پاورپوینت کامل محمد بن موسی حازمی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن موسی حازمی (مقاله‌دوم) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن موسی حازمی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن موسی حازمی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن موسی حازمی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن موسی حازمی.

محمد بن موسی حازمی (م ۵۴۸ ـ ۵۸۴ هـ.ق) فقیه، محدث و نسب‌شناس برجسته شافعی بود.
او به‌عنوان حافظ حدیث، فقیه شافعی و نسب‌شناس دقیق شناخته می‌شود و به زهد، تقوا و ریاضت شهره بود.
وی برای تکمیل علوم حدیث و فقه به بغداد رفت.
نزد استادانی چون ابوزرعه مقدسی، ابوالعلاء عطار و واثق بن فضلان دانش آموخت.
علاوه بر بغداد، به شهرهایی چون شام، موصل، اصفهان و همدان سفر کرد.
شاگردانی چون ابن دُبَیثی و علی بن ماسویه از ایشان حدیث آموختند.
از آثار وی به الاعتبار فی بیان الناسخ و المنسوخ، سلسله الذهب و تخریج احادیث المهذب می‌توان اشاره کرد.
او در سن ۳۶ سالگی در سال ۵۸۴ (هجری قمری) در بغداد درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن موسی حازمی
۲ – دیدگاه‌ دیگران درباره او
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمد بن موسی حازمی

ابوبکر محمد بن موسی بن عثمان حازمی همدانی بغدادی

[۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۵۹.

[۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۱۰۱.

[۳] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۱۳.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۱۶۷.

[۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۹۴.

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، مختصر تاریخ ابن الدبیثی، ص۸۱.

[۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۹۷.

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۸۹.

[۱۰] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۳۲.

[۱۱] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۰۹.

[۱۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۴۶۳.

[۱۳] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۹۹۶.

[۱۴] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۲، ص۶۴.

[۱۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۳۲۱.

در سال ۵۴۸ (هجری قمری) یا ۵۴۹ (هجری قمری) در راه همدان به دنیا آمد؛ سپس به همدان انتقال و در همانجا رشد و تربیت یافت.

[۱۶] منذری، عبدالعظیم بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۱، ص۹۰.

[۱۷] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۲، ص۶۴.

[۱۸] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۳۲.

[۱۹] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

به نوشته منابع، وی همواره به دنبال تعلیم و تعلم بود.
از حافظان حدیث و نسب‌شناسی چیره‌دست به شمار می‌آمد.
بیشتر اهتمام او در گردآوری حدیث و رجال آن بود؛ از این‌رو بیشتر تصنیفات وی در همین زمینه می‌باشد.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۱۶۷.

[۲۱] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

[۲۲] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۸۹.

[۲۳] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۰۹.

[۲۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۴۶۳.

[۲۵] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۲، ص۶۴.

[۲۶] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۳۲.

او را فردی ثقه، زاهد، باورع، احل ذکر و ریاضت دانسته‌اند.

[۲۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۴۶۳.

[۲۸] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۸۹.

[۲۹] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۱۶۸.

۲ – دیدگاه‌ دیگران درباره او

ابوبکر بر پایه گزارش ابن دبیثی که از شاگردان وی است، می‌نویسد: او تحصیلات مقدماتی و قرآن را در زادگاهش فراگرفت.
دوران کودکی و نوجوانی را در آن‌جا سپری کرد و چون به سن بلوغ رسید و کسب دانش دغدغه فکری او بود، راهی بغداد گردید و در آن‌جا اقامت گزید.

[۳۱] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

[۳۲] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۸۹.

[۳۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۴۶۳.

ابن خلکان، وی را حافظ قرآن کریم دانسته می‌نویسد: او در بغداد فقه را نزد فقیه مشهور آن دیار، شیخ جمال‌الدین واثق بن فضلان و دیگران فراگرفت و تنها به شیوخ مستقر در بغداد اکتفا نکرد.
بلکه به شهرهای دیگر عراق و بلاد گوناگون از جمله شام و موصل و سرزمین ایران مانند اصفهان و همدان سفر کرد.
وی از استادان بسیاری بهره گرفت و هر آن‌چه را فراگرفته بود نوشت.

[۳۴] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۲، ص۶۴.

[۳۵] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

[۳۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۹۵.

سبکی او را در زمره فقهای شافعی برشمرده است.
به گروهی از شاگردان و تربیت یافتگان مکتب وی اشاره کرده است که ابوعبداللّه دبیثی، ابن ابی‌جعفر و علی بن ماسویه مقری از آن جمله‌اند.

[۳۷] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۱۳.

[۳۸] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۱۰۵.

[۳۹] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۹۹۶.

[۴۰] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۲، ص۶۴.

[۴۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۹۷. <