پاورپوینت کامل مُلْک (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مُلْک (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مُلْک (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مُلْک (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل مُلْک (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: مُلْک (مفردات‌قرآن)، مُلک (لغات‌قرآن)، حاکمیت.

مُلْک (به ضم میم و سکون لام) از واژگان نهج البلاغه به معنای حکومت و اداره امور است.
مشتقات این کلمه در «نهج البلاغه» عبارتند از:

• مَلِک (به فتح میم و کسر لام) به معنای صاحب حکومت و اداره کننده؛

• مِلْک (به کسر میم و سکون لام) به معنای مالک شدن و صاحب شدن؛

• مَلْک (به فتح میم و سکون لام) به معنای قدرت و اقتدار؛

• مَلاک (به فتح میم و لام) به معنای قوام شی‌ء که به سبب آن تملّک پایه چیزی می‌شود؛

• مَلَکوت (به فتح میم و لام) به معنای حکومت، تدبیر و اداره کردن؛

• مالِک (به کسر لام ) به معنای مامور جهنّم؛

• مَلَکَه (به فتح میم، لام و کاف) به معنای رقّ و بردگى است؛

مواردی متعدد از این مادّه در «نهج‌ البلاغه» به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مُلْک
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَلَکَ – حکمت ۱۵۲ (درباره مال)
۲.۲ – مَلَکَتْنی – خطبه ۶۹ (بعد از ضربت)
۲.۳ – امْلِکوا – خطبه ۲۰۷ (درباره امام حسن)
۲.۴ – مِلاَکاً – خطبه ۷ (شیطان)
۲.۴.۱ – مَلَکوت
۲.۵ – مالِکاً – خطبه ۱۸۳ (موعظه)
۲.۶ – مَلَکَه – خطبه ۲۲۹ (تقوی)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مُلْک

مُلْک

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۸۹.

به معنای حکومت و اداره امور است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۷۷۴.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۲۹۲.

مَلِک به معنی صاحب حکومت و اداره کننده است و مِلْک به معنی مالک شدن و صاحب شدن است و مَلْک به معنی قدرت و اقتدار است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌ البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – مَلَکَ – حکمت ۱۵۲ (درباره مال)

حضرت علی (علیه‌السّلام) فرموده:
«مَنْ مَلَکَ استاْثَرَ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۱۵، حکمت ۱۵۲.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۹۲، حکمت ۱۶۰.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۰۰، حکمت ۱۶۰.

«هر کس صاحب مال شود مستّبد و خود دیده می‌شود.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۷۷، حکمت ۱۶۰.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۶۴.

(شرح‌های حکمت:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۶۴.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۳، ص۳۱۱.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۲۴۲.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۳۸۱.

)

۲.۲ – مَلَکَتْنی – خطبه ۶۹ (بعد از ضربت)

حضرت بعد از ضربت خوردن فرمود:
«مَلَکَتْنی عَیْنی وَ أَنا جالِسٌ، فَسَنَحَ لی رَسولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌): یَا رَسولَ اللهِ، ما ذا لَقیتُ مِنْ أُمَّتِکَ مِنَ الاَْوَدِ وَ اللَّدَدِ.»

[۱۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۲۹، خطبه ۶۹.

[۱۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ص۱۱۴، خطبه ۶۸.

[۱۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۹۹، خطبه ۷۰.

«چشمم مالک من شد یعنی خوابم برد در حالی که نشسته بودم، رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) از کنار من گذشت گفتم: یا رسول اللّه چه قدر از امّتت انحراف و لجاجت دیدم.»

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۳۳، خطبه ۷۰.

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۴۱۲.

(شرح‌های خطبه:

[۱۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۴۱۳.

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۳، ص۱۴۸.

[۲۰] هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۲۵.

[۲۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۱۱۲.

)

۲.۳ – امْلِکوا – خطبه ۲۰۷ (درباره امام حسن)

در صفین دید که حسن مجتبی (صلوات‌اللّه‌علیه) در جنگ سرعت به خرج می‌دهد به یارانش فرمود:
«امْلِکوا عنّی هذا الْغُلامَ لا یَهُدَّنی، فَإِنَّنی أَنْفَسُ بِهذَیْنِ ـ یَعْنی الحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیهما السلام) عَلَى الْمَوْتِ، لِئَلاّ یَنْقَطِعَ بِهِما نَسْلُ رَسولِ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌).»

[۲۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۱۳، خطبه ۲۰۷.

[۲۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۱۲، خطبه ۲۰۲.

[۲۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۲۳، خطبه ۲۰۷.

«این جوان را به شدّت بگیرید و نگاهش دارید؛ تا (مرگ او) مرا در هم نکوبد. من در مرگ این دو- حسن‌ و حسین (علیهما‌السلام)- بخل مى‌ورزم، نکند با مرگ آن‌ها نسل رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) قطع گردد.»

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۰۳، خطبه ۲۰۷.

[۲۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۵.