پاورپوینت کامل لَعْب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لَعْب (مفردات‌قرآن) دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لَعْب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل لَعْب (مفردات‌قرآن) :

منبع: لَعْب (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: لَعِب (لغات‌قرآن)، لَعْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، لعب.

لَعْب (به فتح لام و سکون عین) و لِعْب (به کسر لام و سکون عین) از واژگان قرآن کریم به معنای بازی است.
لَعِب در قرآن کریم گاهی به معنی بازی صحیح آمده، و گاهی مراد از آن کارهای خلاف شرع و معاصی است که به بازی و عبث تشبیه شده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لَعْب و لَعِب
۲ – کاربردها
۲.۱ – به معنای بازی
۲.۱.۱ – یَلْعَبْ‌ (آیه ۱۲ سوره یوسف)
۲.۲ – به معنای معاصی
۲.۲.۱ – یَلْعَبُوا (آیه ۸۳ سوره زخرف)
۲.۲.۲ – لَعِباً (آیه ۵۱ سوره اعارف)
۲.۲.۳ – لَعِباً (آیه ۵۸ سوره مائده)
۲.۳ – لعب بودن دنیا
۲.۳.۱ – لَعِبٌ‌ (آیه ۳۲ سوره انعام)
۲.۳.۲ – لَعِبٌ‌ (آیه ۶۴ سوره عنکبوت)
۲.۳.۳ – لَعِبٌ‌ (آیه ۳۶ سوره محمد)
۲.۳.۴ – لَعِبٌ‌ (ایه ۲۰ سوره حدید)
۲.۴ – لعب نبودن خلقت
۲.۴.۱ – لاعِبِینَ‌ (آیه ۱۶ سوره انبیاء)
۲.۴.۲ – لاعِبِینَ‌ (آیه ۳۸ سوره دخان)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای لَعْب و لَعِب

لَعْب و لِعْب

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۹۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۴۱.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۶۶.

(بر وزن فلس و کتف) به معنای بازی است.
اصل آن از لعاب به معنی آب دهان است، «لَعِبٌ یَلْعَبُ لَعِباً» یعنی: آب دهانش جاری شد.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۶۰.

به نظر طبرسی علّت این تسمیه آن است که لاعب بر غیر جهت حق می‌رود، مثل آب دهان بچّه،

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۲۸.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۹۱.

و به قول راغب آن فعلی است که مقصد صحیحی در آن قصد نشده است.

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۴۱.

به نظر نگارنده: معنی جامع آن بازی است چنانکه در قاموس و اقرب ضدّ جِدّ گفته است.

[۸] فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۲۸.

[۹] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۶۰.

در نهج البلاغه خطبه ۱۳۲ با جِدّ، مقابل آمده است‌: «فَاِنَّهُ وَ اللَّهِ الْجِدُّ لَا اللَّعِبُ‌»

[۱۰] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۹۴، خطبه۱۳۲.

[۱۱] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۰، خطبه۱۲۸.

[۱۲] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۹۰، خطبه۱۳۲.

(به خدا سوگند! این را که مى‌گویم یک حقیقت جدّى است نه شوخى)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۸۴، خطبه۱۳۲.

[۱۴] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۷۶.

(شرح‌های خطبه:

[۱۵] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۵۰.

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۵، ص۴۳۷.

[۱۷] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۹۹.

[۱۸] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۶۹.

)

۲ – کاربردها

به مواردی از لَعْب و لَعِب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – به معنای بازی

لَعِب در قرآن کریم گاهی به معنی بازی صحیح آمده است.

۲.۱.۱ – یَلْعَبْ‌ (آیه ۱۲ سوره یوسف)

(اَرْسِلْهُ مَعَنا غَداً یَرْتَعْ وَ یَلْعَبْ‌)

[۱۹] یوسف/سوره۱۲، آیه۱۲.

«برادران یوسف به پدرشان گفتند: «یوسف را فردا با ما بفرست تا قدم بزند و بازی کند».»

[۲۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۱۳۱.

[۲۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۹۷.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۷۰.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۲۸.

۲.۲ – به معنای معاصی

گاهی مراد از لَعِب کارهای خلاف شرع و معاصی است که به بازی و عبث تشبیه شده‌اند.

۲.۲.۱ – یَلْعَبُوا (آیه ۸۳ سوره زخرف)

(فَذَرْهُمْ یَخُوضُوا وَ یَلْعَبُوا حَتَّی یُلاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی یُوعَدُونَ‌)

[۲۴] زخرف/سوره۴۳، آیه۸۳.

(آنان را به حال خود واگذار تا در باطل غوطه‌ور باشند و سرگرم بازى شوند تا روزى را که به‌آنها وعده‌داده‌شده است ملاقات کنند و نتیجه کار خود را ببینند)!)

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۹۵.

[۲۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۲۶.

[۲۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۱۹۰.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۸۸.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۷۳.

در این آیه کارهای عادی و خلاف آنها چون خارج از مقصد صحیح خدائی است، ورود به باطل و بازی قلمداد شده است.

۲.۲.۲ – لَعِباً (آیه ۵۱ سوره اعارف)

(الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً)

[۳۰] اعراف/سوره۷، آیه۵۱.

(همان کسانى که دین و آیین خود را سرگرمى و بازیچه گرفتند.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۶.

[۳۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۶۶.

[۳۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۳۴.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۲۴.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۵۶.

لَعِب شمردن دین، سبک شمردن و جدّی نگرفتن آن است.

۲.۲.۳ – لَعِباً (آیه ۵۸ سوره مائده)

(وَ اِذا نادَیْتُمْ اِلَی الصَّلاهِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً)

[۳۶] مائده/سوره۵، آیه۵۸.

(هنگامى که مردم را به نماز فرا مى‌خوانید، آن را به مسخره و بازى مى‌گیرند.)

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۸.

[۳۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۶، ص۳۸.

[۳۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۲۸.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۹۴.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۲۹.

۲.۳ – لعب بودن دنیا

در آیات