پاورپوینت کامل محمد بن ادریس شافعی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن ادریس شافعی (مقاله‌دوم) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن ادریس شافعی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن ادریس شافعی (مقاله‌دوم) :

مقالات مرتبط: محمد بن ادریس شافعی.

ابوعبدالله محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰-۲۰۴ق)، پیشوای شافعیان، فقیه و محدث اهل‌سنت که به اتفاق اهل‌سنت، فردی موثق، امانت‌دار و با ورع بود و به گفته احمد بن حنبل، در چهار رشته دانش رایج آن روزگار یعنی فقه، لغت‌شناسی، تسلط بر اختلاف آرا و اقوال علما و معانی و بیان فیلسوف بود.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی
۲ – شاگردان
۳ – مناظرات
۴ – ویژگی‌ها
۵ – وفات
۶ – تالیفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی اجمالی

ابوعبدالله محمد بن ادریس بن عباس بن عثمان شافعی قرشی مطلّبی، پیشوای شافعیان است که در سال ۱۵۰ق در غزّه، از شهرهای فلسطین و به قولی در یمن زاده شد. پدرش ادریس از بنی‌هاشم، و مادرش از طایفه اَزْد بود. بر پایه روایتی که خود روایتگر آن است، دو ساله بوده که به همراه مادرش راهی مکه شد و در آنجا تعلیم و تربیت یافت. دانش‌اندوزی را از سنین نوجوانی آغاز کرد و در مکه و مدینه نزد استادان بزرگی چون مالک بن انس، سفیان بن عیینه، محمد بن حسن شیبانی، زهری و اسماعیل بن علیّه به فراگیری فقه و حدیث پرداخته و بهره‌ها برده است.

[۱] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۵۴-۵۵.

گفته شده که شافعی پیش از پرداختن جدی به فقه و حدیث، به مدت بیست سال در میان اعراب نواحی مختلف به فراگیری و آموختن ادبیات عرب، شناخت معانی و کاربرد لغات عربی، اشعار و اخبار اعراب و حفظ قرآن مشغول بود و چون در این امور به کمال رسید و زمینه ورود به فقه و حدیث را فراهم آورد پا در این عرصه نهاد و به زودی از برجسته‌ترین عالمان و فقیهان روزگار خویش گردید.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۴، ص۳۰۸.

شافعی طی دو سفر در سال‌های ۱۹۵ و ۱۹۸ق به بغداد رفت و در مدتی که در آنجا اقامت داشت، مجلس درسی برپا ساخته و به تعلیم و تربیت شاگردانی چند پرداخت.

[۳] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۰، ص۱۳۵.

۲ – شاگردان

از شاگردان شافعی باید از احمد بن حنبل پیشوای حنبلیان، ابوثور، حسین بن علی کرابیسی و ابوعبید قاسم بن سلاّم نام برد.

[۴] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۱، ص۲۶۷.

شافعی به تعلیم و تربیت دانشوران اهتمام بسیار داشت. ربیع بن سلیمان از شاگردان وی در این‌باره می‌گوید: شافعی پس از ادای فریضه صبح تا هنگام زوال به تدریس علوم مختلف نظیر قرائت قرآن، حدیث و تفسیر آن، مناظره و بحث کلامی، ادبیات عرب، انساب، عروض و شعر مشغول بود و گروه گروه در مجلس درس وی حاضر می‌شدند.

۳ – مناظرات

او علاوه بر تدریس، مناظرات مختلفی با برخی از دانشمندان هم عصر خویش از جمله محمد بن حسن شیبانی فقیه و اصولی مشهور و شاگرد برجسته ابوحنیفه و اسحاق بن راهویه از فقهای معروف خراسان داشته و بر ایشان فایق آمده است.

[۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۳۹۹.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱۷، ص۳۰۴.

۴ – ویژگی‌ها

وی در فن تیراندازی

[۷] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۵۷.

و شعر نیز توانا بود و نیک می‌سرود. برخی از اشعار او را ابن خلّکان ذکر کرده است.

[۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۱۶۶.

به اتفاق اهل سنت، وی فردی موثق، امانت‌دار و با ورع بود و به گفته احمد بن حنبل، در چهار رشته دانش رایج آن روزگار یعنی فقه، لغت‌شناسی، تسلط بر اختلاف آرا و اقوال علما و معانی و بیان فیلسوف بود.

[۹] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۱، ص۳۵۰.

۵ – وفات

شافعی در نهایت به سال ۱۹۹ق به مصر بازگشت و تا پایان عمر در همان‌جا اقامت داشت و در سال ۲۰۴ق درگذشت.

[۱۰] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۱، ص۴۳۲.

مزار او در مصر، در قبرستان قرافه الصغری مشهور است.

[۱۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۱۶۵.

۶ – تالیفات

وی دارای آثار و تالیفات متعددی بوده که عبارت‌اند از: الطهاره، مساله المنی، استقبال القبله، الامامه، ایجاب الجم