پاورپوینت کامل لفظ (فقه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لفظ (فقه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لفظ (فقه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لفظ (فقه) :

منبع: پاورپوینت کامل لفظ (فقه)

مقالات مرتبط: لفظ.

لفظ یا کلام، عبارت است از کلمه‌ای که به آن تکلم می‌شود (و از دهان بیرون می‌آید). لفظ در اصل، مصدر لَفَظَ یَلْفِظُ است؛ لیکن در معنای اسمی (کلمه‌ای که به آن تلفظ می‌شود) به کار رفته و جمع آن «الفاظ» است.

[۱] ابن منظور، لسان العرب، واژه «لفظ».

[۲] فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، واژه «لفظ».

از آن در اصول فقه، بخش الفاظ و در فقه در باب‌های طهارت، صلات و عقود و ایقاعات سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – ابعاد مورد بحث
۱.۱ – بعد اصولی
۱.۲ – بعد فقهی
۱.۳ – طهارت
۱.۴ – صلات
۱.۵ – عقود و ایقاعات
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ابعاد مورد بحث

لفظ در دو بعد اصولی و فقه بحث شده است.

۱.۱ – بعد اصولی

بخش مهمی از مباحث اصولی را مباحث الفاظ تشکیل می‌دهد. مقصود از طرح مباحث الفاظ در اصول فقه، تشخیص ظهور الفاظ از ناحیه وضع یا اطلاق کلام است که نتیجه آن دستیابی به قواعد کلی است که صغراهای اصل ظهور را منقّح می‌سازد.
این مباحث در هیئت و صیغه‌های کلام -که محل اختلاف واقع شده ـ مطرح می‌باشد؛ خواه هیئت‌های مفردات، همچون هیئت مشتق و امر و نهی باشند یا هیئت‌های جمله، مانند مفاهیم.
مباحث الفاظ شامل مبحث مشتق، اوامر، نواهی، مفاهیم، عام و خاص، مطلق و مقید و مجمل و مبین است؛ چنان‌که وضع الفاظ بر معانی، اقسام وضع، انواع استعمال الفاظ در معانی از حقیقت و مجاز، انواع دلالت‌ها، نشانه‌های حقیقت و مجاز، اصول لفظی، ترادف، اشتراک و حقیقت شرعی نیز از مباحث مرتبط با لفظ است که اصولیان به تفصیل از آنها سخن گفته‌اند. در اصول فقه، در خصوص الف