پاورپوینت کامل مَسلوس

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَسلوس دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَسلوس،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَسلوس :

منبع: پاورپوینت کامل مَسلوس

پاورپوینت کامل مَسلوس به شخصی گفته می‌شود که دچار بیماری ریزش غیرارادی ادرار است و احکام فقهی خاصی در مورد وضو، نماز و طهارت دارد.
این احکام بسته به اینکه شخص فرصت کافی برای وضو و نماز دارد یا خیر، متفاوت است و در بسیاری از موارد مانند: امامت جماعت یا دیه، میان فقها اختلاف‌نظر وجود دارد.
از احکام آن در باب‌های طهارت، صلات و دیات سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – نماز مسلوس
۲.۱ – وجود فرصت برای طهارت
۲.۲ – نبود فرصت برای طهارت
۳ – طهارت
۴ – نماز بلافاصله بعد از وضو
۵ – مس نوشته قرآن
۶ – امامت جماعت
۷ – طواف
۸ – دیه
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – تعریف

پاورپوینت کامل مَسلوس: به کسی گفته می‌شود که مبتلا به بیماری ریزش غیر اختیاری ادرار است.
از احکام آن در باب‌های طهارت، صلات و دیات سخن گفته‌اند.

۲ – نماز مسلوس

پاورپوینت کامل مَسلوس (که از آن به «دائم الحدث» نیز یاد می‌شود) در نماز، احکامی خاص دارد. مسلوس از دو حال خارج نیست:
یا برای وضو گرفتن و نماز خواندن؛ هرچند با بسنده کردن بر واجبات، فرصت می‌یابد؛ چه اول وقت یا وسط و یا آخر آن و یا برای این مقدار نیز (در تمامی وقت) به دلیل خروج پی در پی ادرار، فرصت نمی‌یابد.
حالت دوم نیز دو صورت دارد: یا خروج ادرار پیوسته نیست؛ بلکه در حدّ دو، سه و چند بار اتفاق می‌افتد؛ به گونه‌ای که وضو گرفتن پس از هر بار موجب عسر و حرج نخواهد بود و یا پیوسته و پی در پی است.

۲.۱ – وجود فرصت برای طهارت

در حالت نخست (وجود فرصت به مقدار طهارت و نماز)، بر مسلوس واجب است در زمانی که فرصت دارد، وضو بگیرد و نماز بخواند؛ اول وقت باشد یا وسط، یا آخر وقت و چنانچه در غیر آن زمان به جا آورد، نمازش باطل است، مگر آنکه تا پایان نماز ادراری از او خارج نشود. در این صورت با وجود قصد قربت، نمازش صحیح خواهد بود.
البته اگر فرصت یاد شده در اول وقت باشد، اما نماز را به تاخیر‌ اندازد، نمازی که در غیر آن وقت به‌جا می‌آورد با رعایت حکم حالت دوم صحیح است؛ هرچند معصیت کرده است.

[۱] حلی، حسن بن یوسف، مختلف الشیعه، ج۳، ص۲۸.

[۲] شهید ثانی، زین الدین بن علی، روض الجنان، ج۱، ص۱۲۰.

[۳] موسوی عاملی، سیدمحمد بن علی، مدارک الاحکام، ج۱، ص۲۴۳.

[۴] بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضره، ج۲، ص۳۸۹.

[۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲، ص۳۲۴.

[۶] یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۴۸۶.

۲.۲ – نبود فرصت برای طهارت

در حالت دوم (نبود فرصت کافی) اگر تکرار خروج ادرار در اثنای نماز به‌اندازه‌ای باشد که وضو گرفتن در هر بار دشوار و حرجی نباشد، آیا باید پس از هر بار خروج ادرار وضو بگیرد و نمازش را ادامه دهد یا نیازی به تجدید وضو در اثنای نماز نیست و نمازش صحیح است؟ مسئله محل اختلاف است.

جمعی قائل به قول نخست شده‌اند.

[۷] ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الوسیله، ص۱۱۴.

[۸] ابن ادریس حلی، محمد بن احمد، کتاب السرائر، ج۱، ص۳۴۹ – ۳۵۰.

[۹] شهید اول، محمد بن مکی، الدروس الشرعیه، ج۱، ص۹۴.

[۱۰] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲، ص۳۲۲-۳۲۳.

[۱۱] یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۴۸۷.

برخی قول دوم را برگزیده‌اند.

[۱۲] حلی، حسن بن یوسف، مختلف الشیعه، ج۳، ص۲۸ – ۲۹.

[۱۳] علامه حلی، حسن بن یوسف، نهایه الاحکام، ج۱، ص۶۷.

[۱۴] محقق کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۱، ص۲۳۴ – ۲۳۵.

[۱۵] یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۴۸۷-۴۸۸.

برخی نیز احتیاط را در جمع میان هر دو کیفیت دانسته‌اند؛ بدین صورت که نماز را یک بار با یک وضو بخواند و یک بار با وضو گرفتن در اثنا در صورت خروج ادرار.

[۱۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲، ص۳۲۳.

[۱۷] یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۴۸۸.

چنانچه تکرر خروج ادرار، پیوسته یا به‌اندازه‌ای باشد که تجدید وضو در اثنا دشوار و حرجی باشد، نماز را با یک وضو می‌گزارد و نیازی به تجدید وضو در اثنا نیست؛ لیکن آیا بر چنین کسی واجب است برای هر نماز یک وضو بگیرد یا با یک وضو می‌تواند چند نماز بگزارد، مگر آنکه حدثی دیگر از او سر بزند و یا تنها جمع میان نماز ظهر و عصر و نیز مغرب و عشا با یک وضو برای او جایز می‌باشد؟ مسئله محل اختلاف است.

بسیاری قول نخست را برگزیده‌اند.

[۱۸] شیخ طوسی، الخلاف، ج۱، ص۲۴۹.

[۱۹] ابن ادریس حلی، محمد بن احمد، کتاب السرائر، ج۱، ص۳۵۰.

[۲۰] محقق حلی، جعفر بن حسن، المعتبر، ج۱، ص۱۶۳.

[۲۱] علامه حلی، ارشاد الاذهان،