پاورپوینت کامل محمد بن محمد غزالی (مقاله‌سوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن محمد غزالی (مقاله‌سوم) دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن محمد غزالی (مقاله‌سوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن محمد غزالی (مقاله‌سوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن محمد غزالی (مقاله‌سوم)

مقالات مرتبط: امام محمد غزالی (مقالات مرتبط).

محمد غزالی (۴۵۰-۵۰۵ه) ملقب به حجت الاسلام، فیلسوف، فقیه، عارف، منطق‌دان، متکلم، محدث، اصولی و دانشمند شافعی مذهب قرن پنجم هجری بود.
وی فقه را نزد اساتیدی همچون احمد رادکانی، ابوالمعالی جوینی و ابونصر اسماعیلی آموخت و به یکی از بزرگان فقه و علوم دیگر تبدیل شد.
ایشان در سفری که به لشکرگاه داشت در مناظره‌ای با دانشمندان آنجا پیروز شد و مورد توجه خواجه نظام الملک قرار گرفت. این امر سبب گردید تا نظام الملک او را به مدرسه نظامیه بغداد فرستاد و در بغداد پرآوازه شد.
محمد پس از چهار سال به سبب تحول درونی از تدریس کناره گرفت و به حج و سپس دمشق و بیت المقدس رفت و به تهذیب نفس و عرفان روی آورد.
وی پس از حدود ده سال اقامت در دمشق به طوس برگشت و مدرسه و خانقاهی برای تعلیم و تصوف بنا نهاد.
ابوحامد در فقه شافعی و اصول اشعری تخصص داشت، در علوم منقول و معقول مهارت داشت و البته آرای او خالی از اشکال نبود و برخی حدیث‌ها و نظراتش مورد نقد بود. با این حال، وی فردی باهوش و تأثیرگذار در فلسفه، عرفان، اخلاق و فقه محسوب می‌شد.
کتاب‌هایی نطیر احیاء العلوم الدین و کیمیای سعادت از مشهورترین آثار وی می‌باشد.
غزالی در سال ۵۰۵ه در زادگاه خویش، طابران طوس از دنیا رفت و در همانجا به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد غزالی
۲ – اساتید
۳ – سفر به بغداد
۴ – سفر به دمشق
۵ – سفر به طوس
۶ – نقد آرای غزالی
۷ – وفات
۸ – آثار
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – معرفی محمد غزالی

ابوحامد محمد بن محمد بن محمد بن احمد غزالی طوسی ملقب به حجت الاسلام، در سال ۴۵۰ه در طابران طوس به دنیا آمد.

[۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۱۸.

پدرش مردی تهیدست، اما عابد و دانش دوست بود که به زودی درگذشت؛ اما هنگام مرگ سرپرستی این دو فرزند را به یکی از دوستان صوفی خود واگذارد و او با‌ اندک میراثی که برای ایشان باقی گذاشته بود، هزینه زندگی و تعلیم و تربیت آن دو را تامین نمود. چون ماترک پدر به اتمام رسید و حتی تهیه قوت و غذا برایشان مشکل بود، آنان را به مدرسه فرستاد؛ چه اینکه شاید رفتن به مدرسه در آن روزگار، هم به نوعی تامین قوت و غذا بود، هم تعلیم و یادگیری فقه؛ چنان که خود غزالی در این باره می‌گوید: به مدرسه به طلب فقه می‌رفتیم تا از این راه نان و روزی خود را حاصل کنیم.

[۲] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۶، ص۱۹۳-۱۹۴.

۲ – اساتید

ابوحامد نخست بخشی از فقه را در طوس نزد فقیه آن دیار احمد رادکانی فرا گرفت، سپس راهی نیشابور شد و به همراه جمعی از طالبان دانش به آموختن فقه کمر همت بست.
چندی از ورود وی به نیشابور نگذشته بود که با امام الحرمین ابوالمعالی جوینی از فقهای شافعی و اشعری مذهب (م ۴۷۸ه) آن روزگار آشنا شده و ارتباطی تنگاتنگ برقرار ساخت و از وی بهره‌های فراوانی برد و به زودی خود نیز از علما و دانشمند صاحب نظر در فقه و برخی علوم دیگر گردید و از بسیاری از دوستان و هم قطاران خود پیشی گرفت و آوازه اش در بلاد گوناگون منتشر شد.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۵، ص۱۱۵-۱۱۶.

گفته شده به جرجان نیز مسافرت کرد و بخشی از فقه را نزد ابونصر اسماعیلی فرا گرفت.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۳۵.

۳ – سفر به بغداد

ابوحامد پس از نیشابور به لشکرگاه نزدیک نیشابور نزد خواجه نظام الملک وزیر مقتدر و معروف آلب ارسلان (۴۵۵-۴۶۵) و ملکشاه سلجوقی (۴۶۵-۴۸۵) رفت و چون آنجا محل رفت وآمد علما و فقها و دانشمندان بود و جمعی در آن حاضر بودند؛ مناظره‌ای میان ایشان درگرفت و غزالی در مناظره پیروز شد و مورد تمجید و تکریم قرار گرفت و با پی بردن به شان و مقام وی شهرتش دو چندان گردید. این امر سبب گردید تا نظام الملک وی را به مدرسی نظامیه بغداد بزرگ‌ترین مرکز علمی ـ کلامی و فقهی اشعریان و شافعیان برگزیند.
با ورود وی به بغداد در ۴۸۴ه و اشتغال به تدریس و مناظره، جایگاه علمی وی در بغداد بر خاص و عام روشن گردید و آوازه‌اش بغداد و دیگر شهرها را تحت تاثیر قرار داد تا بدانجا که بر بسیاری از امرا و بزرگان برتری یافت؛ اما در این مقام و مسئولیت بیش از چهار سال دوام نیاورد و بر اثر انقلاب درونی که در وجودش پدیدار شد، دچار آشفتگی گردید و به طور کلی تدریس و مناظره را رها کرد و در ذی القعده ۴۸۸ه به قصد انجام مناسک حج راهی مکه شد و برادرش احمد را به جای خود نشانید.

۴ – سفر به دمشق

در سال ۴۸۹ه به دمشق رفت و از آنجا به بیت المقدس سفر کرد.
گفته شده وی مدت درازی در دمشق اقامت کرد و در آنجا به تالیف چند کتاب از جمله معروف‌ترین اثر خود یعنی احیاء العلوم پرداخت و با جدّیت تمام به تهذیب و مجاهدت با نفس و مسائل اخلاقی روی آورد.

[۵] یافعی، عبداللّه بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۳۶-۱۳۷.

بنا بر نقلی وی مدت ده سال در دمشق اقامت کرد و در این مدت به مصر و اسکندریه نیز سفر کرد.

[۶] اسنوی، عبدالرحیم، طبقات الشافعیه، ج۲، ص۱۱۳.

۵ – سفر به طوس

غزالی سرانجام با این ایده و تفکر که تنها راه سعادت و دست یافتن به مقصود، طی مراحل عرفان و اخلاق و تهذیب نفس است، به وطنش مراجعت کرد و فخرالملک پسر نظام الملک که در این دوران نوبت وزارت به وی رسیده بود، او را به نیشابور دعوت کرد و مدرسی مدرسه نظامیه آنجا را به وی سپرد و تا مدتی در این سمت باقی بود؛ ولی به هر حال از جوشش درونی وی به مسائل عرفانی و اخلاقی نه تنها کاسته نشد، بلکه آن را به صورت جدی‌تر پی گرفت.

[۷] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۵، ص۲۰۲-۲۰۳.

بدین منظور نیشابور را رها کرد و به طوس بازگشت و در کنار منزلش مدرسه‌ای برای طالبان علم و خانقاهی برای صوفیان بنا کرد و به تدریس مسائل گوناگون در این دو محل پرداخت.

[۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۱۸.

به گفته ذهبی اوقات خویش را با برنامه ریزی، صرف شاگردان مدرسه و مریدان خانقاه نمود و تا پایان عمر به همین امر و تصنیف و تالیف دست یافته‌های خویش مشغول بود.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۲۵.

سبکی در شرح حال مفصلی که از وی داده است می‌نویسد: امام غزالی در فقه مذهب شافعی داشت و در اصول دین پیرو اشاعره بود. او جامع علوم منقول و معقول بود. در فقه، اصول، منطق، کلام، حدیث، مناظره، مسائل اختلافی بین مذاهب مهارت داشت و در تمام این فنون تالیفاتی دارد. فردی باذکاوت بو