پاورپوینت کامل محمد بن ولید طرطوشی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن ولید طرطوشی (مقاله‌دوم) دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن ولید طرطوشی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن ولید طرطوشی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن ولید طرطوشی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن ولید طرطوشی.

محمد بن ولید طرطوشی (۴۵۱ ـ ۵۲۰ هـ.ق) فقیه مالکی، محدث و ادیب اندلسی بود.
پس از تحصیل در موطن خویش، برای دانش‌اندوزی به حجاز، عراق و شام سفر کرد و در اسکندریه به تدریس و موعظه پرداخت.
او عالمی ثقه، زاهد و متواضع شناخته می‌شد و با وجود توان مالی، ساده‌زیست بود.
وی منتقد جدی غزالی و کتاب احیاء علوم الدین بود.
آثار متعددی از او برجای مانده، از جمله سراج الملوک، البدع و الحوادث، الرد علی الیهود و شرح‌ها و رساله‌هایی در فقه و زهد.
وی در سال ۵۲۰ (هجری قمری) در اسکندریه درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن ولید طرطوشی
۲ – فعالیت‌ها
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمد بن ولید طرطوشی

ابوبکر محمد بن ولید بن محمد طُرطوشی فِهری قُرَشی معروف به ابن ابی‌رَنْدقه

[۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۲] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۸.

[۳] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۵] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۴.

[۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۳.

[۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۶.

[۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۸۵.

[۹] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۵.

فقیه مالکی،

[۱۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۵.

[۱۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۱۲] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۸.

[۱۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۲.

[۱۴] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۱۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۱۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۱۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۳.

[۱۸] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۶.

[۱۹] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۸۵.

محدث و ادیب منسوب به طرطوشه

[۲۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۵.

[۲۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۵.

[۲۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۲.

[۲۳] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۲۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۲۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۲۶] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۴.

[۲۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۳.

[۲۸] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۶.

[۲۹] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۷.

می‌باشد.
او در سال ۴۵۱ (هجری قمری) متولد شد

[۳۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۴.

[۳۱] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۸.

[۳۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۴.

[۳۳] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۳.

[۳۴] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۶.

[۳۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۸۵.

[۳۶] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۸.

و پس از نشو و نما در موطِن خویش، طرطوشه به تحصیل علم و دانش روی آورد.
وی در این راه پس از انجام مراسم حج در سال ۴۷۶ (هجری قمری)

[۳۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۳۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۳۹] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۴۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۴۱] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۴۲] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۴.

[۴۳] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

[۴۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۴.

[۴۵] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۸.

به مناطق گوناگون ازجمله بغداد

[۴۶] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره، ج۱، ص۳۷۷.

و بصره نیز مسافرت کرد.

[۴۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۴۸] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۸.

[۴۹] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۵۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۵۱] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۵۲] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۴.

[۵۳] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

[۵۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۴.

[۵۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۶.

[۵۶] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۸.

او محدثی ثقه و عالمی زاهد و متواضع معرفی شده است

[۵۷] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره، ج۱، ص۳۷۷.

و با این‌که از نظر مالی می‌توانست در رفاه و آسایش باشد، همواره با قناعت و سختی روزگار را می‌گذراند، به کم راضی بوده

[۵۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۳.

[۵۹] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۶۰] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۶۱] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۵.

[۶۲] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

[۶۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۴۱۴.

[۶۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۴.

[۶۵] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۷.

و در عوض، علما و غربا از کمک‌ها و بخشش‌های او همواره بهره‌مند بودند.

[۶۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۶۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۱.

[۶۸] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۹، ص۶۹.

۲ – فعالیت‌ها

ابن ابی‌رندقه مدتی در شام

[۶۹] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۷۰] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۹.

[۷۱] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۳.

[۷۲] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۷۳] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۵.

[۷۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۴.

[۷۵] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۸.

و بیت‌المقدس

[۷۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۴.

[۷۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۱.

[۷۸] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۶.

بود و به تدریس اشتغال داشت؛

[۷۹] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

سپس برای سکونت به اسکندریه رفت

[۸۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۵.

[۸۱] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۸.

[۸۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۲.

[۸۳] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۳۱.

[۸۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۹، ص۶۹.

[۸۵] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۴۱۴.

و در آن‌جا نیز به تدریس و موعظه مردم مشغول شد.

[۸۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۴.

وی به ابوحامد محمد غزالی نظر مساعدی نداشت؛ از این‌رو در یکی از نامه‌های خود به او و کتابش احیاء علوم الدین، طعنه‌های بسیاری زده و عیب گرفته تا آن‌جا که گفت این کتاب به اماتهُ علوم الدین شبیه‌تر است تا احیاء علوم الدین و اگر واقعا ابوحامد به آن‌چه در این کتاب نوشته، معتقد باشد تکفیر او بعید نیست و اگر معتقد نباشد گمراه شدن او نزدیک است.

[۸۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۴-۴۹۵.

[۸۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲-۱۷۳.

اشعار و کلماتی از او درباره زهد و بی‌اعتنایی به دنیا بر جای مانده است.

[۸۹] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

۳ – اساتید

طرطوشی استادانی داشت که از استادان او در اندلس سلیمان بن خلف باجی است

[۹۰] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره، ج۱، ص۳۷۷.

[۹۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۵.

[۹۲] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۳۱۸.

[۹۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۲.

[۹۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۹۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۹، ص۶۹.

[۹۶] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۴۱۴.

که پیوسته ملازم او بوده و از او اجازه روایت نیز داشته است.

[۹۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۴۹۰.

[۹۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۶۲.

[۹۹] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷۲.

[۱۰۰] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۴.

[۱۰۱] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

[۱۰۲] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۸.

از مشایخ او در عراق احمد بن علی تستری،

[۱۰۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۱۰۲.

[۱۰۴] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۴۵.

[۱۰۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۹، ص۶۹.

[۱۰۶] ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک، کتاب الصله، ج۱، ص۵۴۵.

[۱۰۷] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۴۱۴.

[۱۰۸] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۸۸.

قاضی ابوعبداللّه دامغانی، ابومحمد رزق‌اللّه تمیمی حنبلی،

[۱۰۹] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌