پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی

پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی (۵۰۷ ـ ۵۹۵ هـ.ق) طبیب، حکیم، ادیب و شاعر برجسته اندلسی بود.
وی در پزشکی نزد پدرش ابومروان عبدالملک و جدش ابوالعلاء زهر تعلیم دید.
او در ادب و طب به مرتبه‌ای عالی رسید، چنان‌که در زمان خود بی‌نظیر دانسته می‌شد.
ایشان شخصی متدین، نیکوکار، حافظ قرآن و اشعار عرب بود.
او از مخالفان پرداختن به فلسفه پیش از علوم دینی بود.
وی در دو دولت مرابطین و موحدین خدمت کرد و شاگردان برجسته‌ای همچون ابوجعفر ابن غزال و پسرش ابومحمد عبدالله داشت.
آثار مهم ایشان شامل الایضاح فی الطب، التریاق الخمسینی، التأثیر فی الطب، طب العیون و موشحات ادبی است.
او سرانجام در سال ۵۹۵ (هجری قمری) در مراکش بر اثر مسمومیت درگذشت و در روضه الامراء به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی
۲ – جایگاه علمی
۳ – فعالیت‌ها
۴ – اساتید
۵ – شاگردان
۶ – آثار
۷ – وفات
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک إیادی

ابوبکر محمد بن عبدالملک بن زُهْر اشبیلی إیادی قرطبی معروف به حفید ابن زُهْر

[۱] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۳۷۲.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۲.

[۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۵.

[۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۳۴.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۵۱.

[۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۶۲.

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

[۹] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۳، ص۹۷.

[۱۰] ابن وردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ج۲، ص۱۱۳.

[۱۱] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ج۱، ص۲۹۸.

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۲۰۹.

[۱۳] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۲۱۳.

[۱۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۳۱.

[۱۵] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۰.

[۱۶] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۲، ص۷۵.

[۱۷] ابن ابی‌اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، ص۵۲۱.

حکیم، طبیب، ادیب، شاعر و دارای حَسَب و نسبی والا بود.

[۱۸] ابن ابی‌اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، ص۵۲۱.

[۱۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۲.

[۲۱] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۶.

[۲۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۵۱.

[۲۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

[۲۴] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۳، ص۹۷.

[۲۵] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ج۱، ص۲۹۸.

[۲۶] ابن وردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ج۲، ص۱۱۳.

[۲۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۶۲.

او در سال ۵۰۷ (هجری قمری)

[۲۸] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۳۷۵.

[۲۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۴.

[۳۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۳۴.

[۳۲] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

در خانواده‌ای از اهل علم در اشبیلیه متولد شد.

[۳۳] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ج۱، ص۲۹۸.

[۳۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۵۱.

ایشان پس از گذراندن دوران کودکی در این شهر به تحصیل علم و دانش روی آورد.
وی شخصی خیّر، متدین، دارای حُسن تدبیر، حُسن معالجه و اندیشه‌ای درست بود.

[۳۵] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۳۷۶.

[۳۶] ابن ابی‌اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، ص۵۲۱.

[۳۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۳۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۵.

[۳۹] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۶۲.

[۴۰] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

به سبب تمکن مالی و موقعیتی که از آن برخوردار بود، بسیار به دیگران نفع می‌رساند.

[۴۱] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۲، ص۷۵.

۲ – جایگاه علمی

ابوبکر از نوابغ طب و ادب در اندلس

[۴۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۰.

و در زمان خویش امام در پزشکی به شمار می‌رفت.

[۴۳] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۳۷۶.

[۴۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۳۱.

[۴۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۵.

[۴۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۲.

[۴۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۳۶.

[۴۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۶۲.

[۴۹] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

[۵۰] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۳، ص۹۷.

داناتر از او به علم لغت و طب یافت نمی‌شد. ایشان مقام و منزلت والایی نزد امیران و پادشاهان داشت.

[۵۱] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۳۷۵.

[۵۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۵۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۵۱.

[۵۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۳۴.

وی حافظ قرآن،

[۵۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۵۱.

[۵۶] ابن ابی اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، ص۵۲۱.

اشعار جاهلیت

[۵۷] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۲، ص۷۵.

و اشعار ذوالرّمه ـ که گفته می‌شود ثلث لغت عرب است ـ بود.

[۵۸] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۵۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۵.

[۶۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۳۴.

[۶۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۵۱.

[۶۲] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۶۲.

[۶۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

[۶۴] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۳۷۵.

همچنین صحیح بخاری را به‌طور کامل از حفظ داشت.

[۶۵] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۳۱.

[۶۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۲۶.

[۶۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۲۰۴.

[۶۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۶۲.

[۶۹] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۱۱۲.

۳ – فعالیت‌ها