پاورپوینت کامل مخالفت عمرو بن لوذان با رفتن امام حسین به عراق

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مخالفت عمرو بن لوذان با رفتن امام حسین به عراق دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مخالفت عمرو بن لوذان با رفتن امام حسین به عراق،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مخالفت عمرو بن لوذان با رفتن امام حسین به عراق :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: مخالفان رفتن امام حسین به عراق.

پاورپوینت کامل مخالفت عمرو بن لوذان با رفتن امام حسین به عراق، از مباحث مرتبط به رفتن امام حسین (علیه‌السلام) به سمت عراق است. در منابع حدیثی و رجالی، اطلاعات چندانی درباره مردی به نام عمرو بن لوذان موجود نیست. بنابر نقل برخی منابع، پیرمردی از قبیله عکرمه به نام عَمرُو بنُ لوذان در منزل بَطْن العَقَبه به کاروان امام حسین (علیه‌السّلام) رسید و در سخنانی به امام حسین (علیه‌السّلام) توصیه کرد که از سفر به کوفه منصرف شوند. امام حسین (علیه‌السّلام) در جواب با تأیید و آگاهی از اوضاع کوفه، ضمن پیشگویی شهادت خود، بر غلبه اراده الهی تأکید کردند.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی
۲ – شرح واقعه
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معرفی اجمالی

در منابع حدیثی و رجالی، اطلاعات چندانی درباره مردی به نام عمرو بن لوذان موجود نیست. تنها شیخ مفید در کتاب الارشاد به او اشاره کرده و او را پیرمردی از قبیله عکرمه به نام عمرو بن لوذان معرفی کرده است. با این حال، طبری تنها از نام «لوذان» یاد کرده‌اند و به جزئیات بیشتری اشاره نکرده‌اند.

[۱] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۳۰۱.

۲ – شرح واقعه

بنابر نقل برخی منابع پیرمردی از قبیله عکرمه به نام عَمرُو بنُ لوذان در منزل بَطْن العَقَبه

[۲] ابن اثیر، علی بن ابی‌الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۴۳.

به قافله امام حسین (علیه‌السلام) برخورد کرد. وقتی امام مقصد خود (کوفه) را برای او بیان کرد، پیرمرد گفت: تو را به خدا سوگند، باز گرد.

[۳] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۳۰۱.

به خدا سوگند، جز بر نیزه‌ها و شمشیرهای تیز، وارد نمی‌شوی. کسانی که به دنبال شما فرستاده‌اند، اگر کار جنگ را خود، انجام می‌دادند و کارها را آماده می‌کردند تا شما بر آنها وارد می‌شدی، رفتن، قابل قبول بود؛ امّا با چنین وضعی که گزارش می‌کنی، من عقیده ندارم که بروی. امام حسین (علیه‌السلام) در پاسخ درخواست او درباره نرفتن به عراق فرمود: «به خدا سوگند حاکمان بنی امیه مرا رها نمی‌کنند تا آنکه خون مرا بریزند. وقتی چنین کاری را کردند، خدا کسی را بر آنان مسلط می‌کند که آنان را خوار خواهد کرد؛ آنگونه که خوارترین گروه امتها خواهند بود.»

[۴] مفید، محمد بن نعمان، الارشاد، ج۲، ص۷۶.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری، ج۱، ص۴۴۸.

[۶] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۷۵.

[۷] طبری، محمدبن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۲۹۶.

[۸] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۲۱۶.

[۹] ابوحنیفه دینوری، احمد بن داود، الاخبار الطوال، ص۲۴۸.

• عن عبد اللّه بن سلیمان والمنذر بن المشمع فَلَمّا کانَ السَّحَرُ امَرَ الحُسَینُ (علیه‌السّلام) اصحابَهُ فَاستَقَوا ماءً واکثَروا، ثُمَّ سارَ حَتّی مَرَّ بِبَطنِ العَقَبَهِ فَنَزَلَ عَلَیها، فَلَقِیَهُ شَیخٌ مِن بَنی عِکرِمَهَ یُقالُ لَهُ عَمرُو بنُ لوذانَ، فَسَاَلَهُ: اینَ تُریدُ؟ فَقالَ لَهُ الحُسَینُ (علیه‌السّلام): الکوفَهَ، فَقالَ الشَّیخُ: انشُدُکَ اللّه َ لَمَّا انصَرَفتَ؛ فَوَاللّه ِ ما تَقدَمُ الّا عَلَی الاَسِنَّهِ وحَدِّ السُّیوفِ، وانَّ هؤُلاءِ الَّذینَ بَعَثوا الَیکَ، لَو کانوا کَفَوکَ مَؤوَنهَ القِتالِ، ووَطَّؤوا لکَ الاَشیاءَ فَقَدِمتَ عَلَیهِم، کانَ ذلِکَ رَایا، فَاَمّا عَلی هذِهِ الحالِ الَّتی تَذکُرُ، فَاِنّی لا اری لَکَ ان تَ