پاورپوینت کامل محمد بن مزید خزاعی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن مزید خزاعی دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن مزید خزاعی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن مزید خزاعی :

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل محمد بن مزید خزاعی (مقاله‌دوم).

اِبْن اَبی اَزْهَر، ابوبکر محمّد بن مَزْیَد (یا محمد بن احمد بن مزید) بُوشنجی خُزاعی (ربیع الاخر۲۳۳- ۳۲۵ق /۸۴۷ -۹۳۷م)، ادیب ، شاعر ، نحوی و محدّث می باشد.

فهرست مندرجات

۱ – تاریخ ولادت
۲ – نسب
۳ – زندگی نامه
۴ – شخصیت شناسی
۴.۱ – طعن و اتهام
۴.۲ – احادیث مشکوک
۴.۳ – عقیده شیعه
۵ – وادی شعر و ادب
۶ – تألیفات
۶.۱ – سرنوشت کتب
۷ – فهرست‌منابع
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – تاریخ ولادت

تاریخ ولادت او را صولی (د ۳۳۶ق /۹۴۷م) که معاصر او بوده به حدس، ۲۳۳ق نقل کرده است

[۱] صولی محمد، الاوراق، ج۱، ص۸۸، به کوشش هیورث – دن، لندن، ۱۹۳۵م.

و دیگران

[۲] ابن ندیم، الفهرست، ج۱، ص۱۴۷، به کوشش فلوگل، ۱۸۷۲م.

[۳] ذهبی محمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۴۱، به کوشش شعیب ارنؤوط و ابراهیم زیبق، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴م.

[۴] صفدی خلیل، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۸، به کوشش س ددرینگ، بیروت، ۱۳۸۹ق/ ۱۹۷۰م.

عمدتاً به «عمر دراز» او اشاره نموده اند.
ابن ندیم

[۵] ابن ندیم، الفهرست، ج۱، ص۱۴۸، به کوشش فلوگل، ۱۸۷۲م.

از قول نواده ابوجراح نقل می‌کند که وی در ۳۱۳ق از ابن ابی ازهر درباره عمرش سؤال کرد. او پاسخ داد که «ثلاثون سنه و ثلثه اشهر» (۳۰ سال و ۳ ماه) زیسته است. بنابراین، تاریخ ولادت او ۲۸۳ق است که با دیگر روایات همساز نیست. از این رو کلمه «ثلاثون» در متن الفهرست ، باید «ثمانون» باشد.

۲ – نسب

با آن‌که او خود به قبیله خزاعه منسوب است، نیاکان وی (احتمالاً از طریق ولاء)، به تصریح ابن ندیم

[۶] ابن ندیم، الفهرست، ج۱، ص۱۴۸، به کوشش فلوگل، ۱۸۷۲م.

[۷] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج۳، ص۲۸۸، بیروت، ۱۳۵۰ق.

[۸] صفدی خلیل، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۸، به کوشش س ددرینگ، بیروت، ۱۳۸۹ق/ ۱۹۷۰م.

از اهل پوشنگ ( بوسنج ) بوده اند.
نسبت «متوشحی» که در رجال طوسی و جامع الرّواه اردبیلی

[۹] اردبیلی محمد، جامع الرواه، ج۲، ص۱۹۲، بیروت، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳م.

و نیز در تنقیح المقال مامقانی همراه با توضیح بیهوده او

[۱۰] مامقانی عبدالله، تتقیح المقال، ج۳، ص۱۸۲، نجف، ۱۳۵۲ق.

آمده است، همچنانکه آقابزرگ

[۱۱] آقابزرگ، الذریعه، ج۲۵، ص۲۱۷.

دریافته، تحریف بوسنج است.
نسبت «بغدادی» که ذهبی

[۱۲] ذهبی محمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۴۱، به کوشش شعیب ارنؤوط و ابراهیم زیبق، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴م.

به وی داده، بی گمان اشاره به اقامت او در بغداد دارد.

۳ – زندگی نامه

از زندگی ابن ابی ازهر تقریباً هیچ نمی‌دانیم، جز این‌که از گروهی از مشاهیر در زمینه ادب و نحو و از گروهی دیگر در زمینه حدیث روایت کرده است. منابع اصلی او در ادب، «زُبیر بن بَکّار» (د ۲۵۶ق/ ۸۷۰م) و «مبرّد» (د ۲۸۵ق/ ۸۹۸م) بوده اند، و احتمالاً نزد مبرّد شاگردی نیز کرده است، زیرا گفته‌اند که «امالی» او را می‌نوشته است.

[۱۳] سیرافی حسن، اخبار النحویین البصریین، ج۱، ص۸۹، به کوشش فریتس کرنگو، پاریس، ۱۹۳۶م.

[۱۴] مرزبانی محمد، معجم الشّعراء، ج۱، ص۴۲۹، به کوشش عبدالستار احمد فراج، قاهره، ۱۳۷۹ق /۱۹۶۰م.

[۱۵] زبیدی محمد، طبقات النّحویّبن واللغویین، ج۱، ص۱۱۶، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۳۹۲ق /۱۹۷۳م.

علاوه بر این گویند وی از قول حمّاد پسر اسحاق موصلی (د ۲۳۵ق /۸۴۹م) «کتاب اغانی» را روایت کرده است.

[۱۶] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج۳، ص۲۸۸، بیروت، ۱۳۵۰ق.

[۱۷] صفدی خلیل، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۸، به کوشش س ددرینگ، بیروت، ۱۳۸۹ق/ ۱۹۷۰م.

۴ – شخصیت شناسی

از ابن ابی ازهر انتقادهایی نیز شده است و این انتقادها همه از آن‌جا سرچشمه می‌گیرد که وی ۳ حدیث در فضیلت اهل بیت ، از قول «اسحاق ابن ابی اسرائیل»، «محمد بن سلیمان لُوَین»، «ابوکریب» و دیگران روایت کرده که صحّت آن‌ها مورد تردید دانشمندان واقع شده است و افزون بر این ذهبی درباره دیدار ابن ابی ازهر با لوین و ابوکریب شک کرده است.

[۱۸] ذهبی محمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۳۵، به کوشش علی محمد یجاوی، بیروت، ۱۳۸۲ق/ ۱۹۶۳م.

۴.۱ – طعن و اتهام

ظاهراً نخستین کسانی که به طعن او به پرداخته اند، شاگردانش، از جمله ابن شاذان (د ۲۶۰ق /۸۷۴م) و به خصوص دارْقُطنی (د ۳۸۵ق /۹۹۵م) بوده اند. دار قطنی گوید «از قول او احادیث مُنْکَر می‌نوشتیم».

[۱۹] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج۳، ص۲۸۸-۲۸۹، بیروت، ۱۳۵۰ق.

[۲۰] ذهبی محمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۴۲، به کوشش شعیب ارنؤوط و ابراهیم زیبق، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴م.

[۲۱] ابن حجر عسقلانی احمد، لسان المیزان، ج۵، ص۳۷۷، حیدرآباد دکن، ۱۳۳۱ق /۱۹۱۳م.

از آن پس همگان او را «کذّاب که از قول ثقات، احادیث جعلی روایت می‌کرده»

[۲۲] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج۳، ص۲۸۸-۲۸۹، بیروت، ۱۳۵۰ق.

و «قبیح الکذب»

[۲۳] سیوطی جلال الدین، بقیه الوعاه، ج۱، ص۲۴۲، به کوشش محمد ابوا