پاورپوینت کامل مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ‌ (زیارت جامعه کبیره)

مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ، مُحْتَجَبٌ بِذِمَّتِکُمْ، مُعْتَرِفُ بِکُمْ

بارِ دانش شما را پذیرنده‌ام و به پرده امان شما، پناهنده‌ام و به [جایگاه] شما، معترفم…

فراز مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُمْ، مُحْتَجَبٌ بِذِمَّتِکُمْ، مُعْتَرِفُ بِکُمْ در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را، به عنوان کسانی که پیروانشان بار دانش ایشان را پذیرفته، و برای در امان ماندن به ایشان پناهنده و به جایگاه ایشان معترف هستند، معرفی می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – پناهجویی به اهل‌بیت
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

مُحْتَمِل: حمل کننده، پذیرنده، نقل کننده، فرا گیرنده.

[۱] ر. ک: اتابکی، پرویز، فرهنگ جامع کاربردی فرزان، ج۲، ص۱۱۰۵.

مُحْتَجِب: پنهان کننده، پوشاننده، در پرده قرار دهنده. «احتجب اذا اکتنّ من وراء حجاب».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۲۹۸.

ذِمَّه: عهد، پیمان، امان. «الذمّه: الامان، العهد و الکفاله»

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۲۲۱.

«العهد و الامان و الضمان».

[۴] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۶۶.

مُعْتَرِف: اقرار کننده، اعتراف کننده، قبول دارنده: «اِعترف: اقَرَّ».

[۵] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۹، ص۲۳۹.

۲ – شرح فراز

احتمال، در جمله «مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِکُم»، به معنای پذیرش است و از حمل کردن می‌آید که نوعی سنگینی در آن، نهفته است: «الحاء و المیم و اللام، اصل واحد یدلّ علی اقلال الشیء».

[۶] ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللّغه، ج۲، ص۱۰۶.

این سخن، بدین‌معناست که هر مطلبی از شما نقل شود، آن را می‌پذیرم، هر چند ژرفایِ آن را در نیابم. دانش اهل بیت (علیهم‌السّلام) نیز بسیار گسترده بوده است و هر کسی نمی‌تواند مقتضای آن را بپذیرد و تنها دسته‌ای خاص، با موفّقیت در آزمون الهی، می‌توانند اقدامات خاندان وحی را (که مبتنی بر علم و حکمت آنهاست)، بپذیرند.
بر پایه روایتی، امام صادق (علیه‌السّلام)، دانش اهل بیت (علیهم‌السّلام) را بسیار دشوار و طاقت فرسا می‌داند و می‌فرماید: «انَّ حَدِیثَنَا صَعبٌ مُستَصعَبٌ، لا یَحتَمِلُهُ الّا مَلِکٌ مُقَرَّبٌ او نَبِیٌّ مُرسَلٌ او عَبدٌ امتَحَنَ اللّه ُ قَلبَهُ لِلایمانِ او مَدِینَهٌ حَصِینَهٌ»

[۷] شیخ صدوق، الخصال، ج۱، ص۲۰۸، ح۲۷.

[۸] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۲، ص۱۸۳، ح۱.

همانا حدیث ما، دشوار و بسیار سنگین است و آن را جز فرشته مقرّب، یا پیامبر مُرسَل، یا بنده‌ای که خداوند دلش را با ایمان، آزموده، و یا شهری نفوذناپذیر، بر نمی‌تابد.
راوی، معنایِ ««مَدینَهٌ حَصِینَه»؛ شهری نفوذناپذیر» را از امام (علیه‌السّلام) می‌پرسد. امام (علیه‌السّلام) در پاسخ می‌فرماید: «القَلْبُ المُجْتَمع». [یعنی] دلِ پهناور و [استوار]. قلبِ فراهم آمده، یعنی دلِ دارای ظرفیتِ باطنی که ظرفیتِ کافی برای پذیرش علومِ امامان (علیهم‌السّلام) داشته باشد. زائر، باید آن‌چنان خودساخته باشد که از آزمون الهی، سربلند بیرون بیاید و یا ظرفیتِ باطنی او آن‌چنان بالا باشد که باور کند آنچه اهل بیت (علیهم‌السّلام) می‌گویند یا انجام می‌دهند، بر مبنای علم و حکمت است.
در نهج البلاغه، آمده که امیرمؤمنان (علیه‌السّلام)، در توصیف آنچه می‌داند، می‌فرماید:
«اِندَمَجتُ عَلی مَکْنُونِ عِلْمٍ لو بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمُ اضْطِرابَ الاَرشِیَهِ فِی الطَّوِیِّ البَعِیدَهِ»

[۹] امام علی (علیه‌السلام)، نهج البلاغه، ص۱۲، خطبه۵، ترجمه دشتی.

علم پوشیده‌ای را در من نهاده‌اند که اگر بِدان دَم زنم، همچون طناب دَلْوی که به سرعت در چاهی عمیق روان است، به لرزه در می‌آیید!
بنابراین، ممکن است جمله «مُحْتَمِل لِعِلْمِکُمْ»، اشاره‌ای باشد به داستان موسی (علیه‌السّلام)

[۱۰] کهف/سوره۱۸، آیه۶۵-۸۲.

که نتوانست حکمتِ اقدامات همراهش عبدِ صالح (خضر (علیه‌السّلام)) را در سوراخ کردن کِشتی، کُشتن پسربچّه و درست کردن دیواری که در حال فروریختن بود، بپذیرد و زبان به اعتراض گشود؛ امّا زائرِ عارف به حقّ اهل بیت (علیهم‌السّلام)، خطاب به آنها می‌گوید: شناخت