پاورپوینت کامل محمد بن ادریس حلی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن ادریس حلی (مقاله‌دوم) دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن ادریس حلی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن ادریس حلی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن ادریس حلی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن ادریس حلی.

محمد بن ادریس حلی (۵۴۳ ـ ۵۹۸ هـ.ق) فقیه و دانشمند بزرگ شیعه، از خاندان بنی‌ربیعه بود و نسبش به قبیله بکر بن وائل می‌رسید.
برخی او را نوه شیخ طوسی دانسته‌اند، اما منابع معتبر این نسبت را رد کرده و او را از طریق مادر با چند واسطه به شیخ طوسی مرتبط می‌دانند.
در جایگاه علمی او اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی مانند سدیدالدین حمصی او را غیرقابل اعتماد دانسته‌اند، در حالی که گروهی دیگر او را از بزرگان موثق شمرده‌اند.
با این‌حال، جایگاه علمی‌اش چنان برجسته بود که حتی مخالفانش چون علامه و محقق حلی نیز در مواردی به آرای او استناد کرده‌اند.
وی با شجاعت علمی خود، سنت تقلید محض از شیخ طوسی را شکست و فقه امامیه را از رکود بیرون آورد.
او به نقد آرای شیخ طوسی پرداخت و نظرات اجتهادی تازه‌ای ارائه کرد. با این حال، در نقل اسناد روایی گاه دقت کافی نداشت.
از استادان او می‌توان سید بن زهره، عربی بن مسافر و نجم‌الدین دوریستی را نام برد.
شاگردان برجسته‌اش نیز شامل محقق حلی، ابن نما حلی و سید بن طاوس بودند.
وی به‌عنوان احیاگر اجتهاد و یکی از ارکان فقه امامیه شناخته شد.
الحاوی لتحریر الفتاوی، شرح الصحیفه، المناسک، خلاصه الاستدلال، اجوبه المسائل، الصلح و المیراث، المختصر فی المضایقه، الاسئله الرسیه الاولی، منتخب کتاب التبیان و تعلیقات تبیان از مهم‌ترین آثار وی هستند.
سرانجام در سال ۵۹۸ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن ادریس حلی
۲ – نسبت با شیخ طوسی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – جایگاه علمی
۶ – روش فقهی
۷ – آثار
۸ – وفات
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – معرفی محمد بن ادریس حلی

ابوعبداللّه محمد بن ادریس بن احمد بن ادریس عجلی حلی ربعی مشهور به ابن ادریس در سال ۵۴۳ (هجری قمری) در خانواده‌ای اهل علم و فضل دیده به جهان گشود.
وی متعلق به بنی ربیعه بوده و نسبش به عجل لجیم قبیله‌ای از بکر بن وائل از بنی ربیعه می‌رسد.

[۱] شوشتری، سید نورالله، مجالس المؤمنین، ج۱، ص۵۶۹.

۲ – نسبت با شیخ طوسی

هرچند ادعا شده ابن ادریس نوه شیخ طوسی بود و مادرش دختر شیخ طوسی، همسر شیخ مسعود ورام بود که از وی اجازه روایت تمام مصنفاتش را داشت.

[۲] بحرانی، یوسف بن احمد، لؤلؤه البحرین، ص۲۳۶.

این نسبت به چند دلیل قابل قبول نیست:
اول این‌که درگذشت ورام در سال ۶۰۵ (هجری قمری) واقع شده، در حالی که وفات شیخ طوسی ۴۶۰ (هجری قمری) می‌باشد و بین دو وفات ۱۴۵ سال فاصله است؛ پس چگونه شیخ ورام می‌تواند داماد شیخ طوسی باشد، به ویژه این‌که هیچ یک از ارباب اجازات، به دامادی ورام برای شیخ اشاره نکرده‌اند؟ درحالی‌که این مسئله از افتخارات آن دوران بوده است، از طرف دیگر اگر فرض شود ولادت دختر شیخ در سال های آخر عمر پدرش بوده، پس چگونه شیخ به دخترش اجازه نقل روایاتش را داده است؟

[۳] محدث نوری، حسین، خاتمه مستدرک الوسائل، ج۳، ص۴۱.

بر اساس منابع متأخر مادر ابن ادریس نوه دختری شیخ مسعود ورام بوده و نسب وی از جانب مادر با سه واسطه به شیخ طوسی می رسد.

[۴] حر عاملی، محمد بن حسن، أمل الآمل، ج۲، ص۲۴۳.

۳ – اساتید

محمد ربعی از محضر استادانی چون سید ابوالمکارم بن زهره حسینی، عربی بن مسافر عبادی، حسن بن رطبه سوراوی، ابوعلی طوسی (دایی اش) با واسطه و مادربزرگش،

[۵] امین، سید حسن، مستدرکات اعیان الشیعه، ج۱، ص۱۴۹.

نجم‌الدین عبداللّه بن جعفر دوریستی،

[۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۸، ص۴۹.

عمادالدین محمد بن ابی‌القاسم طبری،

[۷] حر عاملی، محمد بن حسن، أمل الآمل، ج۲، ص۲۴۳.

محمد بن علی بن حسین حمصی رازی

[۸] امین، سید حسن، مستدرکات اعیان الشیعه، ج۱، ص۲۱۸.

و راشد و شریف شرف‌شاه بهره برده است.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۳۲.

۴ – شاگردان

ربعی کسانی چون نجیب‌الدین محمد بن نما حلی، شمس‌الدین فخار بن معد موسوی، سید محمد بن عبداللّه بن زهره حسینی حلی، علی بن یحیی خیاط، محقق حلی، سید احمد بن طاوس،

[۱۰] ابن ادریس حلی، محمد بن احمد، السرائر، ج۱، ص۱۰.

شیخ طومان بن احمد عاملی

[۱۱] حر عاملی، محمد بن حسن، أمل الآمل، ج۱، ص۱۰۳.

و معین‌الدین سالم بن بدران مازنی از شاگردان و دست پروردگان وی محسوب می‌شوند.

[۱۲] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۴، ص۲۰۲.

۵ – جایگاه علمی

ابوعبداللّه درباره شخصیت علمی و فقهی او نظرات متفاوتی وجود دارد. سدیدالدین حمصی وی را مخلط و آثارش را غیرقابل اعتماد می‌داند.

[۱۳] ابن بابویه، منتجب‌الدین، الفهرست، ص۱۱۳.

[۱۴] بروجردی، سید علی، طرائف المقال، ج۲، ص۴۵۵.

منتجب‌الدین نیز در سفری که به حله داشته، با وجود ملاقات با ابن ادریس، بنا به گفته حمصی در زمره شاگردان و راویان وی وارد نشده است.

[۱۵] ابن ادریس حلی، محمد بن احمد، السرائر، ج۱، ص۱۲.

هرچند عده ای عدم پذیرش خبر واحد به دست ابن ادریس را به معنای رویگردانی کلی وی از اخبار اهل‌بیت (علیه‌السلام) دانسته و وی را در زمره ضعفا آورده اند، وی را ستوده‌اند.

[۱۶] حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۲۶۹.

در عین‌حال برخی دیگر وی را شایسته جای گرفتن در باب موثقین می‌دانند و مدعی‌اند عدم عمل به خبر واحد، مستلزم اعراض کلی از [اهل‌بیت (علیه‌السلام) نیست

[۱۷] حسینی تفرشی، سید مصطفی، نقد الرجال، ج۴، ص۱۳۲.

و اگر چنین باشد، باید سید مرتضی را هم جزو ضعفا شمرد؛ زیرا وی مطلقا به خبر واحد عمل نمی‌کرد.
حق این است که فضل و مرتبه بلند علمی ابن ادریس بین فقها واضح‌تر از آن است که قابل انکار باشد و اشتباه او در یک مسئله از مسائل موجب طعن بر وی نمی‌شود و بسیاری از علمای بزرگ شیعه چون علامه حلی و محقق حلی که بعد از او آمده‌اند، هرچند بیشترین طعن و اشکال را بر وی وارد کرده‌اند، به‌بسیاری از گفته‌های ابن ادریس عمل کرده‌اند.

[۱۸] ابن ادریس حلی، محمد بن احمد، السرائر، ص۱۳.

وی را استاد فقهای حله، صاحب آثار بسیار،

[۱۹] حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۲۶۹.

بی‌نظیر،

[۲۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۱۲۹.

افتخار شیعه، سرمایه دین و رییس مذهب امامیه توصیف کرده‌اند.

[۲۱] عاملی، زین‌الدین بن علی، الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه، ج۵، ص۴۰۰.

همه این القاب و عناوین حکایت از جایگاه ویژه علمی و فقهی وی میان علمای شیعه و اهل علم دارد و سبب گردیده برخی از دانشمندان متأخر وی را ستوده و کتاب السرائر وی را نقل و مورد اعتماد قرار دهند.

[۲۲] حر عاملی، محمد بن حسن، أمل الآمل، ج۲، ص۲۴۳.