پاورپوینت کامل مجروحان سپاه امام حسین

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مجروحان سپاه امام حسین دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مجروحان سپاه امام حسین،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مجروحان سپاه امام حسین :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: آمار اصحاب امام حسین در روز عاشورا.

پاورپوینت کامل مجروحان سپاه امام حسین، از مباحث مرتبط با رویدادهای روز عاشورا در کربلا است. بر اساس گزارش منابع تاریخی تنها مجروحی که از معرکه کربلا جـان سالم به در برد، حسن مثنی بود. البته ۳ نفر هم در حادثه عاشورا مجروح، و سپس شهید شدند. این افراد عبارتنداز: مرقع بن ثمامه، سوار جابری و عمرو بن عبدالله جندعی.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – حسن مثنی
۳ – مرقع بن ثمامه اسدی
۴ – سـوار جابری
۵ – عمرو بن عبدالله جندعی
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – مقدمه

به گفته مورخـان تنها یک مجروح از معرکه کربلا جـان سالم به در برد، و او حسن بن حسن بن علی (حسن مثنی) بود. ۳ نفر هم در حادثه عاشورا مجروح، و سپس شهید شدند.

۲ – حسن مثنی

حسن مُثَنّی، ابومحمد

[۱] ابن‌ عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب فی انساب آل ابیطالب، ص۹۸.

حسن‌ بن حسن‌ بن علی بن ابی‌طالب (علیه‌السّلام)، فرزند امام حسن مجتبی (علیه‌السلام)؛ مادرش خَوْلَه‌ بنت منظور بن زَبّان فَزاری

[۲] زبیری، مصعب‌ بن عبداللّه، نسب قریش، ص۴۶.

[۳] ابن‌ قتیبه دینوری، عبدالله بن عبدالمجید، المعارف، ص۱۱۲.

[۴] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۶۹.

بود که پس از کشته شدن همسرش، محمد بن طلحه بن عبیداللّه، در جنگ جمل (سال ۳۶)، به همسری امام حسن (علیه‌السلام) درآمد.

[۵] ابن‌ عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب فی انساب آل ابیطالب، ص۹۸.

[۶] ابن‌ قتیبه دینوری، عبدالله بن عبدالمجید، المعارف، ص۱۱۲.

حسن مثنـّی روز عاشورا در واقعه کربلا حاضر بود. احمد بن ابراهیم حسنی در روایتی به نقل از ابومخنف سن وی را در آن هنگام نوزده یا بیست سال ذکر کرده‌است.

[۷] حسنی، احمد بن ابراهیم، المصابیح، ص۳۷۹.

سید بن طاووس به نقل از مصنف کتاب المصابیح می‌گوید: در روز عاشورا حسن بن حسن مثنی در مقابل چشمان عمویش جنگید و هجده زخم بر پیکر او وارد شد و براثر آن زخم‌ها در میان کشته‌ها افتاد.

[۸] بن‌ طاووس، علی بم موسی، الملهوف فی قتلی الطفوف، ص۱۹۱.

ابن شهر آشوب تصریح کرده است که حسن مثنی در حالی در کربلا اسیر شد که یک دست خود را فدا کرده بود.

[۹] ابن شهر آشوب، ابوجعفر، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۱۱۳.

وقتی کوفیان خواستند سرهای کشتگان را از بدن جدا کنند،

[۱۰] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۶.

[۱۱] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۴۵۶.

[۱۲] مفید، محمد بن نعمان، الارشاد، ج۲، ص۱۱۳.

[۱۳] خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین، ج۲، ص۴۵.

[۱۴] حلی، ابن نما، مثیرالاحزان، ص۸۴.

[۱۵] سید بن طاووس، علی بن موسی، الملهوف علی قتلی الطفوف، ص۱۸۹.

دیدند حسن هنوز رمقی در تن دارد. دایی او، اسماء بن خارجه، با کوفیان صحبت کرد و آنها را قانع کرد که امر حسن را به او واگذارند و گفت: اگر ابن زیاد او را به من بخشید که چه بهتر؛ و اگر نبخشید، خودش در مورد او تصمیم می‌گیرد. لذا او را به کوفه برد و چون رئیس قبیله بنی فزاره بود و از اشراف کوفه محسوب می‌شد، ابن زیاد حسن را به او واگذار کرد و او حسن را مداوا کرد و سپس به مدینه فرستاد.

[۱۶] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب فی انساب آل ابی طالب، ص۱۰۰.

[۱۷] حسنی، احمد بن ابراهیم، المصابیح، ص۳۷۹.

[۱۸] مفید، محمد بن نعمان، الارشاد، ج۲، ص۲۵.

[۱۹] سید بن‌ طاووس، علی بن موسی، الملهوف فی قتلی الطفوف، ص۱۹۱.

اما طبری می‌گوید: حسن بن حسن که مادرش خوله، دختر منظور بن زبان بن سیار فزاری بود (به جهت کمی سن) کوچک شمرده شد و کشته نشد.

[۲۰] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۴۶۹.

اما به نظر می‌رسد این سخن طبری نادرست است زیرا حسن بن حسن در کربلا جوانی متاهل بود. بر اساس برخی گزارشات همسر او دختر عمویش، فاطمه دختر امام حسین (علیه‌السلام) بود، امام پیش از واقعه عاشورا دختر خود را به عقد وی درآورده بود.

[۲۱] زبیری، مصعب بن عبداللّه، نسب قریش، ص۵۱.

[۲۲] حسنی، احمد بن ابراهیم، المصابیح، ص۳۷۹.

حسن مثنـّی سرانجام در سال ۸۵ هجری در حالی که ۳۷ یا ۳۸ سال از عمرش می‌گذشت، به دستور ولید بن عبدالملک مسموم شد و به شهادت رسید.

[۲۳] ابن‌ عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب فی انساب آل ابیطالب، ص۱۰۰.

[۲۴] سید بن طاووس، علی بن موسی، الملهوف علی قتلی الطفوف، ص۱۹۱ (پاورقی).

۳ – مرقع بن ثمامه اسدی

مُرَقّع

[۲۵] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۴.

[۲۶] ابن اثیر، ابوالحسن، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۸۰.

(مُوَقّع)

[۲۷] سماوی، محمد، ابصار العین، ج۱، ص۱۱۷.

[۲۸] امین، محسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۱۲.

بن ثُمامه اسدی صیداوی از تابعین بود و به همراه جمعی شبانه به امام حسین (علیه‌السّلام) پیوست. وی در روز عاشورا با دشمنان آن حضرت جنگید تا این که تیرهایش تمام گشت و بر اثر جراحات وارده به زانو در آمد. امّا همچنان از خود دفاع می‌کرد تا بر زمین افتاد. عده‌ای از بنی اسد او را از معرکه نجات دادند و به کوفه آوردند و پنهان کردند. بر پایه گزارشی، وی در کربلا مجروح شد و در کوفه از دنیا رفت.

[۲۹] ابن کلبی، ابومنذر، جمهره النسب، ص۱۸۱.

بلاذری نام او را مرقع بن قمامه بن خویلد ثبت کرده و نوشته است وی از واقعه کربلا بر اثر همان جراحات در کوفه از دنیا رفت.

[۳۰] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۸۳.

طبق گزارشی دیگر، وقتی که ابن زیاد توسّط عم