پاورپوینت کامل عمادالدین کاتب

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عمادالدین کاتب دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عمادالدین کاتب،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عمادالدین کاتب :

منبع: ابن اخی‌العزیز

محمد عماد (۵۱۹-۵۹۷ه) معروف به پاورپوینت کامل عمادالدین کاتب و ملقب به ابن اخی‌العزیز، فقیه، اصولی، محدث و ادیب قرن ششم هجری بود.
محمد نزد اساتید برجسته‌ای همچون ابومنصور سعید بن رزاز، ابومنصور محمد بن عبدالملک، ابوالحسن بن عبدالسلام، مبارک بن علی سمذی، ابوالمعالی ورکانی و محمد بن عبداللطیف خجندی به تحصیل علم پرداخت.
عماد در بغداد، دمشق و مصر کرسی تدریس داشت و شاگردان مشهوری همچون یوسف بن خلیل، فتوح بن نوح و عبدالعزیز بن عثمان اربلی تربیت کرد.
وی که به دو زبان عربی و فارسی کتابت و انشا می‌کرد، از نظم و نثری بسیار قوی برخوردار بود.
کتاب‌هایی از جمله: البرق الشامی فی التاریخ، دیوان رسائل، دیوان شعر، خریده القصر و جریده العصر و… از آثار اوست.
وی ابتدا در بغداد در دربار وزیر عباسی یحیی بن هبیره و سپس در دربار محمود بن اتابک زنگی در دمشق مشغول به کار شد؛ آنگاه در دربار صلاح‌الدین ایوبی خدمت کرد و از نزدیکان و منشیان او بود.
محمد عماد در سال ۵۹۷ه در دمشق از دنیا رفت و در مقابر صوفیه به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد عماد
۲ – اساتید
۳ – مناصب
۴ – شاگردان
۵ – مهارت
۶ – وفات
۷ – آثار
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی محمد عماد

ابوعبداللّه محمد بن محمد بن حامد عماد اصفهانی معروف به پاورپوینت کامل عمادالدین کاتب و ملقب به ابن اخی‌العزیز، در سال ۵۱۹ه در اصفهان به دنیا آمد و دوران رشد و نوجوانی‌اش را در آنجا سپری کرد و به دلیل اشتیاق فراوان به تحصیلات و دانش‌ اندوزی، در سنین جوانی راهی بغداد شد و در مدرسه نظامیه که در آن زمان از شهرت و اعتبار ویژه‌ای برخوردار بود مستقر گردید و به علوم متداول و رایج آن روزگار از قبیل فقه و اصول و حدیث و ادبیات اشتغال یافت.

۲ – اساتید

ابوعبداللّه فقه را نزد فقیه برجسته و بنام بغداد ابومنصور سعید بن رزاز فرا گرفت و حدیث را از محدثان مشهوری همچون ابومنصور محمد بن عبدالملک، ابوالحسن بن عبدالسلام، مبارک بن علی سمذی و دیگران شنید.

[۱] منذری، عبدالعظیم بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۱، ص۳۹۳.

سبکی با تاکید بر این نکته که عماد از خانواده‌ای اهل علم و فضل و ریاست برخاسته بود، در گزارش خود آورده است او در اصفهان نیز از محضر ابوالمعالی ورکانی و محمد بن عبداللطیف خجندی فقه آموخته است.

[۲] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۶، ص۱۷۹.

۳ – مناصب

به هر حال اصفهانی با جدیت و سعی و تلاش فراوان از سویی و استعداد درخشانی که در وی نهفته بود، به زودی به جایگاه علمی شایسته‌ای دست یافت و در بسیاری از علومی که آموخته بود، چیره دست و صاحب نظر گردید و پس از سال‌ها رنج و مشقت با کوله باری از علم به زادگاهش اصفهان مراجعت کرد؛ اما دیری نپایید برای بار دوم اصفهان را ترک کرد و دیگر بار عازم بغداد شد و چون به شهرتی در فنون گوناگون دانش دست یافته بود و در کتابت و انشا دستی توانا داشت، به دستگاه وزیر معروف عباسی یحیی بن هبیره (۵۴۴-۵۶۶) که خود نیز از فقها و ادبیان دربار و وزیر دو خلیفه المقتفی (۵۳۰-۵۵۵) و المستنجد (۵۵۵-۵۶۶) بود، راه یافت و سالیانی در دربار وی بود.
پس از درگذشت ابن هبیره در سال ۵۶۰ه در سال ۵۶۲ه بغداد را به قصد دمشق ترک کرد و به دربار نورالدین محمود بن اتابک زنگی (۵۴۱-۵۶۹) از پادشاهان اتابک شام پیوست و از منشیان دربار گردید و آنچنان مورد عنایت و توجه پادشاه بود که به عنوان سفیر وی به بغداد روانه شد و پیامی را به سوی خلیفه وقت المستنجد آورد و پس از بازگشت از عراق در سال ۵۶۷ه به سمت مدرسی در مرکز علمی آنجا، یعنی عمادیه برگزیده و اداره آن مرکز نیز به وی واگذار گردید.
به علاوه آنکه نظارت بر دیوان انشا و کتابت دربار بر عهده وی گذاشته شد و سالیانی در این سمت باقی بود تا اینکه ملک نورالدین درگذشت؛ ولی پس از وی مورد بی‌اعتنایی و غفلت قرار گرفت و چون اوضاع را به سامان نیافت، قصد موصل کرد؛ اما به سبب مرضی که به آن دچار شد به حلب بازگشت و این در زمانی بود که شهر حلب تحت سلطه صلاح‌الدین ایوبی (۵۵۷-۵۸۹) درآمده بود؛ لذا وی فرصت را غنیمت شمرده و در مدح صلاح‌الدین اشعاری سرود که خود آغازی بود برای دستیابی و نزدیکی وی به دستگاه حکومت ایوبی تا بدانجا که از خاصان و ملازمان رکاب صلاح‌الدین گردید و سالیانی چند در خدمت وی بود.

[۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۲۴.

سبکی در تکمیل این گزارش ضمن آنکه عماد اصفهانی را از فقهای شافعی برشمرده می‌نویسد: «وی در مدت زمانی که در دربار صلاح‌الدین بود، در آسایش و راحتی بود و در ناز و نعمت می