پاورپوینت کامل مَحْو (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَحْو (مفردات‌قرآن) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَحْو (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَحْو (مفردات‌قرآن) :

منبع: مَحْو (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: یَمْحُ (لغات‌قرآن)، مَحْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)، محو (مقالات مرتبط).

مَحْو (به فتح میم و سکون حاء) از واژگان قرآن کریم به معنی رفتن اثر شى‌ء و بردن اثرش است.
این لفظ سه بار در قرآن مجید آمده است.
مشتقات مَحْو که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

فَمَحَوْنا (به فتح فاء، میم و حاء) به معنای از بین بردیم؛
یَمْحُوا (به فتح یاء و سکون میم) به معنای محو می‌کند؛
یَمْحُ‌ (به فتح یاء و سکون میم) به معنای محو مى‌کند، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَحْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَمَحَوْنا (آیه ۱۲ سوره اسراء)
۲.۲ – یَمْحُوا (آیه ۳۹ سوره رعد)
۲.۳ – یَمْحُ‌ (آیه ۲۴ سوره شوری)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مَحْو

مَحْو

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۴۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۷۶۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۳۸۶.

به معنی رفتن اثر شى‌ء و بردن اثرش.
لازم و متعدی به هر دو شکل آمده است ولى در قرآن فقط متعدّى به کار رفته است.
در مفردات گفته: «المحو: ازاله الاثر.»

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۷۶۲.

در قاموس آمده: «محاه محیا: اذهب اثره.»

[۵] فیروز آبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۴، ص۳۸۹.

۲ – کاربردها

به مواردی از مَحْو که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَمَحَوْنا (آیه ۱۲ سوره اسراء)

(وَ جَعَلْنَا اللَّیْلَ وَ النَّهارَ آیَتَیْنِ‌ فَمَحَوْنا آیَهَ اللَّیْلِ وَ جَعَلْنا آیَهَ النَّهارِ مُبْصِرَهً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِینَ وَ الْحِسابَ)

[۶] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۲.

«شب و روز را دو علامت از تدبیر و قدرت خویش قرار دادیم پس اثر نشانه شب (نور ماه) را محو کرده و از بین بردیم و نشانه روز را که خورشید است روشن و نورانى کردیم تا از فضل پروردگار خویش روزى بطلبید و شمارش سال‌ها و نیز حساب را بدانید.»

[۷] طباطبایی، سید محمد‌حسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمد‌باقر موسوی، ج۱۳، ص۶۸.

[۸] طباطبایی، سید محمد‌حسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۵۰.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۹۸.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۲۲