پاورپوینت کامل محمد بن محمد بقّالی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن محمد بقّالی (مقاله‌دوم) دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن محمد بقّالی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن محمد بقّالی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن محمد بقّالی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن محمد بقّالی.

محمد بن محمد بقّالی (حدود ۴۹۰ ـ ۵۶۲ هـ.ق) ادیب، نحوی و لغت‌شناس برجسته قرن ششم (هجری قمری) بود.
او اهل خوارزم و از شاگردان ممتاز ابوالقاسم زمخشری بود.
ایشان پس از وفات استاد، جایگاه علمی وی را در تدریس عربی و لغت به ارث برد.
او فردی معتقد، اهل اخلاق، پرهیزکار و دور از بیهوده‌گویی معرفی شده است.
ایشان که مذهبش حنفی بود، در نقد شعر، نثر‌نویسی و نگارش آثار علمی و ادبی مهارت فراوان داشت.
از آثار مهم وی می‌توان به تقویم اللسان فی النحو، التنبیه علی اعجاز القرآن، تفسیر القرآن، ترجمان القرآن و الهدایه فی المعانی و البیان اشاره کرد.
او در سال ۵۶۲ (هجری قمری) در جرجانیه خوارزم درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن محمد بقّالی
۲ – جایگاهش نزد دیگران
۳ – اساتید
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی محمد بن محمد بقّالی

ابوالفضل محمد بن محمد بن ابی‌القاسم بقّالی خوارزمی آدمی

[۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۳۳۵.

[۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۱۸.

[۳] قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۲، ص۳۷۲.

[۴] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۲، ص۲۳۲.

[۵] سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۱۷.

[۶] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۹۸.

[۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۲۴۲.

[۸] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۱.

[۹] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

[۱۰] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۰۳۲.

[۱۱] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۱۳۷.

[۱۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۶، ص۱۸۸.

معروف به ابن بابجوک

[۱۳] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۱۳۷.

اهل خوارزم بود.

[۱۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۳۳۵.

تاریخ ولادت وی روشن نیست؛ اما با توجه به گفته یاقوت حموی که می‌نویسد: او هنگام مرگ هفتاد و اندی سن داشت، پس می‌توان ولادتش را حدود ۴۹۰ (هجری قمری) تخمین زد.
ایشان را فردی با اعتقادات صحیح، راسخ و کریم‌النفس معرفی کرده‌اند که از کارهای بیهوده پرهیز می‌کرد و در اموری که به وی ارتباطی نداشت، دخالت نمی‌کرد.

[۱۵] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

[۱۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۱۸.

او در نقد شعر نیز دستی تمام، نثری ساده و روان داشت.

[۱۷] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

[۱۸] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۲، ص۲۳۲.

۲ – جایگاهش نزد دیگران

خوارزمی درباره‌اش سخنانی گفته‌اند که از جمله؛ یاقوت در شرح حال او آورده است ملقب به زین المشایخ و از پیشگامان ادبیات عرب، نحو و لغت در روزگار خویش بود و آرا و نظریه‌هایش مورد توجه ادیبان و اهل علم قرار داشت؛ چنان‌که قول وی را اتمام حجت و برتر از دیگر اقوال دانسته‌اند.

[۱۹] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۱۳۷.

[۲۰] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

قرشی، مذهب وی را حنفی دانسته و آرای نادری را در ادبیات و نحو به او نسبت داده است.

[۲۱] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

[۲۲] قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۲، ص۳۷۲.

[۲۳] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۱۳۷.

۳ – اساتید

ابوالفضل از شاگردان ممتاز و برجسته ابوالقاسم زمخشری،

[۲۴] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

[۲۵] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۱۳۷.

مفسر، ادیب و لغت‌شناس (م ۵۳۸ هـ.ق) بود که پس از وی جانشینش گردید و سالیان درازی کرسی تدریس داشت.

[۲۶] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۱۵.

[۲۷] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۱۳۷.

<