پاورپوینت کامل مَدّ (مفرداتقرآن)
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل مَدّ (مفرداتقرآن) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَدّ (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل مَدّ (مفرداتقرآن) :
منبع: مَدّ (قاموس قرآن (جلد ۶))
مقالات مرتبط: مِداد (لغاتقرآن)، مَدّ (مفرداتنهجالبلاغه)، امداد.
مَدَّ (به فتح میم) از واژگان قرآن کریم به معنای زیادت است.
مشتقات مَدَّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:
مَدَّ (به فتح میم) به معنای گسترش داد؛
مَدَدْنا (به فتح میم، دال و سکون دال) به معنای گستردیم؛
لا تَمُدَّنَ (به فتح تاء، دال مشدد و ضم میم) به معنای نگران مکن؛
نَمُدُّ (به فتح نون و ضم میم) به معنای افزون میکنیم؛
یَمْدُدْ (به فتح یاء، سکون میم و ضم دال) به معنای مهلت خواهد داد؛
یَمُدُّهُ (به فتح یاء، ضم میم و دال مشدد) به معنای افزوده میشود و نگه مىدارد؛
أَمَدَّ (به فتح همزه و میم) به معنای امداد فرموده؛
أَمْدَدْنا (به فتح همزه، دال و سکون میم) به معنای فزونى دادیم؛
مِداداً (به کسر میم) به معنای مرکب شده، است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای مَدّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَدَّ (آیه ۳ سوره رعد)
۲.۲ – مَدَدْناها (آیه ۱۹ سوره حجر)
۲.۳ – تَمُدَّنَ (آیه ۸۸ سوره حجر)
۲.۴ – نَمُدُّ (آیه ۷۹ سوره مریم)
۲.۵ – فَلْیَمْدُدْ (آیه ۷۵ سوره مریم)
۲.۶ – یَمُدُّهُ (آیه ۲۷ سوره لقمان)
۲.۷ – یَمُدُّهُمْ (آیه ۱۵ سوره بقره)
۲.۸ – أَمَدَّکُمْ (آیه ۱۳۳ سوره شعراء)
۲.۹ – أَمْدَدْناکُمْ (آیه ۶ سوره اسراء)
۲.۱۰ – مِداداً (آیه ۱۰۹ سوره کهف)
۳ – پانویس
۴ – منبع
۱ – معنای مَدّ
مَدَّ
[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۴۲.
[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۱۴۴.
به معنی زیادت است.
طبرسی فرموده: مدّ در اصل به معنى زیادت است، جذب و کشیدن را مدّ گویند که کشیدن چیزى سبب زیادت طول آن است.
[۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۰۷.
ولى راغب معناى آن را کشیدن میداند و میگوید: «اصل المدّ: الجرّ.» مدّت را از آن جهت مدّت گویند که وقت ممتدّ است.
[۴] راغب اصفهانی، المفردات، ط دار القلم، ص۷۶۳.
در اقرب الموارد آمده: سیل را از آن مدّ گویند که زیادت آب است.
[۵] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۴۲.
به نظر میآید که قول مجمع البیان اصحّ باشد و از این جهت گسترش دادن زمین را مدّ الارض گوییم که گسترش، یک نوع زیادت است. همچنین مهلت دادن، مال دادن و غیره.
۲ – کاربردها
به مواردی از مَدّ که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – مَدَّ (آیه ۳ سوره رعد)
(وَ هُوَ الَّذِی مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فِیها رَواسِیَ وَ أَنْهاراً)
[۶] رعد/سوره۱۳، آیه۳.
«او کسى است که زمین را گسترش داد و در آن کوههاى پا برجا و نهرها قرار داد.»
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۹۶.
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۸۸.
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۲.
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۲۳.
مراد از
(مدّ الارض)
در این آیه و آیه بعدی ظاهرا گسترش و وسعت خشکى آن است. اگر در نظر بگیریم که زمین در اصل مذاب بوده سپس در اثر سرد شدن قسمتى از آن منجمد شده و به تدریج بر وسعت آن افزوده تا تمام سطح آن را فرا گرفته است، در این صورت معنى مدّ الارض را بهتر درک خواهیم کرد.
۲.۲ – مَدَدْناها (آیه ۱۹ سوره حجر)
(وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ)
[۱۱] حجر/سوره۱۵، آیه۱۹.
(و زمین را گستردیم و در آن کوههاى استوارى قرار دادیم.)
[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۳.
[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۰۲.
[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۳۸.
[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۷۷.
[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۱۰۹.
توضیح
(مدّ الارض)
در این آیه مانند آیه قبل است.
۲.۳ – تَمُدَّنَ (آیه ۸۸ سوره حجر)
(لا تَمُدَّنَ عَیْنَیْکَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ)
[۱۷] حجر/سوره۱۵، آیه۸۸.
«چشمانت را به چیزهایی که به دستههاى کفّار دادهایم نگران مکن.»
[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۸۳.
[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۲۳۶.
[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۱۴.
[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۵۳۱.
مدِّ عین به معنى نگاه شدید و خیره شدن است.
۲.۴ – نَمُدُّ (آیه ۷۹ سوره مریم)
(کَلَّا سَنَکْتُبُ ما یَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا)
[۲۲] مریم/سوره۱۹، آیه۷۹.
«آنچه میگوید مینویسیم و عذاب را بر او افزون میکنیم.»
[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۴۱.
[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۰۴.
[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن،
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
شیعه فایل |
