پاورپوینت کامل مجرور (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مجرور (صرف و نحو) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مجرور (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مجرور (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مجرور (صرف و نحو)

مجرور از اصطلاحات ادبیات عرب، اسم‌های متصرّف و غیر متصرّفی هستند که حالت خفض به خود مى‌گیرد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – بِالْعُقُودِ (سوره مائده/سوره۵، آیه۱)
۳.۲ – الْبُیُوتِ (سوره نساء/سوره۴، آیه۱۵)
۳.۳ – طَیِّبَاتِ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۶۰)
۳.۴ – أَبِیکُمْ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۸۱)
۳.۵ – رِجْلَیْنِ (سوره نور/سوره۲۴، آیه۴۵)
۳.۶ – مَّعْدُودَاتٍ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۰۳)
۳.۷ – مُسْلِمَاتٍ (سوره تحریم/سوره۶۶، آیه۵)
۳.۸ – مُّؤْمِنَاتٍ (سوره تحریم/سوره۶۶، آیه۵)
۳.۹ – قَانِتَاتٍ (سوره تحریم/سوره۶۶، آیه۵)
۳.۱۰ – قَانِتِینَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۳۸)
۳.۱۱ – الْفَرِیقَیْنِ (سوره انعام/سوره۶، آیه۸۱)
۳.۱۲ – زَوْجَیْنِ (سوره هود/سوره۱۱، آیه۴۰)
۳.۱۳ – الْکَعْبَیْنِ (سوره مائده/سوره۵، آیه۶)
۳.۱۴ – الشَّیَاطِینَ (سوره ص/سوره۳۸، آیه۳۷)
۳.۱۵ – عِلْمٍ (سوره انعام/سوره۶، آیه۱۴۸)
۳.۱۶ – لِإِبْرَاهِیمَ (سوره حج/سوره۲۲، آیه۲۶)
۳.۱۷ – ذِی (سوره هود/سوره۱۱، آیه۳)
۳.۱۸ – أَیْدِیَهُمَا (سوره مائده/سوره۵، آیه۳۸)
۳.۱۹ – الرَّاکِعِینَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۴۳)
۳.۲۰ – حَدِیدٍ (سوره حج/سوره۲۲، آیه۲۱)
۳.۲۱ – الْحَرِیقِ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۸۱)
۳.۲۲ – صِدْقٍ (سوره قمر/سوره۵۴، آیه۵۵)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

مجرور در اصطلاح ادبیات عرب، مانند فاعل، اسم متصرّف است، و مانند عدد، اسم غیر متصرّف است و حالت خفض به خود مى‌گیرد.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. خفض در لغت، ضدّ رفع است و در اصطلاح علم نحو عبارت است از جرّ به معناى کشیده شدن به سوى توضیح معنا و زیبا ساختن کلام.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۳.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۱۱.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۳۶۱.

[۴] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۶۹.

[۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۶۷.

[۶] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۳۴۷.

۲. جرّ یا ظاهر است یا در تقدیر و یا محلاّ مجرور است:

[۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۴۶۹.

«ذَهَبتُ إلَى المَنزل».

«ذَهَبتُ اِلَى مَنزِلی».

«ذَهَبتُ إلَى هَذا المَنزِل».

۳. عوامل جر دهنده یا لفظی‌اند یا معنوی:

(۱) عوامل لفظى: مانند حرف جرّ

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۹۰.

[۹] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۱.

و مضاف.

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۸۹.

[۱۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۱.

(۲) عوامل معنوى: مانند تبعیّت است: مَرَرتُ بِزَیدِ رَجلِ السَّاعَهِ.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۹۰.

[۱۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۱.

[۱۴] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۱۰۱.

[۱۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۱۷۱.

[۱۶] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ص۱۱۱.

۴. اسم در سه جا مجرور مى‌شود:

(۱) هرگاه پس از حرف جرّ واقع شود: «ذَهَبَ إلى المَدْرَسَهِ» (او به مدرسه رفت).

[۱۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۹۰.

[۱۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۱.

(۲) هرگاه مضاف الیه واقع شود: «مُعَلِّمُ المَدْرَسَهِ» (معلم مدرسه).

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۸۹.

[۲۰] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۱.

(۳) هرگاه تابع اسم مجرورى واقع شود: «مَرَرْتُ بِزَیْدٍ رَجُلٍ عالمٍ» (از کنار زید، آن مرد عالم، گذشتم).

[۲۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۹۰.

[۲۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۱.

[۲۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۱۰۱.

[۲۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۱۷۱.

[۲۵] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ص۱۱۱.

۵. علامت جرّ در آخر اسم‌های مجرور مى‌آید و اعراب آن‌ها یا با حرکات است یا با حروف.

[۲۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۴.

[۲۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۷۱۹.

[۲۸] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۹۰.

[۲۹] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۶۷.

[۳۰] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۳۳۴.

(۱) مجرور با حرکت کسره:

• اسم مفرد: «فِی المَنْزِلِ» (در خانه).

[۳۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۴.

[۳۲] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۶۷.

[۳۳] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۳۳۴.

• جمع مکسّر: «على أَکْتافٍ» (بر دوش‌ها).

[۳۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۴.

• جمع مؤنّث سالم: «إلى فَتَیاتٍ» (به سوی دختران).

[۳۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۴.

[۳۶] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۹۰.

[۳۷] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۲۸.

(۲) مجرور با حرکت فتحه:

• اسم غیر منصرف: «إلى بَیْروتَ» (به سوی بیروت).

[۳۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۵.

[۳۹] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۹۰.

(۳) مجرور با حرف «یاء»:

• اسماء خمسه: «إلى أَخی» (به سوی برادرم).

[۴۰] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۵.

[۴۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۷۱۹.

[۴۲] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۹۰.

• مثنّی: «فى مَنْزِلَیْنِ» (در دو خانه).

[۴۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۵.

[۴۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۷۱۹.

[۴۵] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۹۰.

• جمع مذکّر سالم: «عِنْدَ المُرْسِلینَ» (نزد فرستندگان).

[۴۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۷۵.

[۴۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۷۱۹.

[۴۸] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۹۰.

۳ – شواهد قرآنی

در ادامه برخی شواهد قرآنی مربوط به مجرور ارائه می‌شود:

۳.۱ – بِالْعُقُودِ (سوره مائده/سوره۵، آیه۱)

•

(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَکُم بَهِیمَهُ الْأَنْعَامِ إِلَّا