پاورپوینت کامل مَنُّ (مفردات‌قرآن)


در حال بارگذاری
22 نوامبر 2025
فایل پاورپوینت
20870
2 بازدید
۱۹۹,۰۰۰ تومان
خرید

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَنُّ (مفردات‌قرآن) دارای ۵۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَنُّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد


بخشی از متن پاورپوینت کامل مَنُّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: مَنُّ (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: منّ (لغات‌قرآن)، مَنّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، منت.

مَنّ (به فتح میم) از واژگان قرآن کریم به معنای «قطع» است.
لفظ منون فقط یک بار در قرآن مجید به کار رفته است.
لفظ غیر ممنون چهار بار در کلام الله مجید به کار رفته است.
مشتقات مَنّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

مَنَ‌ (به فتح میم) به معنای نعمت؛

یَمُنُّونَ‌ (به فتح یاء و ضم میم) به معنای منّت مى‌نهند؛

لا تَمُنُّوا (به فتح تاء و ضم میم) به معنای منّت نگذارید؛

فَامْنُنْ‌ (به فتح فاء و سکون میم) به معنای عطاى؛

مَنًّا (به فتح میم و نون) به معنای احسان و آزاد می‌ کنید؛

تَمُنُّها (به فتح تاء و ضم میم) به معنای به رخ کشید؛

بِالْمَنِ‌ (به سکون لام و فتح میم) به معنای منّت؛

لا تَمْنُنْ‌ (به فتح تاء و سکون میم) به معنای منت مگذار؛

غَیْرُ مَمْنُونٍ‌ (به فتح میم و ضم نون) به معنای غیر مقطوع و ابدى؛

الْمَنُونِ‌ (به فتح میم و ضم نون) به معنای مرگ است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَنّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَنَ‌ (آیه ۱۶۴ سوره آل عمران)
۲.۲ – فَمَنَ‌ (آیه ۹۴ سوره نساء)
۲.۳ – یَمُنُّونَ‌ (آیه ۱۷ سوره حجرات)
۲.۴ – فَامْنُنْ‌ (آیه ۳۹ سوره ص)
۲.۵ – مَنًّا (آیه ۴ سوره محمد)
۲.۶ – تَمُنُّها (آیه ۲۲ سوره شعراء)
۲.۷ – یَمُنُّونَ‌ (آیه ۱۷ سوره حجرات)
۲.۸ – بِالْمَنِ‌ (آیه ۲۶۴ سوره بقره)
۲.۹ – لا تَمْنُنْ‌ (آیه ۶ سوره مدثر)
۲.۱۰ – مَنّ (آیه ۵۷ سوره بقره)
۲.۱۱ – الْمَنَّ (آیه ۱۶۰ سوره اعراف)
۲.۱۲ – الْمَنَّ (آیه ۸۰ سوره طه)
۲.۱۳ – غَیْرُ مَمْنُونٍ‌ (آیه ۸ سوره فصلت)
۲.۱۴ – غَیْرَ مَمْنُونٍ (آیه ۳ سوره قلم)
۲.۱۵ – غَیْرَ مَمْنُونٍ (آیه ۲۵ سوره انشقاق)
۲.۱۶ – غَیْرَ مَمْنُونٍ (آیه ۶ سوره تین)
۲.۱۷ – الْمَنُونِ‌ (آیه ۳۰ سوره طور)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مَنّ

مَنّ‌

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۹۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۷۷۷.

[۳] طریحی نجفی، فخر الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۳۱۹.

به معنای «قطع» است.
طبرسی ذیل آیه ۲۶۲ بقره

[۴] بقره/سوره۲، آیه۲۶۲.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۳۹.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۱۸۱.

و ۱۶۴ آل عمران

[۷] آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۴.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۲۷.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۳۵.

می‌گوید: من در اصل به معنى قطع است.
از آن است‌

(لَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ‌)

[۱۰] فصلت/سوره۴۱، آیه۸.

«براى آن‌ها است پاداش غیر مقطوع و ابدى». منّت نهادن و به رخ کشیدن نعمت را از آن جهت منّه گویند که وظیفه نعمت شده را قطع می‌کند (دیگر بر او لازم نیست در مقابل نعمت تشکر کند یا چیز دیگرى انجام دهد) ایضا منّه به معنى نعمت است که شخص به واسطه آن از گرفتارى قطع و خارج می‌شود.
این مطلب مورد تأیید فیومی در مصباح است و ممنون را به معنى مقطوع گفته و گوید مرگ را از آن منون گویند که قاطع زندگى است.

[۱۱] فیومی، ابوعباس، مصباح المنیر، ج۲، ص۵۸۱.

در صحاح گفته: «المنّ: القطع.»

[۱۲] جوهری، أبونصر، صحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۶، ص۲۲۰۷.

در قاموس آمده: «منّ الحبل: قطعه.» یعنى ریسمان را برید.

[۱۳] فیروز آبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۲۷۲.

راغب نسبت این معنى را به «قیل» داده و گوید: منّ چیزى است که با آن وزن کنند، وزن شده را موزون و ممنون گویند.
منّه به معنى نعمت سنگین است.

[۱۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۷۷۷.

منّت دو جور اطلاق دارد: فعلى و قولى. منّت خدا فعلى است و آن سنگین کردن بندگان با نعمت و عطیّه است‌

(لَقَدْ مَنَ‌ اللَّهُ عَلَى‌ الْمُؤْمِنِینَ)

[۱۵] آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۴.

یعنى خداوند بر مؤمنان نعمت بخشید. منّت قولى که شمردن و به رخ کشیدن نعمت است قبیح می‌باشد مگر وقتی که طرف کفران نعمت کند. آنان که منّ را قطع معنى کرده‌اند گویند آلت وزن را از آن من گویند که جنس وزن شده با آن در مقدارى قطع و تعیین می‌گردد.

۲ – کاربردها

به مواردی از مَنّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مَنَ‌ (آیه ۱۶۴ سوره آل عمران)

در این‌ جا سه مطلب هست؛
۱- منّت در قرآن آن جا که به خدا نسبت داده شده همه به معنى انعام و نعمت دادن است. مثل‌:

(لَقَدْ مَنَ‌ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا)

[۱۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۴.

«خدا بر مؤمنان نعمت بخشید آن‌گاه که در میان آن‌ها پیامبرى مبعوث کرد وجود پیغمبر نعمت است که خدا به مردم عطا فرموده است.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۸۸.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۵۷.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۲۷.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۳۵.

۲.۲ – فَمَنَ‌ (آیه ۹۴ سوره نساء)

(کَذلِکَ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ‌ فَمَنَ‌ اللَّهُ عَلَیْکُمْ‌)

[۲۱] نساء/سوره۴، آیه۹۴.

(شما قبلًا چنین بودید و خداوند بر شما منّت نهاد.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ج۱، ص۹۳.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان،ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۶۳.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۴۱.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۳۰۸.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۶۵.

۲.۳ – یَمُنُّونَ‌ (آیه ۱۷ سوره حجرات)

(یَمُنُّونَ‌ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلامَکُمْ بَلِ اللَّهُ‌ یَمُنُ‌ عَلَیْکُمْ أَنْ هَداکُمْ لِلْإِیمانِ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ‌)

[۲۷] حجرات/سوره۴۹، آیه۱۷.

(آن‌ها بر تو منّت مى‌نهند که اسلام آورده‌اند؛ بگو: «اسلام آوردن خود را بر من منّت نگذارید، بلکه خداوند بر شما منّت مى‌نهد که شما را به سوى ایمان هدایت کرده است، اگر در ادعاى ایمان راستگو هستید.)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ج۱، ص۵۱۷.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۴۹۴.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۳۰.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۳۰.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۳۲.

ظاهرا مراد از

(یَمُنُّ عَلَیْکُمْ)

منّت قولى است که در مقابل آنان که اسلام خویش را به رخ آن حضرت می‌کشیدند و منّت مى‌نهادند می‌فرماید: بلکه خدا بر شما منّت دارد که هدایتتان کرد.

۲.۴ – فَامْنُنْ‌ (آیه ۳۹ سوره ص)

۲- منّت در انسان مثل منّت خدا به معنى انعام و عطیه آمده مثل‌؛

(هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ‌ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ‌)

[۳۳] ص/سوره۳۸، آیه۳۹.

«این عطاى با حساب ماست به تو، تو هم عطا کن یا باز دار.»

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۱۲.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۰۵.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۰۸.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۳۶۳.

۲.۵ – مَنًّا (آیه ۴ سوره محمد)

(فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً)

[۳۸] محمد/سوره۴۷، آیه۴.

«ریسمان را محکم کنید سپس یا احسان و آزاد می‌ کنید و یا عوض می‌گیرید.»

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۴۱.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۲۵.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۴۳.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۶۲.

ظاهرا منظور احسان و آزاد کردن است نه آزاد کردن و به رخشان کشیدن.

۲.۶ – تَمُنُّها (آیه ۲۲ سوره شعراء)

۳- منّت قولى و به رخ کشیدن که ناپسند و مبطل عمل است. مثل‌؛

(وَ تِلْکَ نِعْمَهٌ تَمُنُّها عَلَیَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِی إِسْرائِیلَ‌)

[۴۳] شعراء/سوره۲۶، آیه۲۲.

(آیا این که بنى‌اسرائیل را برده خود ساخته‌اى، نعمتى است که منت آن را بر من مى‌گذارى.»)

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۶۸.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۶۹.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۶۵.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۳.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۴۵.

«موسی(علیه السّلام) به فرعون گفت: «آن نعمتى است که چون بنى‌اسرائیل را برده خویش کرده‌اى بر من منّت مى‌نهى‌ منّت فرعون همان بود که به رخ موسى کشید و گفت:

(أَ لَمْ نُرَبِّکَ فِینا وَلِیداً وَ لَبِثْتَ فِینا مِنْ عُمُرِکَ سِنِینَ‌)

[۴۹] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۸.

۲.۳ – یَمُنُّونَ‌ (آیه ۱۷ سوره حجرات)

(یَمُنُّونَ‌ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا)

[۵۰] حجرات/سوره۴۹، آیه۱۷.

«بر تو منّت می‌دهند که اسلام آورده‌اند.»

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان،

  راهنمای خرید:
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.