پاورپوینت کامل مُوْت (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مُوْت (مفردات‌قرآن) دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مُوْت (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مُوْت (مفردات‌قرآن) :

منبع: مُوْت (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: موت (لغات‌قرآن)، مُوْت (مفردات‌نهج‌البلاغه)، موت.

مُوْت (به ضم میم و سکون واو) از واژگان قرآن کریم به معنای مرگ است.
از مشتقات این ماده که در آیات قرآن به کار رفته عبارتند از:

مَیْت (به فتح میم و سکون یاء) و مَیِّت (به فتح میم و یاء مشدد مکسور) است که هر دو به معنای مرده؛
مَوْتَه (به فتح میم و سکون واو) به معنای مرگ؛
مَمات (به فتح میم) به معناى موت و مرگ؛
مَیْتَه (به فتح میم و سکون یاء) مؤنّث میت؛
أَمْوات (به همزه مفتوح و سکون میم) جمع موت است؛
مَوْتى‌ (به فتح میم و سکون واو) جمع موت است؛
مَیِّتُون (به فتح میم و یاء مشدد مکسور) نیز جمع موت است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مُوْت
۲ – کاربردها
۲.۱ – مُتُّمْ (آیه ۱۵۷ سوره آل عمران)
۲.۲ – مُتُّمْ‌ (آیه ۱۵۸ سوره آل عمران)
۲.۳ – مِتُّمْ‌ (آیه ۳۵ سوره مؤمنون)
۲.۴ – مَیْتاً (آیه ۱۲۲ سوره انعام)
۲.۵ – الْمَوْتى‌ (آیه ۵۲ سوره روم)
۲.۶ – مَیْت
۲.۶.۱ – مَیْتاً (آیه ۱۲۲ سوره انعام)
۲.۶.۲ – مَیْتاً (آیه ۴۹ سوره فرقان)
۲.۷ – مَیِّت
۲.۷.۱ – مَیِّتٌ‌ (آیه ۳۰ سوره زمر)
۲.۷.۲ – مَیِّتٍ‌ (ایه ۵۷ سوره اعراف)
۲.۸ – جمع میت
۲.۸.۱ – الْأَمْواتُ‌ (آیه ۲۲ سوره فاطر)
۲.۸.۲ – الْمَوْتى‌ (آیه ۷۳ سوره بقره)
۲.۸.۳ – لَمَیِّتُونَ‌ (آیه ۱۵ سوره مؤمنون)
۲.۹ – موته
۲.۹.۱ – الْمَوْتَهَ (آیه ۵۶ سوره دخان)
۲.۱۰ – مَمات
۲.۱۰.۱ – الْمَماتِ‌ (آیه ۵۷ سوره اسراء)
۲.۱۱ – میته
۲.۱۱.۱ – الْمَیْتَهُ (ایه ۳ سوره مائده)
۲.۱۱.۲ – الْمَیْتَهُ (آیه ۳۳ سوره یس)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای مُوْت

مُوْت

[۱] قرشی بنابی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۳۰۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۷۸۱.

[۳] طریحی نجفی، فخر الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۲۲۲.

به معنای مرگ می باشد.
فعل آن از باب نصر ینصر و علم یعلم می‌آید؛ بنابراین «مات یموت» و «مات یمات» هر دو صحیح است.
«مُتُّمْ‌» در آیه ۱۵۷

[۴] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۷

و ۱۵۸ سوره آل عمران

[۵] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۸.

که «مُتُّمْ‌» به ضمّ میم آمده از نصر ینصر است ولى در آیه‌ ۳۵ مؤمنون

[۶] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۳۵.

که در قرآن‌ها با کسر میم آمده از علم یعلم است.
بیضاوی در ذیل آیه سوره آل عمران

[۷] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۸.

گفته: نافع، حمزه و کسائی آن را به کسر میم خوانده‌اند از مات یمات.

[۸] بیضاوی، محمد بن عبدالله، تفسیر البیضاوی، ج۲، ص۱۰۷.

در مجمع فرموده: نافع و اهل کوفه جز عاصم به کسر میم خوانده‌اند (البتّه در آل عمران)؛

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۲۳.

ولى در آیه سوره مؤمنون ظاهراً کسر اجماعى است.

۲ – کاربردها

به مواردی ازمُوْت که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مُتُّمْ (آیه ۱۵۷ سوره آل عمران)

(وَلَئِنْ قُتِلْتُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَهٌ مِنَ اللَّهِ وَرَحْمَهٌ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ)

[۱۰] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۷

(و اگر در راه خدا کشته شوید یا بمیرید، زیان نکرده‌اید؛ زیرا آمرزش و رحمت خدا، از آنچه آنها درطول عمر خود، جمع‌آورى مى‌کنند، بهتر است.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۷۰.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۸۵.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۵۶.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۱۰.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۲۴.

«مُتُّمْ‌» در این آیه به ضمّ میم آمده پس از نصر ینصر است.

۲.۲ – مُتُّمْ‌ (آیه ۱۵۸ سوره آل عمران)

(وَ لَئِنْ‌ مُتُّمْ‌ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ‌)

[۱۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۸.

(و اگر بمیرید یا کشته شوید، به سوى خدا محشور مى‌شوید.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۷۱.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۸۶.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۵۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۱۰.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۲۴.

در این آیه نیز «مُتُّمْ‌» از نصر ینصر است.
بیضاوی در ذیل این آیه گفته: نافع، حمزه و کسائی آن را به کسر میم خوانده‌اند از مات یمات.

[۲۲] بیضاوی، محمد بن عبدالله، تفسیر البیضاوی، ج۲، ص۱۰۷.

در مجمع فرموده: نافع و اهل کوفه جز عاصم به کسر میم خوانده‌اند (البتّه در آل عمران)؛

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۲۳.

۲.۳ – مِتُّمْ‌ (آیه ۳۵ سوره مؤمنون)

(إِذا مِتُّمْ‌ وَ کُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً)

[۲۴] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۳۵.

(هنگامى که مُردید و خاک و استخوانهایى پوسیده شدید!)

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۴۴.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۲.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۲.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۴۹.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۸۸.

«مِتُّمْ‌» در قرآن‌ها با کسر میم آمده از علم یعلم است.
در این آیه ظاهراً کسر اجماعى است.

۲.۴ – مَیْتاً (آیه ۱۲۲ سوره انعام)

(أَ وَ مَنْ کانَ‌ مَیْتاً فَأَحْیَیْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً یَمْشِی بِهِ فِی النَّاسِ‌)

[۳۰] انعام/سوره۶، آیه۱۲۲.

(آیا کسى که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، (کافر بود و ایمان آورد) و نورى برایش قرار دادیم که با آن در میان مردم راه برود.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۴۳.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۵۱۹.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۳۹.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۵۶.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۱۵۲.

قرآن ضلالت و بى‌ایمانى و کفر را موت می‌داند.
در این آیه آدم گمراه مرده و آدم هدایت یافته زنده به‌حساب آمده است.

۲.۵ – الْمَوْتى‌ (آیه ۵۲ سوره روم)

(فَإِنَّکَ لا تُسْمِعُ‌ الْمَوْتى‌)

[۳۶] روم/سوره۳۰، آیه۵۲.

«تو مردگان را شنوا نتوانى کرد.»

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۰۵.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۰۳.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۵۰.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۰.

این آیه خطاب به رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) است.
و نیز فرموده:

(وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِی الْقُبُورِ)

[۴۱] فاطر/سوره۳۵، آیه۲۲.

(و تو نمى‌توانى سخن خود را به گوش آنان که در گور (خفته) اند برسانى.)

[۴۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۳۷.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۱.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۷.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۲۴.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۲۴۰.

پس مؤمن زنده و کافر مرده است.

۲.۶ – مَیْت

مَیْت به معنى م