پاورپوینت کامل محمد بن علی کراجکی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن علی کراجکی (مقاله‌دوم) دارای ۱۰۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن علی کراجکی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن علی کراجکی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن علی کراجکی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن علی کراجکی.

محمد بن علی کراجکی (م ۴۴۹ هـ.ق) از فقهای برجسته و متکلمان نامدار امامیه در قرن پنجم (هجری قمری) بود.
وی اهل شهر رمله و از شاگردان بزرگ سید مرتضی بود.
او پس از فراگیری علوم مقدماتی، به شهرهای مهمی چون قاهره، مکه، بغداد، حلب و طرابلس سفر کرد.
ایشان در این شهرها از دانشمندان شیعه و برخی اهل‌سنت بهره برد.
وی در فقه، حدیث، اصول، کلام، نجوم، لغت و ادب مهارتی چشمگیر داشت.
او با برخی از دانشوران بزرگ عصر مناظرات علمی انجام داده است.
آثار علمی ایشان بسیار گسترده است و شامل ده‌ها کتاب در فقه، کلام، امامت، نجوم، آداب دینی، مناسک، و پاسخ به شبهات فرقه‌های دیگر می‌شود.
از شاگردان او می‌توان به قاضی ابن براج و راویانی چون ابوجعفر حلبی اشاره کرد.
وی در سال ۴۴۹ (هجری قمری) در شهر صور درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن علی کراجکی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – فعالیت‌ علمی
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمد بن علی کراجکی

ابوالفتح محمد بن علی بن عثمان کراجکی خیمی

[۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۰۰.

[۲] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب الدین، ص۱۰۰.

[۳] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۰.

[۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

[۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۵۴.

[۷] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۱۹۸.

[۸] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۳، ص۱۰۸.

[۹] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۶.

[۱۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

[۱۱] ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۳.

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

که کراجک به خیمه بافی گفته می‌شد؛ از این‌رو وی را کراجکی و خیمی لقب داده‌اند.

[۱۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۰۰.

[۱۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

[۱۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۵۴.

[۱۶] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

ولی دلیل این انتساب روشن نیست.
او دانشمند جلیل القدر، فقیه برجسته، محدث موثق و مورد اعتماد، متکلم بزرگ،

[۱۷] منتجب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۱۰۰.

[۱۸] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۹] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۰.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

[۲۱] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۲۲] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۳، ص۱۰۸.

[۲۳] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۶.

[۲۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

اصولی توانمند، منجم، پزشک، نحوی، لغت‌دان و عالم بزرگ و مشهور امامیه

[۲۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

[۲۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۵۴.

[۲۷] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

در دوره خود بود.

[۲۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۲۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

[۳۰] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۵۴.

ایشان از شاگردان برجسته سید مرتضی (م ۴۳۶ هـ.ق) بود.

[۳۱] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۵۴.

[۳۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

[۳۳] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۳.

[۳۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

زادگاه و تاریخ ولادت وی دقیقا روشن نیست؛ اما چون در رمله، شهری در فلسطین سکونت داشت.

[۳۵] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۱۹۹.

[۳۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۳۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

قاعدتا باید در همین شهر زاده شده و رشد کرده باشد؛ همچنین به دلیل روایت از هارون بن موسی تلعکبری (م ۳۸۵ هـ.ق)

[۳۸] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۴.

باید مدت‌ها پیش از آن به دنیا آمده باشد.
او پس از تحصیلات اولیه برای کسب علوم و معارف بیشتر و عمیق‌تر، به مناطق گوناگون از مصر تا حجاز سفر کرد.

[۳۹] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

ایشان در شهرهای قاهره، حلب، بغداد و مکه از دانشمندان بزرگ شیعه و برخی اهل سنت بهره برد.

[۴۰] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

۲ – اساتید

ابوالفتح از اشخاصی چون؛ شیخ مفید،

[۴۱] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۸.

[۴۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۴۳] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۴۴] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۳، ص۱۰۹.

سید مرتضی،

[۴۵] منتجب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۱۰۰.

[۴۶] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۴۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۴۸] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۳، ص۱۰۹.

[۴۹] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

شیخ طوسی،

[۵۰] منتجب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۱۰۰.

[۵۱] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۵۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۵۳] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۳.

سلار دیلمی،

[۵۴] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۳، ص۱۰۹.

ابوعبداللّه لله حسین بن عبداللّه لله بن علی معروف به ابن واسطی،شریف ابومنصور احمد بن حمزه حسینی در رمله،

[۵۵] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۶.

ابوالعباس احمد بن اسماعیل بن عنان در حلب،

[۵۶] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۶.

ابوالمرجا محمد بن علی بن طالب بلدی در قاهره،

[۵۷] ابوالفتح کراجکی، محمد بن علی، کنز الفوائد، ص۸۰.

[۵۸] ابوالفتح کراجکی، محمد بن علی، کنز الفوائد، ص۸۷.

[۵۹] ابوالفتح کراجکی، محمد بن علی، کنز الفوائد، ص۲۱۴-۲۱۵.

[۶۰] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۶.

ابوالصلاح حلبی در عین زربی،

[۶۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۰۰.

[۶۲] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۳.

شریف ابوعبداللّه لله محمد بن عبیداللّه لله بن حسین بن طاهر حسینی، ابوعبداللّه لله حسین بن محمد قمی و ابوالحسن طاهر بن موسی بن جعفر قمی که از جمله استادان وی بودند.
ایشان محضر درس آنان را درک کرده و از آن‌ها روایت کرده است.

[۶۳] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۶.

همچنین در سال ۴۱۲ (هجری قمری) در مکه کتاب ایضاح دقائق النواصب (مأه منقبه) فقیه امامی ابوالحسن محمد بن احمد بن علی بن حسن بن شاذان قمی را نزد خود ابن شاذان خوانده و از آن روایت کرده است.

[۶۴] ابوالفتح کراجکی، محمد بن علی، کنز الفوائد، ص۲۵۹.

او فقیه شیعه ابوعلی مؤدب حسین بن احمد بن غالب حلبی (م ۴۷۳ هـ.ق) را هم ملاقات کرده است.

[۶۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۲۶۶.

وی با ابومحمد حسن بن عنبس بن مسعود بن سالم بن محمد بن شریک مرافقی (م ۴۸۵ هـ.ق) دوستی داشته است.

[۶۶] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۲۴۲.

درباره او می‌گوید گروه بسیاری از شیعیان از او عقاید امامیه را فرا می‌گرفتند.

[۶۷] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۲۴۲.

۳ – شاگردان

محمد بن علی شاگردان و راویانی داشت که از آن میان می‌توان به افرادی همچون؛ قاضی ابن براج عبداللّه لعزیز بن نحریر طرابلسی (م ۴۸۱ هـ.ق)،

[۶۸] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۲۲۴.

حسن بن حسین بن بابویه جد منتجب‌الدین و سید ابوالفضل ظفر بن داعی بن مهدی علوی استرآبادی اشاره نمود. ۱۸

[۶۹] منتجب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۱۰۴.

دانشمندانی چون قاضی عبداللّه لعزیز بن ابی‌کامل طرابلسی و ابوجعفر حلبی راوی همه آثار و نوشته‌های او بودند. ۳۲

[۷۰] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۱۹۹.

[۷۱] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۱۶۶.

[۷۲] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۵، ص۱۵۸.

[۷۳] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۶، ص۹۲.

۴ – فعالیت‌ علمی

خیمی پس از سفرهای علمی و بهره‌گیری از دانش عالمان متعدد، جایگاه والایی در فقاهت و کلام امامیه به دست آورد.

[۷۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

او از دانشمندان و علمای بسیاری در عصرش کسب علم کردند.

[۷۵] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

وی اهل مناظره با مخالفان و نمایندگان دیگر فرق نیز بوده است.

[۷۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

بعضی مناظره‌های او موجود است.

[۷۷] احمدی میانجی، علی، مواقف الشیعه، ج۳، ص۱۹۰.

[۷۸] احمدی میانجی، علی، مواقف الشیعه، ج۳، ص۱۹۴.

[۷۹] احمدی میانجی، علی، مواقف الشیعه، ج۳، ص۱۹۹.

[۸۰] الحسن، عبدالله، مناظرات فی الامامه، ص۳۰۶.

۵ – آثار

ابوالفتح کتاب‌های زیادی تالیف کرده که کتاب‌های فراوانش گویای چیره‌دستی و گستره دانش او در حوزه‌های فقه، کلام، حدیث و تاریخ است.

[۸۱] منتجب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۱۰۰.

[۸۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۸۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۶.

آثار و تألیفاتش عبارت‌اند از:
• الابانه عن المماثله فی الاستدلال بین طریق النبوه و الامامه؛

[۸۴] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۸۵] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۸۶] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۵.

[۸۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• الاستطراف فی ذکر ما ورد من الفقه (فی زمن الغیبه) فی الانصاف؛ آن را برای قاضی ابوالفتح عبداللّه لحاکم نوشت.

[۸۸] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۸۹] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۹۰] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۸.

[۹۱] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۴.

[۹۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• الاستنصار (الاستبصار / الانتصار) فی النص علی الائمه الاطهار؛ در این کتاب روایات شیعه و سنی در باب شمار امامان (علیهم‌السلام) را آورده است.

[۹۳] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۹۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۹۵] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۹۶] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۰.

[۹۷] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۴.

[۹۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• شرح الاستنصار؛

[۹۹] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۰۰] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۸.

• الاعلام بحقیقه ایمان (اسلام) امیرالمؤمنین و اولاده الکرام (علیهم‌السلام)؛

[۱۰۱] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۰۲] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۴.

• البرهان علی صحه طول عمر الامام صاحب الزمان (علیه‌السلام)؛

[۱۰۳] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۰۴] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۴.

[۱۰۵] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۴.

[۱۰۶] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• البیان عن جمل اعتقاد اهل الایمان؛

[۱۰۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۰۸] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۴.

[۱۰۹] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۸.

• التلقین لاولاد المؤمنین در طرابلس نوشت؛

[۱۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۳۷.

[۱۱۱] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۴.

[۱۱۲] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۷.

[۱۱۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

[۱۱۴] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۴.

• تهذیب المسترشدین در باب عبادات شرعی که در طرابلس نوشت؛

[۱۱۵] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۷.

[۱۱۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

• شرح جمل العلم للمرتضی؛

[۱۱۷] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۱۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۱۹] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۴.

• القول البیّن فی وجوب المسح علی الرِجلین؛

[۱۲۰] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۲۱] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۴.

[۱۲۲] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۴.

• کنز الفوائد؛ در حوزه‌های گوناگون علم که برای پسرعمویش نوشت.

[۱۲۳] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۲۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۲۵] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۱۲۶] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۲.

[۱۲۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

• الکرب و الفرج (الکر و الفر) فی الامامه؛

[۱۲۸] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۲۹] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۳۰] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۱۳۱] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۴.

• معارضه الاضداد باتفاق الاعداد در باب امامت؛

[۱۳۲] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۳۳] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۳۴] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۰.

[۱۳۵] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ج۱، ص۱۵۴.

• النوادر؛

[۱۳۶] منتجب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۱۰۰.

[۱۳۷] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۳۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۳۹] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۳.

[۱۴۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

[۱۴۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• معدن الجواهر و ریاضه الخواطر؛ در باب آداب و حکم روایت شده از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) است.

[۱۴۲] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۴۳] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۴۴] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۷، ص۱۶۶.

[۱۴۵] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۱۴۶] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۳۱.

[۱۴۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

[۱۴۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• معونه الفارض فی استخراج سهام الفرائض؛ در باب ارث که در طرابلس برای برخی شیعیان نوشت.

[۱۴۹] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۵۰] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۵۱] بحرالعلوم، سیدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۳۰۲.

[۱۵۲] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۲۷.

[۱۵۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۶.

[۱۵۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۰.

• المنهاج فی معرفه مناسک الحاج؛ مناسک کامل حج می‌باشد که برای صارم الدوله نگاشت. ۲۲

[۱۵۵] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۷.

[۱۵۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۱.

[۱۵۷] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳،