پاورپوینت کامل لَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل لَأْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: شدید (مفردات‌قرآن)، اَشَدّ (لغات‌قرآن).

لَأْی (به فتح لام و سکون همزه) از واژگان نهج البلاغه به معنای تأخیر کردن، حبس شدن و نیز به معنى شدّت و سختى است.
این واژه سه بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لَأْی
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِلاَْی – نامه ۳۶ (خطاب به عقیل)
۲.۲ – لاَْوائِکُمْ – خطبه ۱۷۶ (قرآن)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای لَأْی

لَأْى

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۲۷.

به فتح اول و سکون دوم به معنای تأخیر کردن و حبس شدن و نیز به معنى شدّت و سختى است.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۶۹.

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۱۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بِلاَْی – نامه ۳۶ (خطاب به عقیل)

امام (صلوات‌الله‌علیه) به برادرش عقیل درباره دشمنش می‌نویسد:
«فَسَرَّحْتُ إِلَیْهِ جَیْشاً کَثیفاً مِنَ الْمُسْلِمینَ، … وَ لَمْ یَبْقَ مِنْهُ غَیْرُ الرَّمَقِ، فَلاَْیاً بِلاَْی ما نَجا.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۶۶۱، نامه ۳۶.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۶۸، نامه ۳۶.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۰۹، نامه ۳۶.

یعنى: «به سوى او لشکر انبوهى از مسلمین را فرستادم، جز رمقى از او باقى نماند پس نجاتش دشوار بعد از دشوارى است.»

[۷] مکارم شیراز