پاورپوینت کامل لُؤْلُؤ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لُؤْلُؤ (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لُؤْلُؤ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لُؤْلُؤ (مفردات‌قرآن) :

منبع: لُؤْلُؤ (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: لؤلؤ (لغات‌قرآن)، لُؤْلُؤ (مفردات‌نهج‌البلاغه).

لُؤْلُؤْ (به ضم لام و سکون همزه) از واژگان قرآن کریم به معنای مروارید است.
لؤلؤ مجموعا شش بار در قرآن به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لُؤْلُؤْ
۲ – کاربردها
۲.۱ – اللُّؤْلُؤُ (آیه ۲۲ سوره رحمن)
۲.۲ – اللُّؤْلُؤِ (آیه ۲۳ سوره واقعه)
۲.۳ – لُؤْلُؤاً (آیه ۲۳ سوره حجّ)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای لُؤْلُؤْ

لُؤْلُؤْ

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۷۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۵۲.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۷۱.

به معنای مروارید است.
در قاموس گوید: «اللّؤلؤ: الدّر»

[۴] فیروزآبادی، محمد بن یعقوب قاموس المحیط، ج۱، ص۲۷.

و در «درر» گوید: درّ به ضمّ اوّل لؤلؤ عظیم است یعنی مروارید درشت.

[۵] فیروزآبادی، محمد بن یعقوب قاموس المحیط، ج۲، ص۲۸.

مراد از آن همان مروارید است که از دریا صید می‌شود.

۲ – کاربردها

به موردی از لُؤْلُؤْ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اللُّؤْلُؤُ (آیه ۲۲ سوره رحمن)

(یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ‌)

[۶] رحمن/سوره۵۵، آیه۲۲.

«از آن دو دریا مروارید و مرجان به دست می‌آید.»

[۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۶۷.

[۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۰۰.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۷۷.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع الب