پاورپوینت کامل مَنات (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَنات (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَنات (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَنات (مفردات‌قرآن) :

منبع: مَنات (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: مَناهَ‌ (لغات‌قرآن)، بت منات.

مَناه (به فتح میم) از واژگان قرآن کریم است که نام بتى متعلّق به قبیله هذیل و خزاعه بود.
نزد همه عرب محترم بود و در کنارش قربانى می‌کردند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَناه
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَناهَ (آیه ۲۰ سوره نجم)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای مَناه

مَناه

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۹۹.

[۲] راغب اصفهانی، مفردات ط دار القلم، ص۹۴.

[۳] طریحی نجفی، فخر الدین، تفسیر مجمع البحرین، ت حسینی، ج۱، ص۴۰۰.

به معنای بتى متعلّق به قبیله هذیل و خزاعه بود.
ابن کلبى در کتاب «الاصنام» می‌نویسد: بتى متعلّق به قبیله هذیل و خزاعه بود.
این بت در ساحل دریا در ناحیه مشلّل در محلّى موسوم به «قدید» میان مکّه و مدینه قرار داشت.
پیش همه عرب محترم بود و در کنارش قربانى می‌کردند.
قبیله اوس و خزرج نیز براى آن قربانى و هدایا مى‌بردند.

[۴] ابن‌کلبی، هشام بن محمد، الأصنام، ص۱۳.

قبیله اوس و خزرج چون به حجّ می‌رفتند پس از بازگشت سر خود را در نزد منات تراشیده و آن را اتمام حجّ مى‌پنداشتند.
بت‌پرستان به علت علاقه به آن، فرزندان خویش را عبدمنات و زیدمنات می‌نامیدند.
جریان این بود تا در سال هشتم هجرت (سال فتح مکّه) رسول خدا (صلّى‌اللّه‌علیه‌و‌آله) چهار یا پنج منزل از مدینه خارج شده بودند، علی (علیه‌السّلام) را فرستاد منات را منهدم کرد و اموالی که در بت‌کده بود پیش آن حضرت آورد؛ از جمله دو تا شمشیر که ابی‌شمر غسّانی پادشاه غسّان به آن جا هدیّه کرده بود، یکى به نام مخدم و دیگرى رسوب.
آن حضرت هر دو را به على (علیه‌السّلام) بخشید، گویند: ذوالفقار یکى از آن دو شمشیر بود.
در جوامع الجامع فرموده: به قولى لات و عزّى و منات بت‌هایى بودند از سنگ، آن‌ها را در کعبه گذاشته و عبادت می‌کردند.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۳، ص۴۵۲.

۲ – کاربردها

به