پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی

پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی (۳۶۶ ـ ۴۲۰ هـ.ق) معروف به مسیحی کاتب، از علمای شیعه، ادیبان، مورخان و شاعران برجسته مصر در دوره فاطمیان بود.
ایشان در علوم مختلف از جمله نجوم، تاریخ و ادب مهارت یافت.
او علاوه بر فعالیت‌های علمی، در سال ۳۹۸ (هجری قمری) به خدمت الحاکم فاطمی درآمد و در مناصب دیوانی از جمله سرپرستی دیوان ترتیب فعالیت کرد.
وی بیش از سی اثر ارزشمند تألیف کرد که مهم‌ترین آن‌ها تاریخ الکبیر در دوازده مجلد است که به بررسی تاریخ، فرهنگ و آداب مصر پرداخته است.
از دیگر آثار او می‌توان به التلویح و التصریح در معانی شعر، قصص الأنبیاء و مختار الاغانی اشاره کرد.
ایشان در سال ۴۲۰ (هجری قمری) در ۵۴ سالگی درگذشت و میراث علمی گسترده‌ای از خود به جای گذاشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی
۲ – فعالیت‌ها
۳ – آثار
۴ – وفات
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبیدالله حرانی

امیر مختار عزالملک محمد بن عبیداللّه بن احمد حرانی

[۱] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۲] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۸.

[۳] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

[۵] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب فی أخبار من ذهب، ج۵، ص۱۰۲.

معروف به مُسَیحی کاتب

[۶] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۷] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

[۹] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص ۳۰۴.

[۱۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۳۴۷.

از علمای شیعه مذهب مصر،

[۱۱] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۸.

[۱۲] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۱۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

[۱۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب فی أخبار من ذهب، ج۵، ص۱۰۲.

[۱۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۲۷۰.

مورخ، ادیب، کاتب، منجم و اصالتاً اهل حران بود.

[۱۶] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۱۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۸.

[۱۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

[۱۹] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب فی أخبار من ذهب، ج۵، ص۱۰۲.

[۲۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۱۴۵.

او در یازدهم رجب سال ۳۶۶ (هجری قمری) در مصر به دنیا آمد

[۲۱] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۲۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۹.

[۲۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۴۵۰.

و در همان‌جا رشد و نمو یافت.

[۲۴] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

وی در شاعری چنان مهارتی داشت که وقتی با ابومحمد عبیداللّه بن ابی‌جوع از شاعران و ادیبان مشهور آن زمان دیدار کرد،

[۲۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.

فی البداهه اشعاری سرود.

[۲۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.

همچنین در مرگ پدرش در مراسم خاکسپاری اشعاری در رثای وی سرود.

[۲۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.

۲ – فعالیت‌ها

امیر مختار علاوه بر اشتغالات علمی بسیار، برای اولین بار در سال ۳۹۸ (هجری قمری)

[۲۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

به عنوان یک فرد نظامی به خدمت الحاکم فاطمی درآمد.

[۲۹] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۳۰] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۳۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

از طرف وی مورد لطف و توجه بسیاری قرار گرفت.
او بیشتر اوقات همنشین و همراه حاکم بود و در بیشتر مجالس و محافل همراه او حضور داشت و پس از مدتی سرپرستی دیوان ترتیب را به عهده گرفت.

[۳۲] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۳، ص۶۸۶.

[۳۳] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۳۴] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۳۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

برخی وی را وزیر و کاتب صاحب بن عباد وزیر عضدالدوله دیلمی هم دانسته‌اند. ۴

[۳۶] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

۳ – آثار

حرانی حدود سی اثر تألیف نموده که یکی از مهم‌ترین آن‌ها:
• تاریخ الکبیر: یا همان تاریخ مصر در دوازده مجلد می‌باشد که کتاب بسیار باارزش، حجیم، متنوع و در رساندن معنا و مفهوم بی‌نیاز از هر کتاب دیگری است.

[۳۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۹.

[۳۸] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۳۹] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

[۴۰] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب فی أخبار من ذهب، ج۵، ص۱۰۲.

[۴۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۳، ص۲۸۶.

وی در این کتاب به هر آن‌چه مربوط به سرزمین مصر بوده از قبیل عجایب و ساختمان‌ها، اقشار و گروه‌های مختلف مردم، مشاغل، غذاهای گوناگون و متنوع، رود نیل، اشعار شعرا، شرح حال خواننده‌ها، مجالس قضا، حکام، ادیبان، غزل‌سرایان و دیگر موارد پرداخته است.

[۴۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۷.

[۴۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۳، ص۲۸۷.

• التلویح و التصریح: که در معانی شعر و در سه مجلد نوشته شده بود؛

[۴۴] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۶.

[۴۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۹.

[۴۶] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۴۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.

[۴۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب فی أخبار من ذهب، ج۵، ص۱۰۲.

[۴۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۴۲۹.

• الراح و الارتیاح در ۱۵۰۰ ورقه؛

[۵۰] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۵۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.

[۵۲] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۱۹.

• الغرق و الشرق: درمورد کسانی که در غرق (غرب) و شرق مرده‌اند، در صد ورقه می‌باشد؛

[۵۳] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۵۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.

[۵۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۶، ص۴۵.

• الطعام و الآدام در هزار ورقه؛

[۵۶] صفدی، خلیل بن ابیک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۹.

[۵۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان، ج۴، ص۳۷۸.