پاورپوینت کامل مَعْروف (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَعْروف (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَعْروف (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَعْروف (مفردات‌قرآن) :

منبع: مَعْروف (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: معروف (لغات‌قرآن)، عُرْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عرف.

مَعْروف (به فتح میم و سکون عین) از واژگان قرآن کریم به معنای شناخته شده و مقابل منکر است.
از مَعْروف کار نیکِ مطابق فطرت قصد می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَعْروف
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِالْمَعْرُوفِ‌ (آیه ۲۲۸ سوره بقره)
۲.۲ – بِمَعْرُوفٍ‌ (آیه ۲۳۱ سوره بقره)
۲.۳ – مَعْرُوفٌ‌ (آیه ۲۶۳ سوره بقره)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای مَعْروف

مَعْروف

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۳۲۸-۳۲۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۹۵.

به معنای شناخته شده و مقابل منکر است.
از آن کار نیک مطابق فطرت قصد می‌شود.
راغب اصفهانی گوید: معروف هر فعلی است که خوبی آن به وسیله عقل یا شرع شناخته شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از مَعْروف که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – بِالْمَعْرُوفِ‌ (آیه ۲۲۸ سوره بقره)

(وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِی عَلَیْهِنَ‌ بِالْمَعْرُوفِ‌)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۲۲۸.

(و براى زنان، همانند وظایفى که بر دوش آن‌هاست، حقوق شایسته‌اى قرار داده شده است.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۴۸.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۳۲.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۷.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان،