پاورپوینت کامل مبتدای نکره (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مبتدای نکره (صرف و نحو) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مبتدای نکره (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مبتدای نکره (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مبتدای نکره (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: نکره (مقالات مرتبط).

مبتدای نکره از اصطلاحات ادبیات عرب، به مبتدایی اطلاق می‌شود که به صورت نکره به کار رود. نکره بودن مبتدا تنها زمانی مفید است که معنای خاص یا عام داشته باشد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – قُلُوبٌ (سوره نازعات/سوره۷۹، آیه۸)
۳.۲ – صَلَوَاتٌ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۵۷)
۳.۳ – وَقْرٌ (سوره فصلت/سوره۴۱، آیه۴۴)
۳.۴ – أَجَلٌ (سوره انعام/سوره۶، آیه۲)
۳.۵ – جِنَّهٌ (سوره مومنون/سوره۲۳، آیه۲۵)
۳.۶ – وَیْلٌ (سوره مرسلات/سوره۷۷، آیه۱۵)
۳.۷ – قَوْلٌ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۶۳)
۳.۸ – مَّحِیصٍ (سوره ق/سوره۵۰، آیه۳۶)
۳.۹ – وُجُوهٌ (سوره عبس/سوره۸۰، آیه۳۸)
۳.۱۰ – فَوَیْلٌ، وَیْلٌ (سوره بقره/سوره۲، آیه۷۹)
۳.۱۱ – غِشَاوَهٌ (سوره بقره/سوره۲، آیه۷)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

مبتدای نکره در اصطلاح ادبیات عرب، به مبتدایی اطلاق می‌شود که به صورت نکره به کار رود. نکره بودن مبتدا تنها زمانی مفید است که معنای خاص یا عام داشته باشد.

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۳.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۹۲۸.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. نکره بر اثر این موارد، خاص مى‌شود:

(۱) وصف: «خَطیبُ مُصْقَعٌ زارَنا» (خطیبِ رسا و فصیحی به دیدارمان آمد).

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۳.

(۲) اضافه: «حِلْیَهُ الأَدَبِ خَیْرُ حِلْیَهٍ» (آرایش ادب، بهترین آرایش است).

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۳.

(۳) عمل در ما بعد خود: «رَغْبَهٌ فى الخَیْرِ خَیْرٌ» (میل و اشتیاق به نیکی، نیکی است).

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۴.

(۴) تصغیر: «کُتَیِّبُ هَذِّبَ أَخلاقی» (کتابی که اخلاقم را تهذیب کرد).

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۳.

۲. نکره در این موارد، عام است:

(۱) هرگاه منظور از آن عموم افراد باشد: «کُلٌّ مُحاسَبُ عَلى عَمَلِهِ» (هر کسی در برابر اعمالش بازخواست می‌شود).

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۴.

(۲) هرگاه پس از استفهام یا نفی باشد: «هَلْ أَحَدٌ فى الدّارِ؟» (آیا کسی در خانه است؟).

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۳.

(۳) هرگاه پس از ظرف یا مجرور به حرف واقع شود: «عِنْدی مالٌ» (نزد من مالی/پولی هست).

(۴) هرگاه دعا باشد: «سَلامٌ عَلى المُتَفَوِّق» (درود بر برتری‌جو).

[۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۴.

(۵) هرگاه پس از «إذا» ى فجائیّه بیاید: «نَظَرْتُ فإذا نارٌ تَلْتَهِمُ القَصْرَ» (نگاه کردم و دیدم که آتشی کاخ را می‌بلعد).

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۰۳.

(۶) هرگاه پس از «لولا» بیاید: «لَوْلا اصْطِبارٌ لَهلَکْنا» (اگر شکیبایی نبود، هلاک می‌شدیم).

[۱۱