پاورپوینت کامل مخالفت مسور بن مخرمه با رفتن امام حسین به عراق

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مخالفت مسور بن مخرمه با رفتن امام حسین به عراق دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مخالفت مسور بن مخرمه با رفتن امام حسین به عراق،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مخالفت مسور بن مخرمه با رفتن امام حسین به عراق :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: مخالفان رفتن امام حسین به عراق.

پاورپوینت کامل مخالفت مسور بن مخرمه با رفتن امام حسین به عراق، از مباحث مرتبط به رفتن امام حسین (علیه‌السلام) به سمت عراق است. مسور بن مخرمه، از دانشمندان و فقهای صحابه و خواهرزاده عبدالرحمان بن عوف بود. مسور بن مخرمه، راوی یکی از احادیث پیشگویی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) است. بر اساس گزارش‌های برخی منابع، مسور بن مخرمه در نامه‌ای به امام حسین (علیه‌السلام) توصیه می‌کند که به علت بی‌اعتباری نامه‌های اهل عراق و فریبکارانه بودن توصیه‌های ابن زبیر، در مکه اقامت داشته و از حرکت به سوی عراق خودداری کند. با این حال، نزدیکی روابط مسور با ابن زبیر باعث شده تا در صداقت این توصیه تردیدهایی وجود داشته باشد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی
۲ – شرح واقعه
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معرفی اجمالی

ابوعبدالرحمان مِسوَر بن مخرمه بن نوفل قرشی زهری، از دانشمندان و فقهای صحابه بود.

[۱] زرکلی، خیر الدین، الاعلام، ج۷، ص۲۲۵.

مسور در سال دوم هجری در مکّه به دنیا آمد

[۲] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۴، ص۳۶۵.

و در کودکی، محضر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را درک کرد و احادیثی نیز از آن حضرت شنید.

[۳] زرکلی، خیر الدین، الاعلام، ج۷، ص۲۲۵.

مادرش عاتکه دختر عوف، خواهر عبدالرحمان بن عوف بود

[۴] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۴، ص۳۶۵.

و او نیز طرفدار دایی‌اش عبدالرحمان بن عوف، از اعضای شورا برای انتخاب جانشین عمر برای خلافت بود.

[۵] زرکلی، خیر الدین، الاعلام، ج۷، ص۲۲۵.

مسور بن مخرمه با عثمان روابط نزدیکی داشت و همو بود که عثمان را به لشکرکشی به افریقیه تحریک کرد و خودش نیز در فتح آنجا شرکت داشت.

[۶] زرکلی، خیر الدین، الاعلام، ج۷، ص۲۲۵.

تا کشته شدن عثمان، در مدینه ماند و سپس به مکّه رفت و در آن جا ماند تا معاویه از دنیا رفت.

[۷] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۴، ص۳۶۵.

وی، بیعت با یزید را نمی‌پسندید و در مکه به ابن زبیر پیوست و در همانجا ساکن گردید.

[۸] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۴، ص۳۶۵.

مسور بن مخرمه در زمان محاصره مکه توسط سپاه شام به فرماندهی حصین بن نمیر همراه ابن زبیر بود.

[۹] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۴، ص۳۶۵.

در اثر ضربه یکی از سنگ‌های منجنیق مجروح شد.

[۱۰] زرکلی، خیر الدین، الاعلام، ج۷، ص۲۲۵.

به گفته برخی منابع با رسیدن خبر مرگ یزید، لشکر شامیان دست از محاصره مکه برداشته و اجازه خواستند تا کعبه را طواف کنند.

[۱۱] ابوحنیفه دینوری، احمد بن داوود، الاخبار الطوال، ص۲۶۸.

[۱۲] ابن سعد بغدادی، محمد بن سعد، الطبقات الکبری متمم الصحابه الطبقه الخامسه، ج۲، ص۶۷.

[۱۳] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۵، ص۳۵۰.

به رغم مخالفت عده‌ای از جمله خوارج،

[۱۴] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۵، ص۳۵۲.

بر پایه فتوای مسور بن مخرمه، ابن زبیر اجازه این کار را به آنان داد.

[۱۵] ابن سعد بغدادی، محمد بن سعد، الطبقات الکبری متمم الصحابه الطبقه الخامسه، ج۲، ص۶۷.

[۱۶] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۵، ص۳۴۴.

[۱۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام و وَفیات المشاهیر و الاعلام، ج۵، ص۳۵.

مسور بن مخرمه سرانجام در سال ۶۴ هجری در اثر جراحتهای ناشی از ضربه سنگ منجنیق درگذشت.

[۱۸] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۴، ص۳۶۵.

۲ – شرح واقعه

مسور بن مخرمه، راوی یکی از احادیث پیشگویی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) است. بنابر گزارش ابن اعثم در کتاب الفتوح به نقل از مسور بن مخرمه، پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در زمان دو سالگی امام حسین (علیه‌السّلام) از شهادت مظلومانه ایشان در آینده خبر داده‌اند:

• «عن المسور بن مخرمه: لَمّا اتَت عَلَی الحُسَینِ (علیه‌السّلام) مِن مَولِدِهِ سَنَتانِ کامِلَتانِ، خَرَجَ النَّبِیُّ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فی سَفَرٍ لَهُ، فَلَمّا کانَ فی بَعضِ الطَّریقِ وَقَفَ، فَاستَرجَعَ ودَمَعَت عَیناهُ، فَسُئِلَ عَن ذلِکَ، فَقالَ: هذا جَبرَئیلُ (علیه‌السّلام) یُخبِرُنی عَن ارضٍ بِشاطِیِ الفُراتِ، یُقالُ لَها کَربَلاءُ، یُقتَلُ بِها وَلَدِیَ الحُسَینُ ابنُ فاطِمَهَ. فَقیلَ: مَن یَقتُلُهُ ـ یا رَسولَ اللّه ِ ـ؟ فَقالَ: رَجُلٌ یُقالُ لَهُ: یَزیدُ، لا بارَکَ اللّه ُ لَهُ فی نَفسِهِ! وکَاَنّی انظُرُ الی مَصرَعِهِ ومَدفَنِهِ بِها، وقَد اُهدِیَ بِرَاسِهِ، و وَاللّه ِ، ما یَنظُرُ احَدٌ الی رَاسِ وَلَدِیَ الحُسَینِ فَیَفرَحُ، الّا خالَفَ اللّه ُ بَینَ قَلبِهِ ولِسانِهِ. قالَ: ثُمَّ رَجَعَ النَّبِیُّ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مِن سَفَرِهِ ذلِکَ مَغموما، ثُمَّ صَعِدَ المِنبَرَ،