیان روشن مى‌شود که عذابى که خداى تعالى کفار را با آن تهدید کرده عذاب دنیوى بوده که خیلى زود بر آنان نازل مى‌شده و بر این اساس این آیه و آیه قبل از آن هر یک، یکى از هوس‌هاى جاهلانه کفار را ذکر مى‌کند، آیه قبلى تذکر مى‌دهد که وقتى مساله قیامت بر کفار گفته مى‌شود