پاورپوینت کامل مَکْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَکْر (مفردات‌قرآن) دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَکْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَکْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: مَکْر (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: مَکْر (لغات‌قرآن)، مَکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، مکر.

مَکْر (به فتح میم و سکون کاف) از واژگان قرآن کریم به معنای تدبیر است.
مکر اعمّ از آن که در کار بد باشد و یا در کار خوب.
مشتقات مَکْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

مَکَرُوا (به فتح میم و کاف) توطئه چیدند؛

یَمْکُرُ (به فتح یاء، سکون میم و ضم کاف) به معنای تدبیر می‌کرد، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَکْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَکْرَ (آیه ۴۳ سوره فاطر)
۲.۲ – مَکَرُوا (آیه ۴۵ سوره غافر)
۲.۳ – مَکَرُوا (آیه ۴۵ سوره نحل)
۳ – نکات مهم
۳.۱ – مکر خدا در مرتبه ثانی
۳.۱.۱ – یَمْکُرُ (آیه ۳۰ سوره انفال)
۳.۱.۲ – مَکَرُوا (آیه ۵۴ سوره آل‌عمران)
۳.۱.۳ – مَکَرُوا (آیه ۵۰ سوره نمل)
۳.۱.۴ – مَکْرِهِمْ‌ (آیه ۵۱ سوره نمل)
۳.۱.۵ – مَکْرِهِمْ (آیه ۵۱ سوره نمل)
۳.۱.۶ – مَکْرٌ (آیه ۲۱ سوره یونس)
۳.۲ – ممدوح بودن نسبت مکر به خدا
۳.۳ – مکر خدا در مرتبه ابتدایی
۳.۳.۱ – مَکْرَ (آیه ۹۹ سوره اعراف)
۳.۴ – انحصار مکر به خدا
۳.۴.۱ – مَکَرَ (آیه ۴۲ سوره رعد)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مَکْر

مَکْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۶۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۷۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۸۴.

به معنای تدبیر است، اعمّ از آن که در کار بد و یا در کار خوب باشد.
در مفردات و اقرب الموارد می‌گوید: مکر آن است که شخص را به حیله‌اى از مقصودش منصرف کنى و آن دو نوع است محمود و مذموم.
محمود آن است که از آن کار خوبى مراد باشد و مذموم به‌عکس است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۷۲.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۲۴۷.

در المنار گفته: مکر در اصل تدبیر مخفى است که مکر شده را با آن‌چه گمان نمی‌کرد می‌کشد و اغلب در تدبیر بد کار می‌رود.

[۶] رشید‌رضا، محمد، تفسیر المنار، ج۹، ص۲۶.

در قاموس گفته:المکر: الخدیعه.

[۷] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج ۱، ص۴۷۷.

در صحاح آمده: المکر: الاحتیال و الخدیعه.

[۸] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۲، ص۸۱۹.

هر دو معنى غالب را در نظر گرفته‌اند.
بنابر قول اقرب، مفردات، مجمع و المنار مکر اعمّ و شامل تدبیر خوب و بد هر دو است.

[۹] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۲۴۷.

[۱۰] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۷۲.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۴۵.

[۱۲] رشید‌رضا، محمد، تفسیر المنار، ج۹، ص۲۶.

مؤیّد این سخن، قول خداوند است که فرموده:

(اسْتِکْباراً فِی الْأَرْضِ وَ مَکْرَ السَّیِّئِ وَ لا یَحِیقُ‌ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ‌)

[۱۳] فاطر/سوره۳۵، آیه۴۳.

۲ – کاربردها

به مواردی از مَکْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مَکْرَ (آیه ۴۳ سوره فاطر)

(اسْتِکْباراً فِی الْأَرْضِ وَ مَکْرَ السَّیِّئِ وَ لا یَحِیقُ‌ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ‌)

[۱۴] فاطر/سوره۳۵، آیه۴۳.

(این‌ها همه به خاطر استکبار در زمین و نیرنگ‌هاى بدشان بود و نیرنگ بد تنها دامان صاحبانش را مى‌گیرد.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۳۹.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۸۲.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۵۷.

[۱۸] طبرسی، مجمع البیان، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۵۵.

[۱۹] طبرسی، مجمع البیان، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۴۵.

وصف

(السَّیِّئُ)

می‌رساند که مکر فى نفسه گاهى سیّئ است و گاهى حسن. هم‌چنین مکر در آیات‌ ذیل به این معنی است.

۲.۲ – مَکَرُوا (آیه ۴۵ سوره غافر)

(فَوَقاهُ اللَّهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا)

[۲۰] غافر/سوره۴۰، آیه۴۵.

(خداوند او را از توطئه‌هاى شوم آن‌ها نگه داشت.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۷۲.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۰۸.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۳۵.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۷۵.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۸۱۸.

۲.۳ – مَکَرُوا (آیه ۴۵ سوره نحل)

(أَ فَأَمِنَ الَّذِینَ‌ مَکَرُوا السَّیِّئاتِ أَنْ یَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ‌)

[۲۶] نحل/سوره۱۶، آیه۴۵.

(آیا کسانى که توطئه‌هاى شومى کردند از این ایمن گشتند که خدا آن‌ها را در زمین فرو برد.)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۷۲.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۳۸۱.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۶۲.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۶۷.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۶۰.

۳ – نکات مهم

در این‌جا لازم است به چند مطلب اشاره شود:

۳.۱ – مکر خدا در مرتبه ثانی

در بسیارى از آیات، آن‌گاه که نسبت مکر به خدا داده شده مکر در مرتبه ثانى است. یعنى اوّل مکر بد‌کاران در مقابل دین حق و دستور خداوند است، سپس مکر خدا و آن دو جور است مجازات و غیر آن که در آیات ذیل آمده است.

۳.۱.۱ – یَمْکُرُ (آیه ۳۰ سوره انفال)

(وَ یَمْکُرُونَ‌ وَ یَمْکُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ‌)

[۳۲] انفال/سوره۸، آیه۳۰.

(آن‌ها توطئه مى‌کردند و خداوند هم تدبیر مى‌کرد و خدا بهترین تدبیرکنندگان است.)

[۳۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۸۰.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۸۶.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۶۶.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۰۴.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۶.

مراد از

(یَمْکُرُونَ)

حیله و تدبیر مشرکین است، که می‌خواستند حضرت رسول (صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) را بکشند یا زندانى کنند و یا تبعید نمایند. مراد از

(یَمْکُرُ اللَّهُ)

همان تدبیر خداوند است که آن حضرت (صلّى‌اللّه‌علیه‌و‌آله) را مأمور به هجرت نمود.

۳.۱.۲ – مَکَرُوا (آیه ۵۴ سوره آل‌عمران)

(وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ‌)

[۳۸] آل‌عمر