پاورپوینت کامل مَنَّه (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَنَّه (لغات‌قرآن) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَنَّه (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَنَّه (لغات‌قرآن) :

منبع: مَنَّه (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: منّ (مفردات‌قرآن)، منّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، منت.

مَنَّه:

(لَقَدْ مَنَّ اللّهُ)

[۱] آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۴.

[۲] طه/سوره۲۰، آیه۳۷.

[۳] صافات/سوره۳۷، آیه۱۱۴.

مَنَّه: واژه «منّه» به معنى «بخشیدن نعمت» است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۷۷.

[۵] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۱۹.

اگر بخواهیم به ریشه اصلى لغت «منّه» بازگردیم مى‌بینیم که راغب در کتاب مفردات مى‌گوید: این کلمه در اصل از «منّ‌» به معنى سنگ‌هایى است که با آن وزن مى‌کنند.
به همین دلیل هر نعمت سنگین و گرانبهایى را «منّت» مى‌گویند.
اگر جنبه عملى داشته باشد یعنى کسى عملا نعمت بزرگى به دیگرى بدهد کاملا زیبا و ارزنده است.
امّا اگر کسى کار کوچک خود را با سخن، بزرگ کند و به رخ افراد بکشد کارى بسیار زشت است.
بنابر این منّتى که نکوهیده است به معناى بزرگ شمردن نعمت‌ها در گفتار است.
امّا منّتى که زیبنده است همان بخشیدن نعمت‌هاى بزرگ و سنگین است.

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۳، ص۱۵۸.

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۱۹، ص۱۳۳.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر مَنَّه
۱.۱ – مَنَّ (آیه ۱۶۴ سوره آل عمران)
۱.۱.۱ – مَنَّ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – مَنَنَّا (آیه ۳۷ سوره طه)
۱.۲.۱ – مَنَنَّا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – مَنَنّا (آیه ۱۱۴ سوره صافات)
۱.۳.۱ – مَنَنّا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳.۲ – مَنَّه در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر مَنَّه

به موردی از کاربرد مَنَّه در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – مَنَّ (آیه ۱۶۴ سوره آل عمران)

(لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَهَ وَ إِن کَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُّبِینٍ)

[۸] آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۴.

(خداوند بر مؤمنان نعمت بزرگى بخشید، هنگامى که در میان آن‌ها، پیامبرى از خودشان برانگیخت؛ تا آیات او را بر آن‌ها بخواند و آن‌ها را پاکیزه سازد و کتاب و حکمت بیاموزد؛ هر چند پیش از آن، در گمراهى آشکارى بودند.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۷۱.

۱.۱.۱ – مَنَّ در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: در این آیه التفاتى دیگر به کار رفته و آن التفات از خطاب به مؤمنین به غیبت فرضى آنان است، (با این‌که قبلا از مؤمنین مى‌پرسید: آیا کسى که پیرو رضوان خدا است مثل کسى‌ است که چنین و چنان کند؟) در این‌جا آنان را غایب فرض کرده و مى‌فرماید: خدا بر مؤمنین واجب کرده که چنین و چنان کنند و ما در سابق به طور کلى وجه این‌گونه التفات‌ها را بیان کردیم و اما وجه آن در خصوص این مورد این است که آیه شریفه در زمینه منت‌گذارى بر مؤمنین به خاطر صفت ایمانشان سخن مى‌گوید و مى‌خواهد بفرماید علت این منت‌گذارى صفت ایمان ایشان است و این معنا را تنها با آوردن صفت یعنى کلمه- مؤمنین مى‌توان رسانید.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۸۸.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۵۷.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۲۷.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۷۵.

)

۱.۲ – مَنَنَّا (آیه ۳۷ سوره طه)

(وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَیْکَ مَرَّهً أُخْرَى)

[۱۴] طه/سوره۲۰، آیه۳۷.

(و ما بار دیگر تو را مشمول نعمت خود ساخته بودیم.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۱۳.

۱.۲.۱ – مَنَنَّا در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: در این آیات او را به منت دیگرى که قبل از برگزیدنش به نبوت، رسالت و اجابت خواسته‌هایش بر او نهاده تذکر مى‌دهد و آن عبارت است از منت دوران ولادتش، که بعضى از کاهنان، به فرعون خبر داده بودند که فرزندى در بنی‌اسرائیل متولد مى‌شود، که زوال ملک او به دست وى صورت مى‌گیرد، ناگزی