پاورپوینت کامل لَقْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لَقْط (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لَقْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لَقْط (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل لَقْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: لَقْط (مفردات‌قرآن)، إِلْتَقَطَ (لغات‌قرآن)، لقطه.

لَقْط (به فتح لام و سکون قاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای برداشتن چیزی از زمین بدون زحمت است.
سه مورد از ماده لقط در «نهج البلاغه» آمده است..

فهرست مندرجات

۱ – معنای لَقْط
۲ – کاربردها
۲.۱ – تُلُقِّطوا – خطبه ۲۳۶ (لشکر شام)
۲.۲ – أَلْقُطُهُ – خطبه ۹۶ (درباره خودشان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای لَقْط

لَقْط

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۴۷.

(مثل عقل) برداشتن چیزى از زمین بدون زحمت است.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت الحسینی، ج۴، ص۲۷۱.

«لَقَطَ‌ الشیءَ لَقْطاً: اخذهُ‌ من الارض بلا تعبٍ‌.»

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۷۷.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – تُلُقِّطوا – خطبه ۲۳۶ (لشکر شام)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره اهل شام که به صفّین آمده بودند فرموده:
«جُفاهٌ طَغامٌ، عَبیدٌ أَقْزامٌ، جُمِّعوا مِنْ کُلِّ أَوْب، وَ تُلُقِّطوا مِنْ کُلِّ شَوْب، مِمَّنْ یَنْبَغی أَنْ یُفَقَّهَ وَ یُؤَدَّبَ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۷۲، خطبه ۲۳۶.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۵۸، خطبه ۲۳۳.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۵۷، خطبه ۲۳۸.

«آنها سنگدلان، اوباش و بردگانى اراذلند که از هر سو گرد آمده‌اند و از گروه‌هاى مختلف ترکیب یافته‌اند. (اینان) از کسانى هستند که سزاوار است بفهمند و ادب شوند.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۵۹، خطبه ۲۳۸.

[۸] بحرانی، ابن میثم