پاورپوینت کامل مخصوص مدح و ذمّ (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مخصوص مدح و ذمّ (صرف و نحو) دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مخصوص مدح و ذمّ (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مخصوص مدح و ذمّ (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مخصوص مدح و ذمّ (صرف و نحو)

مخصوص مدح و ذمّ از اصطلاحات ادبیات عرب، چهار فعل جامدی هستند که برای انشاء مدح و ذمّ بر سبیل مبالغه وضع شده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – بِئْسَمَا (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۰)
۳.۲ – بِئْسَ الرِّفْدُ (سوره هود/سوره۱۱، آیه۹۹)
۳.۳ – سَاءَ (سوره مجادله/سوره۵۸، آیه۱۵)
۳.۴ – سَاءَ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۷۷)
۳.۵ – نِعْمَ الْمَوْلَی (سوره انفال/سوره۸، آیه۴۰)
۳.۶ – لَبِئْسَ الْمِهَادُ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۰۶)
۳.۷ – بِئْسَمَا (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۳)
۳.۸ – نِعْمَ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۳۶)
۳.۹ – فَنِعْمَ (سوره حج/سوره۲۲، آیه۷۸)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

مخصوص مدح و ذمّ در اصطلاح ادبیات عرب، چهار فعل جامدی هستند که برای انشاء مدح و ذمّ بر سبیل مبالغه وضع شده‌اند.

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۵.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. چهار فعل جامد براى انشاء مدح یا ذمّ بر سبیل مبالغه وضع شده‌اند که عبارت‌اند از:

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۵.

(۱) «بِئْسَ»:

فعل جامد براى انشاء مذمّت و بدگویى مبالغه‌آمیز است.

[۳] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۳۱۴.

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۵.

(۲) «نِعْمَ»:

فعل جامد و براى انشاء مدح بر سبیل مبالغه است.

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۹۲.

(۳) «ساءَ»:

فعل جامد و براى إنشاء (ذمّ‌) به شکل مبالغه است.

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۹۶.

[۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۲۰۸.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۳۹۶.

[۹] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۱۹.

[۱۰] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۷۴.

[۱۱] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۱۵۳.

(۴) «حَبَّذا»:

فعل جامدى است که براى مدح است و به مخصوص نیاز دارد.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۴۱.

[۱۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۲۱۲.

[۱۴] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۲۱.

[۱۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۲۲۳.

[۱۶] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۱۲۷.

۲. این افعال، به جز فاعل، اسمى مخصوص مدح و ذمّ مى‌طلبند که همواره پس از فاعل مى‌آید.

[۱۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۶.

[۱۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۵.

۳. تقدیر اسم مخصوص، چهار صورت است:

(۱) مبتداى مؤخّر و جمل پیش از آن، خبر است: «زَیْدُ نِعْمَ الرَّجُلُ» (زید، چه مرد خوبی است!).

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۶.

(۲) خبر براى مبتدایى است که حذف آن واجب است: «نِعْمَ الرَّجُلُ المَمْدوحُ زَیْدٌ» (چه مرد ستوده‌ای است، زید!).

[۲۰]