پاورپوینت کامل مرکّب (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مرکّب (صرف و نحو) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مرکّب (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مرکّب (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مرکّب (صرف و نحو)

مرکّب از اصطلاحات ادبیات عرب، به اسم‌های عدد اصلی از «أَحَدَ عَشَرَ» تا «تِسْعَهَ عَشَرَ» و اسم‌های عدد ترتیبی از «الحَادِیَ عَشَرَ» تا «التَّاسِعَ عَشَرَ» اطلاق می‌شود که از دو جزء تشکیل شده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – أَحَدَ عَشَرَ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۴)
۳.۲ – اثْنَتَیْ عَشْرَهَ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۶۰)
۳.۳ – تِسْعَهَ عَشَرَ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۳۰)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

مرکّب در اصطلاح ادبیات عرب، به اسم‌های عدد اصلی از «أَحَدَ عَشَرَ» تا «تِسْعَهَ عَشَرَ» و اسم‌های عدد ترتیبی از «الحَادِیَ عَشَرَ» تا «التَّاسِعَ عَشَرَ» اطلاق می‌شود که از دو جزء تشکیل شده‌اند.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۳.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۵.

[۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۸۳.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. عدد اصلی مرکّب از «أَحَدَ عَشَرَ» تا «تِسْعَهَ عَشَرَ» است.

[۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۳.

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۵.

[۶] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۸۳.

۲. اسم عدد ترتیبی مرکب از «الحَادِیَ عَشَرَ» تا «التَّاسِعَ عَشَرَ» است.

۳. دو جزء عدد مرکب مبنى بر فتحه‌اند؛ به جز «اِثْنَا عَشَرَ» و «اِثْنَتَا عَشَرَهَ»، که اعراب جزء اوّل آن دو، مانند اعراب مثنّی است و «نُون» آن هنگام اضافه، حذف مى‌شود و جزء دوم آن دو، مبنى است:

«عِندِی اِثْنَا عَشَرَ قَلَمًا، وَ اِثْنَتَا عَشَرَهَ دَوَاهً. قَرَأْتُ اِثْنَیْ عَشَرَ فَصْلًا وَ کَتَبْتُ اِثْنَتَیْ عَشَرَهَ رِسَالَهً.»

۴. با معدود مذکّر، جزء نخست آن مؤنّث و جزء دوم آن مذکّر مى‌آید:

[۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۳.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۵.