پاورپوینت کامل مَنْ أرادَ اللّهَ بَدَءَ بِکُمْ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَنْ أرادَ اللّهَ بَدَءَ بِکُمْ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَنْ أرادَ اللّهَ بَدَءَ بِکُمْ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَنْ أرادَ اللّهَ بَدَءَ بِکُمْ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل مَنْ أرادَ اللّهَ بَدَءَ بِکُمْ (زیارت جامعه کبیره)

بِابی انْتُمْ وَ اُمّی وَ نَفْسی وَ اهْلی وَ مالی! مَنْ ارادَ اللّه َ بَدَءَ بِکُمْ وَ مَنْ وَحَّدَهُ قَبِل عَنْکُمْ وَ مَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِکُمْ …

پدرم و مادرم و خودم و خانواده‌ام و دارایی‌ام فدایتان باد! هر که خدا را بخواهد با شما آغاز می‌کند و هر که او را یگانه بداند، از شما می‌پذیرد و هر که آهنگِ او را کند، به شما رو می‌آورد …

فراز مَنْ أرادَ اللّهَ بَدَءَ بِکُمْ در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را، به عنوان کسانی که هر که خدا را بخواهد باید از ایشان آغاز کند و …، معرفی می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – پیوند امامت و توحید
۴ – راه اهل‌بیت تنها راه عرفان حقیقی
۵ – پیوند توحید و پذیرش ولایت
۶ – پیوند آهنگ خدا و توجّه به اهل بیت
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

ارادَ: خواست، اراده کرد. «اراد الشیء: شاءه».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۳، ص۱۸۸.

قَبِلَ: گرفت، پذیرفت. «قَبِلَ الشیء: اخذه».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۱، ص۵۴۰.

قَصَدَ: روان شد، قصد کرد، خواست. «القصد: اتیان الشیء»

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۳، ص۳۵۳.

«و قصدتُ قصده: نحوت نحوه»

[۴] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۳، ص۳۵۳.

«قصدته و قصدت له و قصدت الیه: طلبته بعینه».

[۵] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۱۲۸.

تَوَجَّهَ: رو کرد، رو آورد، رفت. «التَوَجُّه: الاقبال».

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۵۵۸.

۲ – شرح فراز

جمله «بِابی انتم و اُمّی…»، پنج بار «در زیارت جامعه کبیره»، تکرار شده است. بعضی شارحان، با توجّه به اختلاف نسخه‌ها، از هر یک از آنها، معنای جداگانه‌ای برداشت کرده‌اند. برای نمونه، گفته شده که این جمله در عبارت پیشین زیارت، با افزوده ««و اُسْرَتی»؛ و تبارم» آمده بود و در این‌جا «و نَفْسی» به آن، افزوده شده است؛ یعنی افزون بر پدر و مادر و خاندان و ثروتم، جانم را هم فدای شما می‌کنم.
از این نکته، تکامل تدریجی معرفت، استخراج می‌شود. اینک زائر به آن معرفتِ حقیقی، دست یافته است و به راحتی، از جانِ خویش در راه اهل بیت (علیهم‌السّلام) می‌گذرد. این توجیه، در صورتی پسندیده است که در همه نسخه‌های «زیارت جامعه»، کلمه «نفسی» در این عبارت آمده باشد؛ امّا در برخی نسخه‌ها، در عبارت پیشین نیز «و نفْسی» آمده است.
بنابراین، به نظر می‌رسد که تفاوت‌های این‌گونه تعابیر، تنها گوناگونیِ عبارت است و نکته ویژه‌ای در به کار بردن واژگان متفاوت، وجود ندارد. زائر، پنج بار با این تعبیر، نسبت به اهل بیت (علیهم‌السّلام)، اظهارِ ادب کرده، تا سر حدّ ایثار، اعلام وفاداری می‌نماید.

۳ – پیوند امامت و توحید

یکی از مباحث زیبای مطرح شده در «زیارت جامعه کبیره»، برقراری پیوند میان امامت و توحید است. زائر، اگر چه در برابر امامان (علیهم‌السّلام)، باورها و درخواست‌های خود را بیان می‌کند؛ امّا باور داشتن به خداوند متعال، بیش از هر چیز دیگری در سر تا سر زیارت، موج می‌زند. در این مجال، چگونگی خداشناسی با توجّه به عبارات این قسمت از زیارت، بررسی می‌شود:

۴ – راه اهل‌بیت تنها راه عرفان حقیقی

جمله ««مَنْ اراد اللّه َ بَدَء بِکُم»؛ آن که خدا را بخواهد، از شما آغاز می‌کند»، اشاره به این است که تنها راه عرفان و خداشناسیِ حقیقی، همان راه اهل بیت (علیهم‌السّلام) است. مدّعیان خداشناسی بسیارند و هر یک با ادّعای آشنایی با خدا، از در هم شکستن بُتِ نفس امّاره خویش، خبر می‌دهند؛ امّا تنها راه مطمئنِ خداشناسی، راه معلّمان برگزیده خداست که از هرگونه گناه و خطایی، مصون‌اند. در‌ اندیشه آنان، تنها خدا جای گرفته و سخنان و رفتارشان، خدایی شده است.
در حدیثی آمده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به امام علی (علیه‌السّلام) فرمود:
«یا علی! ما عُرِفَ اللّه الّا بی ثُمَّ بِکَ، مَنْ جَحَدَ وِ لایَتَکَ جَحَدَ اللّه َ رُبوبِیَّتَهُ»

[۷] سلیم بن قیس، کتاب سلیم بن قیس، ص۳۷۸.

[۸] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۲۲، ص۱۴۸، ح۱۴۱.

‌ ای علی! خداوند، جز به من و سپس به تو، شناخته نشده است. هر کس ولایت تو را انکار کند، ربوبیّت خداوند را انکار کرده است.
منکران ولایتِ اهل بیت (علیهم‌السّلام)، اگرچه خدا را به عنوان خالق جهان پذیرفته‌اند؛ امّا در واقع، خدا را مدبّر و مربّی جهان نمی‌دانند و بدین‌سان، ربوبیّت پروردگار را انکار می‌کنند. از این‌رو، بنابر روایتی از امام باقر (علیه‌السّلام)، راه اهل بیت (علیهم‌السّلام)، تنها راه توحید و عبودیت خداوند، معرّفی شده است:
«بِنَا عُبِدَ اللّه ُ وَ بِنا عُرِفَ اللّه ُ وَ بِنا وُحِّدَ اللّه ُ (تَبارَکَ وتَعالی)»

[۹] شیخ کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۴۵، ح۱۰.

به سبب ما، خدا پرستیده شده و به سبب ما خدا، شناخته شده و به سبب ما، خداوند (تبارک و تعالی)، یگانه شمرده شده است.
در نگرش شیعی، اهل بیت (علیهم‌السّلام)، بنا بر حکمت الهی، راهِ شناخت حقیقی خدا، تعیین شده‌اند و به دیگر سخن، معیار و آزمونِ ورودی یگانه‌پرستی، رهنمودهای اهل بیت (علیهم‌السّلام) است و خداوند توانا، این راه را به عنوان معیارِ شناخت توحید حقیقی از توحید ساختگی، برگزیده است. روایت شده که امیرمؤمنان (علیه‌السّلا