پاورپوینت کامل مصدر مؤوّل (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصدر مؤوّل (صرف و نحو) دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصدر مؤوّل (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصدر مؤوّل (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مصدر مؤوّل (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: مصدر (مقالات مرتبط).

مصدر مؤوّل از اصطلاحات ادبیات عرب مصدر معنوى است که به جاى فعلی از لفظ خود در تقدیر گرفته مى‌شود و پس از حرف مصدری قرار مى‌گیرد.
حروف مصدرى شش حرف است: همز تسویه، أنّ‌َ، أنْ، لِکَیْ، لو و ما.
اعراب مصدر مؤوّل مانند اعراب مصدر صریح است.
حروف مصدرى، حروف موصول نامیده مى‌شوند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – حروف مصدری
۳ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۴ – شواهد قرآنی
۴.۱ – أَأَنذَرْتَهُمْ (سوره بقره/سوره۲، آیه۶)
۴.۲ – أَدَعَوْتُمُوهُمْ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۹۳)
۴.۳ – أَن یَضَعْنَ (سوره نور/سوره۲۴، آیه۶۰)
۴.۴ – لِکَیْ (سوره نحل/سوره۱۶، آیه۷۰)
۴.۵ – لِکَیْ (سوره احزاب/سوره۳۳، آیه۳۷)
۴.۶ – لَوْ (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۶)
۴.۷ – ما (سوره مریم/سوره۱۹، آیه۳۱)
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – تعریف

مصدر مؤوّل در اصطلاح ادبیات عرب مصدر معنوى است که به جاى فعلى از لفظ خود در تقدیر گرفته مى‌شود و پس از حرف مصدرى قرار مى‌گیرد.

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۲۹.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۹۹۶.

۲ – حروف مصدری

حروف مصدرى شش حرف است:

• همز تسویه؛ بر سر دو جمله‌ای درمى‌آید که حکم مساوى دارند و با «أمْ» از یکدیگر جدا شده‌اند و پیش از آن دو جمله، «سواء» یا کلمه‌ای به همین معنا آمده است: سَواءٌ عَلَیَّ أَ دَرَسْتَ أَمْ لَمْ تَدْرُسْ.

[۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۶۹.

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۰.

[۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۴۸.

[۶] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۶۳.

[۷] ابن هشام، عبدالغنی، مغنی اللبیب، ج۱، ص۴۱.

• «أنّ‌َ» به فتح همزه؛ حرف مشبّهه بالفعل است: بَلَغَنی أَنَّکَ مَریضٌ.

[۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۶۱.

[۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۶۱.

[۱۰] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۱۸۳.

• «أنْ»؛ حرف نصب‌دهند فعل مضارع:

(أَنْ تَصوموا خَیْرٌ لَکُمْ‌.)

[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۱۸۴.

[۱۲] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۹۴.

[۱۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۵۵.

• «لِکَیْ»؛ حرف جرّ و حرف نصب فرعی که «لام» جرّ بر سر آن درمى‌آید: اُدْرُسْ لِکَیْ تَنْجَحَ.

[۱۴] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۸۲.

[۱۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۵۷.

[۱۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۹۵.

[۱۷] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۸۹.

[۱۸] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۵۹.

• «لو»؛ حرف مصدرى که پس از لفظى قرار مى‌گیرد که افاد تمنّی کند: أَ تَمَنَّى لَوْ تَنْجَحُ.

[۱۹] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۹۴.

[۲۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۵۸۶.

[۲۱] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۰۰.

[۲۲] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۹۳.

[۲۳] ابن هشام، ا