پاورپوینت کامل لَقْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لَقْح (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لَقْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لَقْح (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل لَقْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: لَقْح (مفردات‌قرآن)، لَواقِح (لغات‌قرآن)، تلقیح.

لَقْح (به فتح لام و سکون قاف) و لَقَح (به فتح لام و قاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای باردار کردن است.
مشتقات لقح که در «نهج البلاغه» آمده عبارتند از:

• لَقاح (به فتح لام) به معنای باردار کردن است.
• لَقوح (به فتح لام) یعنی ناقه‌ای که قابل باردارى است و جمع آن لِقاح می‌باشد.
• مَلاقِح (به فتح میم و کسر قاف) جمع مُلْقَح به صیغه فاعل به معنای باردارکننده است.
• لَواقِح (به فتح لام و کسرقاف) نیز به معناى باردارکننده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لَقْح و لَقَح
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِمَلاقِحِهِ – خطبه ۱۶۵ (بارداری طاووس و کلاغ)
۲.۲ – لَقاحِ – خطبه ۱۵۰ (فتنه جنگ)
۲.۳ – اللِّقاحَ – خطبه ۱۲۰ (وصف مومنان)
۲.۴ – بِمَلاقِحِهِ – خطبه ۱۶۵ (طاووس)
۲.۵ – مَلاقِحُ – خطبه ۱۹۲ (موعظه)
۲.۶ – لَواقِحِ – خطبه ۱۹۲ (موعظه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای لَقْح و لَقَح

لَقْح و لَقَح

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۴۶.

به معنای باردار کردن است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ص۷۴۴.

[۳] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت الحسینی، ج۲، ص۴۰۸.

«لَقَحَ‌ النخلهَ‌.» یعنى گرد خرماى نر را بر خرماى ماده پاشید و آن را باردار کرد.

[۴] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۷۵.

«لَواقِح» جمع لاقحه یعنى بادهاى باردار کننده و آبستن کننده درختان میوه است.

[۵] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۲، ص۵۸۲.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بِمَلاقِحِهِ – خطبه ۱۶۵ (بارداری طاووس و کلاغ)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره باردار کردن طاووس نر و کلاغ نر، طاووس ماده و کلاغ ماده را فرموده است:
«وَ یَؤُرُّ بِمَلاقِحِهِ أَرَّ الْفُحولِ الْمُغْتَلِمَهِ لِلضِّرابِ … وَ لَوْ کانَ کَزَعْمِ مَنْ یَزْعُمُ أَنَّهُ یُلْقِحُ بِدَمْعَه تَسْفَحُها مَدامِعُهُ، فَتَقِفُ فی ضَفَّتَی جُفونِهِ، و أَنَّ أُنْثاهُ تَطْعَمُ ذلِکَ، ثُمَّ تَبیضُ لا مِنْ لِقاحِ فَحْل سِوَى الدَّمْعِ الْمُنبَجِسِ، لَما کانَ ذلِکَ بَأَعْجَبَ مِنْ مُطاعَمَهِ الْغُرابِ!.»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۶۳، خطبه ۱۶۵.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۸۸، خطبه ۱۶۰.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۳۷، خطبه ۱۶۵.

امام (صلوات‌الله‌علیه) در اینجا از دیگران نقل مى‌کند که گمان کرده‌اند: «باردار شدن طاووس ماده بدین طریق است که مقدارى از اشک چشم طاووس نر در حاشیه چشمانش تولید مى‌شود و طاووس ماده آن را مى‌خورد و تخم مى‌گذارد بدون اینکه طاووس نر با او جفت شود و درباره باردار شدن کلاغ ماده گفته‌اند که کلاغ نر مقدارى از آبى را که در چینه‌دان دارد به منقار خود مى‌آورد و کلاغ ماده آن را مى‌خورد و تخم مى‌گذارد.»

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۶۳، خطبه ۱۶۵.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۵۹.

(شرح‌های خطبه:

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۶۳.

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۶، ص۳۷۱.

[۱۳] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۵۴.

[۱۴] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۲۶۹.

)

امام (صلوات‌الله‌علیه) این دو گمان را به هم مربوط مى‌کند نه اینکه آن‌را تأیید نماید، معنى کلام در «دمع» گذشت.

(ببینید: دمع (مفردات‌نهج‌البلاغه))

۲.۲ – لَقاحِ – خطبه ۱۵۰ (فتنه جنگ)

و نیز امام (صلوات‌الله‌علیه) فرموده:
«وَ اسْتَراحَ قَوْمٌ إِلَى الْفِتَنِ، وَ أَشالوا عَنْ لَقاحِ حَرْبِهِمْ.»

[۱۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۲۱، خطبه ۱۵۰.

[۱۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۴۸، خطبه ۱۴۶.

[۱۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۰۹، خطبه ۱۵۰.

یعنى «قومى به طرف فتنه روى آوردند و دست خویش را از بارور کردن جنگ کشیدند.»

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۱۶، خطبه ۱۵۰.

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳،