پاورپوینت کامل محمد بن اسعد جوّانی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن اسعد جوّانی (مقاله‌دوم) دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن اسعد جوّانی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن اسعد جوّانی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن اسعد جوّانی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن اسعد جوّانی.

محمد بن اسعد جوّانی (۵۲۵ ـ ۵۸۸ هـ.ق) نسب‌شناس و شاعر شیعه قرن ششم (هجری قمری) بود.
وی اصالتی از موصل یا مازندران داشت اما به دلیل انتساب خانوادگی به جوانیه، به «جوانی» شهرت یافت.
او مدتی در دوران فاطمیان، نقابت اشراف را بر عهده داشت، اما با روی کار آمدن ایوبیان کناره‌گیری کرد و به تألیف در علم انساب پرداخت.
استادان و شاگردان برجسته‌ای داشت.
آثار مهمی مانند طبقات الطالبیین، تاریخ الأنساب و منهاج الصواب را از خود به جا گذاشت.
ایشان در سال ۵۸۸ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن اسعد جوّانی
۲ – دیدگاه‌هایی درباره او
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمد بن اسعد جوّانی

ابوعلی محمد بن اسعد بن علی بن معمّر شرف‌الدین حسینی عُبَیْدلی جَوَّانی مصری معروف به ابن نحوی و ابن ابی‌البرکات

[۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۵.

[۲] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۴.

[۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۲۴۹.

[۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۱۰۳.

[۵] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۳۱.

[۶] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۸، ص۲۳۲.

[۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۱۴۴.

[۸] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۲۶۸.

[۹] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۱۰۴.

[۱۰] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۸۶۲.

[۱۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۵۴۲.

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۵۴۴.

[۱۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۴۴۱.

[۱۴] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۱۹.

[۱۵] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۱، ص۴۳۵.

[۱۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۲۲۹.

[۱۷] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۹، ص۴۵.

[۱۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

اصل وی از موصل یا مازندران بود؛ ولی مانند پدرانش

[۱۹] کحاله، عمررضا، المستدرک علی معجم المؤلفین، ص۶۰۲.

منسوب به جوانیه، آبادی نزدیک اُحد است.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

[۲۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۱۷۵.

او در شب چهارشنبه آخر ماه جمادی‌الاولی سال ۵۲۵ (هجری قمری) متولد شد.

[۲۲] منذری، عبدالعظیم بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۱، ص۱۷۷.

[۲۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

ایشان در علم انساب و شعر تخصصی ویژه داشت.

[۲۴] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطّالب فی انساب آل ابی‌طالب، ص۲۳۹.

[۲۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۴.

[۲۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۲۲۹.

[۲۷] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۱، ص۴۳۵.

[۲۸] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۱۹.

[۲۹] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۵۴۲.

[۳۰] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۸۶۲.

[۳۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۵۴۴.

در ایام خلفای فاطمی نیز برای مدتی نقابت اشراف را در مصر به عهده داشت؛ ولی چون ایوبیان سنی مذهب به قدرت رسیدند، از آن منصب استعفا و انصراف داده و به تألیف در انساب روی آورد

[۳۲] منذری، عبدالعظیم بن عبدالقوی، التکمله لوفیات النقله، ج۱، ص۱۷۷.

[۳۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۵۴۲.

[۳۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

[۳۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۵۴۲.

که این را نیز می‌توان قرینه‌ای بر تشیع او به شمار آورد.

۲ – دیدگاه‌هایی درباره او

ابوعلی درباره‌اش سخنانی گفته‌اند از جمله؛ کحّاله در جایی به اشتباه نسب وی را محمد بن احمد بن اسعد آورده است.

[۳۶] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۸، ص۲۳۲.

صفدی و همچنین آقابزرگ به تشیع او تصریح کرده‌اند.

[۳۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۱۴۴.

[۳۸] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۱، ص۴۳۵.

[۳۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۲۴۹.

ابن حجر گوید در تصانیف وی مجازفات (کلامی که از روی عدم دلیل و بینش گفته شود) بسیاری به چشم می‌خورد.

[۴۰] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۴.

۳ – اساتید

محمد بن اسعد از استادان همچون؛ پدرش اسعد،

[۴۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۵.

عبدالسلام بن مختار سلفی،

[۴۲] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۵.

[۴۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

عبدالولی بن محمد لخمی،

[۴۴] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۵.

عبدالعزیز بن یوسف اردبیلی،

[۴۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۵.

ابوالفتح صابونی،

[۴۶] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۷۵.

عبدالرحمان بن حسین بن جباب،

[۴۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

عبدالمنعم بن موهوب واعظ،

[۴۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

محمد بن ابراهیم کیزانّی

[۴۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۱، ص۳۰۷.

و عبداللّه رفاعه بن غدیر سعدی هستند.